Psalmen 37

Psalm 37 is voor een groot deel een alfabetisch lied: ongeveer om de twee verzen begint een nieuwe letter van het Hebreeuwse alfabet.

וּרְעֵה אֱמוּנָה (ure’eh emunah), ‘weid in betrouwbaarheid’: het kan ook betekenen ‘voed je met trouw’.

De betekenis is onzeker.

מְזִמּוֹת (mezimmot), ‘plannen’: hier kwade plannen, die iemand slim uitvoert.

עֲנָוִים (anavim), ‘nederigen’: mensen die klein en afhankelijk van Yahweh zijn.

Het woord staat ook in Num. 12:3, daar voor Mozes.

אֲדֹנָי (Adonai), ‘mijn Heer’: een aanspreking van Yahweh.

Hier spreekt de dichter over Hem.

כִּיקַר כָּרִים (kiqar karim), ‘als de pracht van de weiden’: het kan ook betekenen ‘als het vet van lammeren’, dat bij het offer in rook opgaat.

De betekenis is onzeker.

Wij kiezen ‘pracht van de weiden’: het gras verdort in vers 2.

חוֹנֵן (chonen), ‘is mild’: iemand die gunst (chen) toont en gul geeft.

Het Hebreeuws heeft ‘zijn gezegenden’ en ‘zijn vervloekten’.

Wij begrijpen: gezegend of vervloekt door Yahweh, daarom ‘Hem’.

תּוֹרָה (torah), ‘wet’: eigenlijk ‘onderwijs’, wat Elohim aanwijst.

Het Hebreeuws heeft alleen ‘als een welige inheemse’ (אֶזְרָח רַעֲנָן).

Wij vullen ‘boom’ aan, omdat ‘welig’ en ‘zich uitspreiden’ bij een boom passen.

De betekenis is onzeker.

אַחֲרִית (acharit), ‘toekomst’: letterlijk ‘wat achteraan komt’, dus het einde, de toekomst of het nageslacht.

Wij kiezen in vers 37 en 38 hetzelfde woord.