Psalmen 17

תְּפִלָּה (tefillah), ‘gebed’: zo heet ook het opschrift van Ps. 86, 90, 102 en 142.

צָרַף (tsaraf), ‘louteren’: zoals zilver in het vuur.

Zie ook Ps. 12:7.

זַמֹּתִי בַּל־יַעֲבָר פִּי (zammoti bal ya’avor pi) is moeilijk.

Wij lezen zammoti als ‘ik heb besloten’; ook mogelijk: ‘mijn plannen gaan mijn mond niet te buiten’.

פָּרִיץ (paritz), ‘geweldenaar’: iemand die met geweld de grens doorbreekt.

‘Het woord van Uw lippen’ is wat Yahweh heeft gezegd, Zijn wet.

תָּמֹךְ (tamoch) staat in de onbepaalde wijs.

Het kan ook als bevel worden gelezen: ‘Houd mijn schreden vast aan Uw sporen’.

Wij nemen de verleden tijd, want de volgende regel zegt ‘zijn niet gewankeld’.

הַפְלֵה (hafleh), ‘toon wonderbaar’: doe een wonder.

בִּימִינֶךָ (biminecha), ‘met Uw rechterhand’, staat in het Hebreeuws aan het einde.

Het kan horen bij ‘redt’ (zo vertalen wij) of bij ‘schuilen’: ‘die schuilen bij Uw rechterhand’.

אִישׁוֹן בַּת־עָיִן (ishon bat ayin), letterlijk ‘mannetje, dochter van het oog’: de oogappel.

Zie ook Deut. 32:10.

נֶפֶשׁ (nefesh), hier ‘leven’: zij zijn uit op het leven van de dichter.

חֵלֶב (chelev), ‘vet’: vet als beeld van gevoelloosheid en eigenwaan; zij zijn dichtgegroeid voor medelijden.

Zie ook Ps. 73:7 en 119:70.

Het geschreven woord (ketiv) is סבבוני (savavuni), ‘zij omsingelen mij’.

De te lezen vorm (qere) is סבבונו (savavunu), ‘zij omsingelen ons’.

Wij volgen de qere.

אַרְיֵה (aryeh), ‘leeuw’, en כְּפִיר (kefir), ‘jonge leeuw’: twee woorden voor dezelfde belager.

‘Hij’ is de vijand uit vers 9, in het enkelvoud.

קַדְּמָה פָנָיו (qaddemah panav), ‘treed hem tegemoet’: ga zijn aangezicht voor.

הַכְרִיעֵהוּ (hakri’ehu), ‘breng hem op de knieën’: laat hem knielen.

Dit vers is moeilijk.

Het begint met ‘van mensen, door Uw hand’ en heeft geen werkwoord.

Wij nemen ‘red’ uit vers 13 over; dat werkwoord staat hier niet in het Hebreeuws.

תְּמוּנָה (temunah), ‘gestalte’: de gedaante van Yahweh, zoals Mozes die zag (Num. 12:8).