Job 21

Hoofdstuk 21 keert het betoog van de vrienden om.

Zij zeggen dat de goddeloze snel ten onder gaat (hoofdstuk 15, 18, 20).

Job antwoordt: dat zie ik niet gebeuren.

De goddelozen leven lang, hebben veel kinderen en sterven in vrede.

Dit is de kern van Jobs tegenwerping: de wereld werkt niet volgens het schema van de vrienden.

Vergelijk Ps. 73:3–12 en Jer. 12:1.

Vers 14–15 geven de woorden van de goddelozen weer: zij vragen niet naar Elohim en vinden dat zij Hem niet nodig hebben, en toch gaat het hen goed.

Vers 16 laat Job zeggen dat hij hun raad niet deelt.

Job citeert een zegswijze van zijn vrienden: Eloah bewaart het onrecht van de vader voor zijn kinderen.

Hij antwoordt: laat Elohim het de man zelf vergelden (vers 20–21).

Een straf die alleen op de kinderen valt, heeft voor de dader geen betekenis.

Vergelijk Ex. 20:5 en Ezech. 18:2–4.

Job vraagt scherp: wie zou El onderwijzen, Hem die zelfs de hoogsten, de hemelse wezens, oordeelt?

עֲטִינָיו (atinav) komt alleen hier voor en is onzeker.

Het kan ‘zijn emmers’ (melkemmers) of ‘zijn dijen’ betekenen.

Het beeld is in elk geval dat van volle welvaart.

Job zegt: in de dood liggen de goddeloze en de rechtvaardige samen in het stof, en de made bedekt hen beiden.

In het graf blijft er geen verschil, zoals er in het leven ook geen verschil te zien was in hun lot.

De vrienden zeggen: waar staat nu het huis van de goddeloze (vergelijk 8:22; 18:15–21)?

Job vraagt hun de reizigers te vragen, die de wereld kennen (vers 29).

אֹתֹתָם (otot) betekent ‘hun tekenen’, getuigenissen of bewijzen.

Job roept reizigers als getuigen op: wie de wereld verkent, ziet dat de goddeloze niet zomaar wordt gestraft.

גָּדִישׁ (gadish) is een stapel of grafheuvel.

De goddeloze krijgt een groot gevolg bij zijn begrafenis (vers 33).

מַעַל (ma’al), ‘trouweloosheid’: de vrienden hebben niets te bieden dan onwaarheid.

Job beschuldigt hen van ontrouw aan de waarheid en aan hem.