Psalmen 129

‘Van jongs af’ (מִנְּעוּרַי, minne’urai) is het volk Israël dat over zijn begintijd als volk spreekt.

Wij laten de aanhalingstekens lopen tot het einde van vers 4, want de zin ‘Yahweh is rechtvaardig’ hoort bij wat Israël zegt.

De ploegers die op de rug ploegen: het beeld van striemen van de zweep.

De ‘voren’ (מַעֲנִיָּה, ma’anyah) zijn de lange sporen van de ploeg.

Het geschreven woord (ketiv) is למענותם (lema’anotam).

De te lezen vorm (qere) is למעניתם (lema’anitam), ‘hun voren’.

Wij volgen de qere.

עֲבוֹת (avot), ‘touwen’: waarmee de goddelozen de ploegdieren (Israël) vastbinden.

Yahweh snijdt die door.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

שָׁלַף (shalaf) betekent ‘uittrekken’ en ook ‘opschieten’ (zoals een spruit).

Gras op een dak heeft geen diepe wortel en verdort snel.

Wij vertalen ‘opschieten’; een andere mogelijkheid is ‘voordat men het uittrekt’.

Bij de oogst groette men elkaar met een zegen (vergelijk Ruth 2:4).

Dit gras krijgt zo’n groet niet.