1 Samuël 12

Samuël houdt hier zijn afscheidsrede als leider van het volk.

De aanleiding staat in 1 Sam. 8:5–6 (het verzoek om een koning) en 1 Sam. 11:14–15.

מִנְּעֻרַי (minne’uray), ‘van mijn jeugd af’: van af het begin van zijn dienst, zie 1 Sam. 3.

מְשִׁיחוֹ (meshicho), ‘Zijn gezalfde’: de koning Saul (vergelijk vers 5).

In sommige oude vertalingen staat hier ook ‘een paar sandalen’.

Wij volgen de Masoretische tekst.

Het volk spreekt Samuël aan met ‘u’.

Het werkwoord ‘hij zei’ staat in het Hebreeuws in het enkelvoud.

Wij nemen het volk als onderwerp.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

In het Hebreeuws staat hier geen werkwoord: ‘Yahweh, Hij die …’.

Wij vullen ‘is het’ aan.

צִדְקוֹת (tsidqot), ‘daden van gerechtigheid’: de redding en rechtsdaden van Yahweh.

Dezelfde woorden staan in Richt. 5:11.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

De tekst springt over de tijd tussen Jakobs komst in Egypte en de bevrijding heen.

Vergelijk Exod. 2:23–25.

Zie Chasor: Chasor lag in het noorden van het land, ten noorden van het meer van Galilea (Tel Hazor).

Zie Filistea: Filistea was de kuststrook in het zuidwesten van het land, rond Gaza en Asdod.

Zie Moab: Moab ligt ten oosten van de Dode Zee, in het huidige Jordanië.

Vergelijk Richt. 3:12 (Moab), Richt. 4:2 (Sisera, Chasor) en Richt. 10:7 (de Filistijnen).

Het citaat staat binnen Samuëls rede, daarom met enkele aanhalingstekens.

De geschreven tekst (ketiv) heeft ‘en hij zei’, enkelvoud.

De voorgelezen tekst (qere) heeft ‘en zij zeiden’.

Wij volgen de qere.

Jerubbaal is Gideon, zie Richt. 6:32.

Jefta: Richt. 11.

Een richter Bedan is niet bekend.

In sommige oude vertalingen staat hier Barak (vergelijk Richt. 4–5).

Wij volgen de Masoretische tekst.

Zie Ammon: Ammon ligt ten oosten van de Jordaan, rond het huidige Amman in Jordanië.

De aanval van Nachasj staat in 1 Sam. 11:1, het verzoek om een koning in 1 Sam. 8:5–6.

פִּי יהוה (pi Yahweh), letterlijk ‘de mond van Yahweh’: wat Yahweh gebiedt.

Het Hebreeuws van vers 14 eindigt zonder duidelijke volgzin: ‘en jullie zullen zijn, jullie en de koning, achter Yahweh, jullie Elohim’.

Wij lezen dit als de volgzin: dan zullen jullie Hem volgen.

Men kan het ook lezen als een tweede voorwaarde, waarna de volgzin ontbreekt (‘het is goed’ of ‘dan is het goed’).

Wij voegen niets toe.

De Masoretische tekst heeft ‘en tegen jullie vaderen’.

Sommige oude vertalingen hebben ‘en tegen jullie koning’.

Wij volgen de Masoretische tekst.

דָּבָר (davar), ‘woord, zaak’: hier het teken van vers 17–18.

De tarweoogst valt in mei–juni, in het droge seizoen.

Regen is dan ongewoon.

תֹּהוּ (tohu), ‘leegte, nietigheid’: hier wat geen houvast geeft.

De tekst noemt niet wat bedoeld is; uit het verband kan men afgoden begrijpen.

Het Hebreeuws heeft geen werkwoord voor ‘gaan achter’.

Wij vullen ‘gaan’ aan.

הוֹאִיל (ho’il), ‘het behaagde, besloot’.

אֱמֶת (emet), ‘waarheid, betrouwbaarheid’.

Zie ook Joz. 24:14.