Psalmen 141

מִזְמוֹר (mizmor), ‘psalm’: een lied met snarenspel.

קְטֹרֶת (qetoret), ‘reukwerk’, en מִנְחָה (minchah), ‘graanoffer’: het gebed stijgt op zoals de rook van het reukwerk (Exod. 30:7–8) en zoals het avondoffer (Exod. 29:41).

Het opheffen van de handen is de gebedshouding.

דַּל (dal), ‘deur’: een zeldzaam woord voor ‘deur’ of ‘poort’.

Het beeld is een wachter bij de deur van de lippen.

מַנְעַמִּים (man’ammim), ‘lekkernijen’: heerlijk eten.

Het eten van hun lekkernijen betekent: meedoen met hun tafel en hun daden.

Het werkwoord אֶלְחַם (elcham) kan ‘eten’ of ‘strijden’ betekenen.

Door de samenhang (lekkernijen) kiezen wij ‘eten’.

נֶפֶשׁ (nefesh), ‘ziel’: de persoon zelf, met zijn leven (vers 8).

Dit vers is moeilijk.

Het Hebreeuws zegt: ‘laat een rechtvaardige mij slaan, trouw, en laat hem mij terechtwijzen, olie van het hoofd; mijn hoofd mag dat niet weigeren’.

חֶסֶד (chesed), ‘trouw’: een slag van een rechtvaardige wordt een daad van trouw genoemd.

Het slot van de zin (‘want nog altijd is mijn gebed tegen hun kwaad’) is onzeker: het kan ook luiden ‘mijn gebed is nog bij hun rampen’.

סֶלַע (sela), ‘rots’: hier geen muziekterm maar een gewone rots.

De betekenis van de hele zin is onzeker: de rechters of leiders van de goddelozen worden langs een rotswand omlaag geworpen.

שְׁאוֹל (Sjeol): het dodenrijk.

Het beeld is dat van de aarde die opengesneden wordt: de beenderen liggen verspreid, als bij een open graf.

תְּעַר (ter), ‘stort uit’: giet leeg, ontbloot.

Bedoeld is: laat mij niet sterven, laat mijn leven niet leeg lopen.

Het Hebreeuws zegt ‘in zijn netten’ (enkelvoud): elke goddeloze in zijn eigen net.

Wij vertalen ‘hun netten’.

עַד אֶעֱבוֹר (ad e’evor), ‘terwijl ik voorbijga’: ook ‘totdat ik voorbijgegaan ben’.