Psalmen 49

In de Hebreeuwse telling is het opschrift vers 1; Nederlandse bijbels beginnen te tellen na het opschrift.

בְּנֵי אָדָם (bnei adam), ‘mensenkinderen’, en בְּנֵי אִישׁ (bnei ish), letterlijk ‘zonen van een man’: de twee uitdrukkingen staan tegenover elkaar, zoals ‘rijk’ en ‘arm’ in dezelfde regel.

Ze worden gewoonlijk verstaan als gewone mensen en aanzienlijke mensen.

Wij vertalen letterlijk.

חִידָה (chidah), ‘raadsel’: een diepe, verborgen uitspraak.

De lier (כִּנּוֹר, kinnor) begeleidt het spreken van de dichter.

עֲוֹן עֲקֵבַי (avon aqevai), ‘de schuld van mijn hielen’: het is onduidelijk wat bedoeld is.

Het kan de schuld zijn die de dichter op de hielen zit, of de schuld van wie hem op de hielen zitten.

Wij vertalen letterlijk.

כֹּפֶר (kofer), ‘losgeld’: de betaling waarmee men een leven vrijkoopt; zie Exod. 30:12.

אָח (ach), ‘een broer’: wij volgen de Masoretische tekst, waarin ‘broer’ het voorwerp van ‘vrijkopen’ is.

Met een andere klinker is het אַךְ (ach), ‘zeker’: ‘geen man kan zeker iemand vrijkopen’.

נֶפֶשׁ (nefesh), ‘ziel’: het leven en de persoon zelf, met zijn verlangen en zijn adem.

Waar de zin het vraagt, vertalen wij ‘leven’ of ‘persoon’.

Dit vers hoort grammaticaal bij vers 9: de losprijs is te hoog, ‘zodat’ hij niet voor altijd kan blijven leven.

Het Hebreeuws heeft hier geen bindwoord.

בַּעַר (ba’ar), ‘onverstandige’: iemand die zich gedraagt als een dier, zonder inzicht.

קִרְבָּם (qirbam), ‘hun innerlijk’: wij volgen de Masoretische tekst.

Sommige oude vertalingen lezen קִבְרָם (qivram), ‘hun graf’: ‘hun graven zijn hun huizen voor altijd’.

בַּל־יָלִין (bal-yalin), ‘hij blijft niet overnachten’: hij blijft er niet.

Vers 21 heeft dezelfde regel, maar met ‘en niet begrijpt’ (וְלֹא יָבִין, velo yavin).

Sommige oude vertalingen hebben in vers 13 dezelfde woorden als in vers 21.

Wij volgen de Masoretische tekst, die twee verschillende woorden heeft.

כֶּסֶל (kesel), ‘dwaasheid’: het woord kan ook ‘vertrouwen’ betekenen.

Wij vertalen ‘dwaasheid’.

שְׁאוֹל (Sjeol), ‘dodenrijk’: de plaats van de doden.

Dit vers is moeilijk.

Het geschreven woord (ketiv) is וְצִירָם (vetsiram).

De te lezen vorm (qere) is וְצוּרָם (vetsuram), ‘hun gestalte’.

Wij volgen de qere.

Het slot, מִזְּבֻל לוֹ (mizzevul lo), is onzeker; letterlijk ‘weg van woning, voor hem’.

Wij vertalen ‘weg uit zijn woning’.

לָקַח (laqach), ‘nemen’: het Hebreeuws zegt alleen ‘Hij zal mij nemen’.

Hetzelfde werkwoord staat bij Henoch (‘Elohim nam hem weg’).

Wij vertalen ‘opnemen’.

כִּי (ki), ‘want’: hier ‘hoewel’.

Het vers zegt dat de rijke zichzelf zegent en door anderen wordt geprezen, en toch sterft.

Het werkwoord תָּבוֹא (tavo), ‘komt’, is vrouwelijk en wijst terug op ‘ziel’ (נַפְשׁוֹ) in vers 19.

Wij vertalen ‘hij komt’.