Jakobus 1

Ἰάκωβος (Iakobos), ‘Jakobus’: de Griekse vorm van Jakob.

In het Nieuwe Testament dragen meer mannen deze naam (Matt. 10:2–3; Hand. 12:2; 15:13).

De brief zegt niet welke Jakobus de schrijver is; hij noemt zich alleen ‘knecht’ (δοῦλος, doulos).

ἀδελφοί (adelfoi), ‘broers’: het Griekse woord omvat in de gemeente ook de zusters.

Wij houden ‘broers’, zoals in Handelingen; ἀδελφοί μου is ‘mijn broers’.

Waar het Grieks een broer of zuster als familie bedoelt, blijft het ‘broer’ of ‘zuster’ (zie 2:15).

δοκίμιον (dokimion), ‘toetsing’: het toetsen of iets echt is, en wat daaruit blijkt. ὑπομονή (hypomone), ‘volharding’: standvastig blijven onder druk; zie Luc. 8:15.

τέλειος (teleios), ‘volmaakt’: volledig, tot het doel gekomen. ὁλόκληρος (holokleros), ‘volledig’: geheel, zonder gebrek.

ἁπλῶς (haplos), ‘ruimhartig’: letterlijk ‘eenvoudig’, dus zonder bijbedoeling of voorbehoud.

Het staat tegenover de man met een verdeeld hart in vers 8. ὀνειδίζω (oneidizo), ‘verwijten’: iemand voor een gift vernederen.

διακρίνομαι (diakrinomai), ‘twijfelen’: letterlijk ‘een onderscheid maken in zichzelf’.

Hetzelfde werkwoord staat in 2:4 (‘onderscheid maken’).

κύριος (kyrios): hier is de gever van de wijsheid bedoeld, dus Elohim (vers 5).

Wij schrijven daarom ‘Yahweh’.

Het Grieks kan ook de Heer Yeshua bedoelen.

δίψυχος (dipsychos), ‘met een verdeeld hart’: letterlijk ‘met twee zielen’; zie ook 4:8. ἀκατάστατος (akatastatos), ‘onstandvastig’: zonder vaste koers; zie 3:8.

Het Grieks heeft in dit vers geen werkwoord; wij voegen ‘is’ toe.

ταπεινός (tapeinos), ‘nederig’: laag, ook in rang of bezit. ὕψος (hypsos), ‘verhoging’: hoogte, verheven plaats; het werkwoord ὑψόω (hypsoo), ‘verhogen’, staat in 4:10. καυχάομαι (kauchaomai), ‘roemen’: zich beroemen op iets; hier in goede zin.

Het Grieks heeft in dit vers geen werkwoord; ‘moet roemen’ nemen wij uit vers 9. ταπείνωσις (tapeinosis), ‘vernedering’: het laag gemaakt worden.

καύσων (kauson), ‘hitte’: een brandende hitte of hete wind. πορεία (poreia), ‘tocht’: de weg die iemand aflegt; hier ook zijn zaken en bezigheden. μαραίνω (maraino), ‘verwelken’: langzaam uitdoven, zoals een bloem.

μακάριος (makarios), ‘gelukkig’: zie Matt. 5:3. ὑπομένω (hypomeno), ‘volharden’: hoort bij ὑπομονή in vers 3. δόκιμος (dokimos), ‘beproefd’: getoetst en echt gebleken. στέφανος (stephanos), ‘krans’: de krans van de overwinnaar.

πειράζω (peirazo), ‘op de proef stellen’: hier in de zin van ‘tot het kwade verleiden’.

In vers 2 zijn het de beproevingen die het geloof toetsen; hier gaat het om de verzoeking tot kwaad.

Elohim doet dat niet.

ἐπιθυμία (epithymia), ‘begeerte’: sterk verlangen, hier naar wat niet mag. ἐξέλκω (exelko), ‘meesleuren’, en δελεάζω (deleazo), ‘lokken’: beelden van jacht en visvangst, waarin het dier met aas wordt gelokt.

Het beeld is dat van zwangerschap en geboorte: συλλαμβάνω (syllambano), ‘zwanger worden’, τίκτω (tikto), ‘baren’, en ἀποκυέω (apokyeo), ‘ter wereld brengen’.

Hetzelfde werkwoord staat in vers 18: de begeerte brengt de dood ter wereld, Elohim brengt ons ter wereld door het woord.

πατὴρ τῶν φώτων (pater ton foton), ‘Vader van de lichten’: de lichten aan de hemel, zoals in Gen. 1:14–16.

Elohim verandert niet, anders dan zon, maan en sterren.

ἀπεκύησεν (apekyesen), ‘bracht ter wereld’: zie vers 15. ἀπαρχή (aparche), ‘eersteling’: het eerste deel van de opbrengst, dat aan Elohim wordt gegeven; vergelijk Lev. 23:10, ‘het eerste van jullie oogst’. τινα (tina), ‘een soort’: de eersteling is een voorbeeld van wat nog volgt.

Ἴστε (iste) kan zowel ‘jullie weten’ als ‘weet’ zijn.

Wij kiezen de gebiedende wijs: ‘Weet het’.

δικαιοσύνη (dikaiosyne), ‘gerechtigheid’: het Griekse woord is rechterlijk; het hoort bij δικαιόω (dikaioo), ‘rechtvaardig verklaren’ in 2:21, 2:24 en 2:25. ἐργάζομαι (ergazomai), ‘tot stand brengen’: letterlijk ‘werken’.

ῥυπαρία (ryparia), ‘vuilheid’, en περισσεία (perisseia), ‘overmaat’. ἔμφυτος (emfytos), ‘ingeplant’: als een zaad in iemand gezet. πραΰτης (prautes), ‘zachtmoedigheid’: zie Matt. 5:5. ψυχή (psyche), ‘ziel’: ook ‘leven’ of ‘het hele wezen’.

ποιητής (poietes), ‘dader’, en ἀκροατής (akroates), ‘hoorder’.

Het Grieks heeft hier een deelwoord: ‘terwijl zij zichzelf misleiden’.

Wij maken er een aparte zin van met ‘Anders’.

τὸ πρόσωπον τῆς γενέσεως (to prosopon tes geneseos), letterlijk ‘het gezicht van zijn geboorte’: het gezicht waarmee hij geboren is, zijn eigen natuurlijke gezicht. ἔσοπτρον (esoptron), ‘spiegel’: een gepolijste metalen plaat.

ὁποῖος ἦν (hopoios en), letterlijk ‘wat voor iemand hij was’.

Wij vertalen ‘hoe hij eruitzag’, omdat het beeld van de spiegel dat vraagt.

νόμος (nomos), ‘wet’: het Hebreeuwse woord tora (תּוֹרָה) betekent ‘onderwijs, instructie’.

Wij houden consequent ‘de wet’.

‘De wet van de vrijheid’ staat ook in 2:12; de ‘volmaakte wet’ is de wet die tot vrijheid leidt.

θρησκεία (threskeia), ‘godsdienst’: de uiterlijke uitoefening van vroomheid, zoals de eredienst; het woord staat ook in Hand. 26:5. χαλιναγωγέω (chalinagogeo), ‘beteugelen’: met een bit in bedwang houden; zie 3:2–3.

Het Grieks heeft ‘bij de Elohim en Vader’ met één lidwoord; wij vertalen ‘bij Elohim, de Vader’. ἐπισκέπτομαι (episkeptomai), ‘bezoeken’: met zorg bezoeken, zich om iemand bekommeren; vergelijk Hand. 15:36. θλῖψις (thlipsis), ‘verdrukking’.

Wezen en weduwen staan in de wet onder Elohims bescherming.