Elohim Bijbel

Psalmen 47

123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150

Elohim is koning over heel de aarde

Eigen Nederlandse vertaling uit de grondtekst. Rode tekst = woorden van Yahweh, Elohim of Yeshua zelf. Cursieve tekst = woorden van Melchisedek en de engel van Yahweh (hun identiteit wordt verschillend uitgelegd; zie de voetnoot). Kleine cursieve tekst = woorden van Satan, demonen of de draak. Gele markering in de brontekst = woord uit een andere bron dan de hoofdbron (zie Bron).

1Voor de koorleider. Van de zonen van Korach. Een psalm.
לַמְנַצֵּ֬חַ
(lamnatseach)
voor de koorleider
לִבְנֵי
(livnei)
van de zonen van
קֹ֬רַח
(qorach)
Korach
מִזְמֽוֹר
(mizmor)
psalm
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

In de Hebreeuwse telling is het opschrift vers 1; Nederlandse bijbels beginnen te tellen na het opschrift.

Dit lied bezingt Elohim als koning van alle volken; de verzen 6–9 doen denken aan een kroningsfeest.

Zie ookPs 46:2Ps 98:4Ps 106:47Jer 31:7Openb 19:1–2

Klap in de handen, alle volken

2Klap in de handen, alle volken. Juich Elohim toe met een stem van jubel.
כָּֽל
(kal)
alle
הָ֭עַמִּים
(haamim)
volken
תִּקְעוּ
(tiqu)
klap
כָ֑ף
(kaf)
in de handen
הָרִ֥יעוּ
(hariu)
juich
לֵ֝אלֹהִ֗ים
(lElohim)
voor Elohim
בְּק֣וֹל
(beqol)
met stem van
רִנָּֽה
(rina)
jubel
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Zie ookPs 46:2Ps 98:4Ps 106:47Jer 31:7Openb 19:1–2
3Want Yahweh, de Allerhoogste, is ontzagwekkend, een grote koning over heel de aarde.
כִּֽי
(ki)
want
יְהוָ֣ה
(Yahweh)
Yahweh
עֶלְי֣וֹן
(elyon)
Allerhoogste
נוֹרָ֑א
(nora)
ontzagwekkend
מֶ֥לֶךְ
(melekh)
koning
גָּ֝דוֹל
(gadol)
groot
עַל
(al)
over
כָּל
(kal)
heel
הָאָֽרֶץ
(haarets)
de aarde
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

עֶלְיוֹן (Eljon), ‘de Allerhoogste’: een naam van Elohim, die laat zien dat Hij hoog boven alles staat.

Zie ookDeut 7:21Ps 68:36Ps 95:3Ps 99:3Mal 1:14
4Hij onderwerpt volken aan ons en natiën onder onze voeten.
יַדְבֵּ֣ר
(yadber)
Hij onderwerpt
עַמִּ֣ים
(amim)
volken
תַּחְתֵּ֑ינוּ
(tachteinu)
onder ons
וּ֝לְאֻמִּ֗ים
(uleumim)
en natiën
תַּ֣חַת
(tachat)
onder
רַגְלֵֽינוּ
(ragleinu)
onze voeten
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

יַדְבֵּר (yadber), ‘Hij onderwerpt’: het grondwoord betekent ‘leiden’ of ‘voor zich uit drijven’; sommige lezen ‘Hij legt het zwijgen op’.

De betekenis is onzeker.

Zie ookPs 18:48Ps 81:15Ps 110:11 Kor 15:25Fil 3:21
5Hij kiest ons erfdeel voor ons uit, de trots van Jakob die Hij liefheeft. Sela.
יִבְחַר
(yivchar)
Hij kiest uit
לָ֥נוּ
(lanu)
voor ons
אֶת
(et)
(obj.)
נַחֲלָתֵ֑נוּ
(nachalatenu)
ons erfdeel
אֶ֥ת
(et)
(obj.)
גְּא֨וֹן
(geon)
trots van
יַעֲקֹ֖ב
(yaaqov)
Jakob
אֲשֶׁר
(asher)
die
אָהֵ֣ב
(ahev)
Hij liefheeft
סֶֽלָה
(sela)
Sela
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

סֶלָה (Sela): de betekenis is onzeker.

Het is waarschijnlijk een muzikaal teken of een pauze.

Wij laten het staan als ‘Sela’.

גְּאוֹן יַעֲקֹב (ge’on Ya’aqov), ‘de trots van Jakob’: het land, het erfdeel waar Jakob zich op beroemt.

Zie ookAmos 6:8Amos 8:7Hos 14:5Nah 2:31 Petr 1:4

Elohim is opgestegen

6Elohim is opgestegen onder gejuich, Yahweh bij het geluid van de ramshoorn.
עָלָ֣ה
(ala)
is opgestegen
אֱ֭לֹהִים
(Elohim)
Elohim
בִּתְרוּעָ֑ה
(bitrua)
onder gejuich
יְ֝הֹוָ֗ה
(Yahweh)
Yahweh
בְּק֣וֹל
(beqol)
bij geluid van
שׁוֹפָֽר
(shofar)
ramshoorn
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

עָלָה (alah), ‘is opgestegen’: Elohim klimt omhoog, mogelijk met de ark naar de tempel; dat is onzeker.

Vergelijk 2 Sam. 6:15 en Ps. 24:7–10.

Zie ook2 Sam 6:15Ps 24:7–10Ps 68:34Ps 78:651 Tess 4:16Openb 11:15
7Zing voor Elohim, zing. Zing voor onze koning, zing.
זַמְּר֣וּ
(zameru)
zing
אֱלֹהִ֣ים
(Elohim)
Elohim
זַמֵּ֑רוּ
(zameru)
zing
זַמְּר֖וּ
(zameru)
zing
לְמַלְכֵּ֣נוּ
(lemalkenu)
voor onze koning
זַמֵּֽרוּ
(zameru)
zing
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

זַמְּרוּ (zammeru), ‘zing’: zingen met begeleiding van een instrument; het werkwoord komt in dit vers vier keer voor.

Zie ookPs 68:5Ps 117:1–2Jes 12:4–6Jes 33:22Mat 25:34
8Want Elohim is koning van heel de aarde. Zing met inzicht.
כִּ֤י
(ki)
want
מֶ֖לֶךְ
(melekh)
koning van
כָּל
(kal)
heel
הָאָ֥רֶץ
(haarets)
de aarde
אֱלֹהִ֗ים
(Elohim)
Elohim
זַמְּר֥וּ
(zameru)
zing
מַשְׂכִּֽיל
(maskil)
met inzicht
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

מַשְׂכִּיל (maskil): hier staat het woord midden in het lied, als aanwijzing hoe er gezongen moet worden: ‘met inzicht’.

In opschriften laten wij ‘Maskil’ staan; de betekenis is onzeker.

Zie ookPs 47:3Ps 47:9Zach 14:9Kol 3:16Openb 11:15
9Elohim is koning geworden over de volken. Elohim zit op Zijn heilige troon.
מָלַ֣ךְ
(malakh)
is koning geworden
אֱ֭לֹהִים
(Elohim)
Elohim
עַל
(al)
over
גּוֹיִ֑ם
(goyim)
volken
אֱ֝לֹהִ֗ים
(Elohim)
Elohim
יָשַׁ֤ב
(yashav)
zit
עַל
(al)
op
כִּסֵּ֬א
(kise)
troon van
קָדְשֽׁוֹ
(qadesho)
Zijn heiligheid
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Zie ook1 Kron 16:31Ps 45:7–8Ps 93:1Ps 96:10Openb 19:6
10De edelen van de volken hebben zich verzameld, het volk van de Elohim van Abraham. Want aan Elohim behoren de schilden van de aarde. Hij is hoog verheven.
נְדִ֘יבֵ֤י
(nedivei)
edelen van
עַמִּ֨ים
(amim)
volken
נֶאֱסָ֗פוּ
(neesafu)
hebben zich verzameld
עַם֮
(am)
volk van
אֱלֹהֵ֪י
(elohei)
Elohim van
אַבְרָ֫הָ֥ם
(avraham)
Abraham
כִּ֣י
(ki)
want
לֵֽ֭אלֹהִים
(lElohim)
aan Elohim
מָֽגִנֵּי
(maginei)
schilden van
אֶ֗רֶץ
(erets)
de aarde
מְאֹ֣ד
(meod)
zeer
נַעֲלָֽה
(naala)
is hoog verheven
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

עַם אֱלֹהֵי אַבְרָהָם (am Elohei Avraham), ‘het volk van de Elohim van Abraham’: het woord עַם (am) kan ook ‘met’ betekenen, dan ‘samen met het volk van de Elohim van Abraham’.

מָגִנֵּי־אֶרֶץ (maginne erets), ‘de schilden van de aarde’: de heersers, die hun volk beschermen.

Zij horen aan Elohim.

Zie ookGen 17:7–8Gen 49:10Ex 3:6Ps 72:7–9Ps 89:19