Psalmen 27

לְדָוִד (ledavid), ‘van David’: het voorzetsel kan ook ‘voor’ of ‘ten behoeve van’ David betekenen.

Wij vertalen ‘van David’, zoals de overlevering de psalm aan hem toeschrijft.

בְּזֹאת (bezot), ‘hierop’: letterlijk ‘hierin’.

Het verwijst terug naar wat voorafgaat (Yahweh als licht en burcht) of vooruit naar de ene bede van vers 4.

Wij laten het open.

נֹעַם (noam), ‘lieflijkheid’: de aangename schoonheid van Yahweh.

סֻכֹּה (sukkah), ‘hut’: een tijdelijk afdak van takken.

Het Hebreeuws heeft geen bezittelijk voornaamwoord: ‘in een hut’.

Het Hebreeuws is hier kort en kan op twee manieren worden gelezen.

Of het hart van de dichter spreekt (‘Zoek mijn aangezicht’ als zijn eigen woorden), of het hart herhaalt een bevel van Yahweh (‘Zoek Mijn aangezicht’).

Wij laten het zwart staan en schrijven ‘mijn’.

בָּקְשׁוּ (baqshu) is een meervoud: ‘zoek, jullie’.

נֶפֶשׁ (nefesh), ‘ziel’: het woord betekent ook ‘keel’, ‘leven’ of ‘begeerte’.

Hier staat ‘begeerte’: wat de vijanden willen.

De zin is in het Hebreeuws niet afgemaakt: een gevolg ontbreekt (‘…was ik vergaan’).

De Masoreten zetten stippen boven de eerste letters van het woord לוּלֵא (lule), ‘als niet’.

Wij laten de zin zoals hij is en voegen niets toe.