Micha 7

קַיִץ (qayits), ‘zomerfruit’: zie ook Amos 8:1.

De spreker is als iemand die na de oogst door de wijngaard gaat en niets meer vindt.

חָסִיד (chasid), ‘de trouwe’: iemand die trouw (חֶסֶד, chesed) toont aan Yahweh en aan zijn naaste.

Dit vers is moeilijk en de betekenis is niet zeker.

Het gaat om machthebbers die samen onrecht doen.

חֶדֶק (chedeq), ‘doornstruik’, en מְסוּכָה (mesukhah), ‘doornhaag’: stekelige planten.

Het beeld is dat zelfs de beste mensen pijn doen.

אַלּוּף (alluf), ‘vertrouweling’: iemand die dicht bij je staat.

Het gaat om een kring waarin zelfs de echtgenote niet te vertrouwen is.

Vergelijk Matt. 10:35–36.

יֶשַׁע (yesha), ‘redding’: Yahweh is de Elohim die redt.

De profeet blijft op Hem wachten, ook nu niemand te vertrouwen is.

‘Mijn vijandin’ is een vrouwelijk woord.

Het is waarschijnlijk een stad of een volk dat spot met Israël (vers 10).

זַעַף (za’af), ‘gramschap’: de verontwaardiging van Yahweh.

De spreker, de profeet namens het volk, neemt de schuld op zich en wacht op Zijn recht.

אַיּוֹ (ayyo), ‘waar is’: de spottende vraag van de vijanden, zoals in Ps. 42:4 en Ps. 79:10.

חֹק (choq), ‘grens’: het woord betekent ook ‘verordening’ of ‘bepaling’.

De betekenis is onzeker.

Wij lezen: de grens van het land wordt ver verlegd.

Zie Assur: Assur is een stad en een gebied aan de Tigris, in het noorden van het huidige Irak.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Zie Eufraat (de Rivier): ‘De Rivier’ is de Eufraat, de grote rivier in het noordoosten van het land.

De Eufraat ontspringt in het hoogland van Turkije en stroomt door Syrië en Irak naar de Perzische Golf.

מָצוֹר (matsor), ‘Egypte’: dit woord voor Egypte komt ook voor in 2 Kon. 19:24.

Het gewone woord is מִצְרַיִם (Mitsrayim).

Zie Karmel (ligging onzeker): Met het woud midden in Karmel is waarschijnlijk de Karmel bij Haifa bedoeld, of een vruchtbare boomgaard in het algemeen.

Dit is niet zeker.

Zie Basan: Basan ligt ten oosten van het meer van Galilea en de Jordaan, in het zuidwesten van het huidige Syrië en het noorden van Jordanië.

Zie Gilead: Gilead is het bergland ten oosten van de Jordaan, tussen de Jarmoek en de Dode Zee.

רְעֵה (re’eh), ‘weid’: de profeet vraagt Yahweh om als herder voor Zijn volk te zorgen.

Zie ook 5:3.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Wij lezen dit vers als het antwoord van Yahweh.

De woorden staan rood.

Dat is onzeker; het kan ook van de profeet zijn.

‘De hand op de mond leggen’ is een teken van stilte en verbazing, zoals in Job 29:9 en 40:4.

‘Stof likken’ is een beeld van onderwerping, zoals de slang in Gen. 3:14.

מִי־אֵל כָּמוֹךָ (mi El kamokha), ‘wie is een El als U’: een lofzang op Yahweh.

In het Hebreeuws is het ook een woordspel op de naam Micha (מִיכָה, ‘wie is zoals Yah’).

יִכְבֹּשׁ (yikhbosh), ‘onderwerpen’: schuld wordt onder Zijn voeten gebracht.

Hetzelfde werkwoord kan ook ‘vertrappen’ betekenen.

In dit vers wisselt de aanspreking: eerst ‘Hij’, dan ‘U’.

Ook ‘onze schuld’ en ‘hun zonden’ wisselen.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.

Yahweh heeft Abraham gezworen: zie Gen. 22:16–18.

אֱמֶת (emet), ‘waarheid’, en חֶסֶד (chesed), ‘trouw’: twee woorden voor Yahweh’s betrouwbaarheid.