Psalmen 16

מִכְתָּם (michtam): de betekenis is onzeker.

Het is een woord in het opschrift van Ps. 16 en 56–60; sommigen denken aan ‘inscriptie’, anderen aan ‘gouden (kostbaar) lied’.

Wij laten ‘Michtam’ staan.

אָמַרְתְּ (amart) is een vrouwelijke vorm: ‘jij (vrouwelijk) hebt gezegd’.

De dichter spreekt dus zijn eigen ziel (nefesh, vrouwelijk) aan.

Andere lezing: ‘ik zei’ (amarti), zoals sommige oude vertalingen hebben.

Wij volgen de Masoretische tekst.

קְדוֹשִׁים (qedoshim), ‘heiligen’: mensen die voor Yahweh zijn afgezonderd.

Dit vers is moeilijk.

Het Hebreeuws laat het werkwoord weg en heeft ‘en’ voor ‘de edelen’.

Wij lezen: de heiligen zijn de edelen.

Een andere lezing: ‘voor de heiligen … en de edelen’ als begin van een zin.

Onzeker.

נֵסֶךְ (nesech), ‘plengoffer’: drank die voor een god wordt uitgegoten.

‘Van bloed’ wijst op een gruwelijke offerdienst.

אַחֵר (acher), ‘een ander’: het Hebreeuws noemt het woord ‘god’ niet.

Wij laten dat ook weg en vertalen ‘een ander’; bedoeld is vermoedelijk een andere god.

Een andere lezing van מָהָרוּ (maharu): ‘zij kopen’ (een bruid of een god).

Wij vertalen ‘zij haasten zich’.

מְנָת־חֶלְקִי (menat chelqi), ‘het deel van mijn erfdeel’: Yahweh zelf is wat de dichter toekomt, zoals Yahweh het erfdeel van de Levieten is (Num. 18:20).

Het beeld van de beker is dat van het toegewezen deel.

חֲבָלִים (chavalim), ‘meetsnoeren’: touwen waarmee grond wordt afgemeten en verdeeld.

Zie ook Joz. 17:5.

כְּלָיוֹת (kilyot), ‘nieren’: de plaats van de innerlijke gedachten en gevoelens.

Wij laten ‘nieren’ staan.

כָּבוֹד (kavod), ‘eer’, ‘heerlijkheid’: hier staat het voor de dichter zelf.

Het woord is in de Hebreeuwse tekst onzeker; sommige oude vertalingen lezen ‘mijn tong’.

שְׁאוֹל (Sjeol): het dodenrijk.

Zie ook Ps. 6:6.

שַׁחַת (shachat), ‘kuil’: graf of dodenrijk.

חָסִיד (chasid), ‘getrouwe’: iemand die trouw (chesed) bewijst.

Het vers wordt aangehaald in Hand. 2:27 en 13:35.

אֹרַח חַיִּים (orach chayyim), ‘pad van het leven’: de weg die tot leven leidt.