Daniël 7

Zie Babel: Babel (Babylon) lag aan de Eufraat, ongeveer 85 km ten zuiden van het huidige Bagdad.

Vanaf Dan. 2:4 is de brontekst Aramees.

Het Aramees loopt door tot en met vers 28 van dit hoofdstuk; in Dan. 8:1 hervat het Hebreeuws.

מגיחן (megichan), ‘stormden los’: het werkwoord beschrijft iets dat losbarst.

De ‘vier winden van de hemel’ zijn de vier windstreken; vergelijk Dan. 8:8 en 11:4.

לה (yehiv), ‘werd gegeven’: de lijdende vorm blijft staan.

Er staat niet wie geeft.

ולשׂטר חד (ulesatar chad), ‘aan één kant’: het dier is aan één zijde opgericht, of heeft zich op één zijde opgericht.

De betekenis is niet helemaal zeker.

כנמר (kenemar), ‘als een luipaard’: de naam van het dier is dezelfde als in Hos. 13:7.

רביעאה דחילה ואימתני ותקיפא יתירא (chevah revi'ah dechilah ve'eimtani vetaqifa yattira), ‘een vierde dier, vreeswekkend, angstaanjagend en buitengewoon sterk’: het vierde dier wordt met geen bekende diersoort vergeleken.

משׂתכל (mishtakkal), ‘ik lette goed op’: het werkwoord betekent ‘aandachtig kijken’ of ‘beschouwen’.

ועתיק יומין (atiq yomin), ‘een Oude van Dagen’: letterlijk ‘een Hoogbejaarde van dagen’.

In vers 13 en 22 staat het met lidwoord, ‘de Oude van Dagen’.

Wij schrijven voor Hem hoofdletters.

דינא (dina), ‘het gericht’: het woord kan ‘rechtbank’, ‘vonnis’ of ‘recht’ betekenen.

Wij vertalen het in vers 10, 22 en 26 steeds met ‘gericht’.

ויהיבת ליקדת אשׁא (vihivat leiqdat esha), ‘overgegeven aan het brandende vuur’: letterlijk ‘gegeven aan het branden van het vuur’.

זמן ועדן (zeman ve'iddan), ‘een tijdstip en een tijd’: twee woorden voor tijd, die ook in vers 22 en 25 voorkomen.

Wij vertalen zeman met ‘tijdstip’ en iddan met ‘tijd’.

כבר אנשׁ (kevar enash), ‘iemand als een mensenzoon’: letterlijk ‘als een zoon van een mens’, dus iemand die op een mens lijkt.

Het blijft in de tekst open wie hij is.

In vers 18 en 27 ontvangen ‘de heiligen van de Hoogste’ het koningschap, en het is niet gezegd of hij een enkele persoon is of dat hij hen verbeeldt.

Wij laten dat open.

Zie ook Matt. 26:64.

יפלחון (yiflechun), ‘zij zouden dienen’: het werkwoord kan zowel ‘dienen’ als ‘vereren’ betekenen.

Het staat ook in Dan. 3:12 voor het dienen van goden.

נדנה (nidneh), ‘schede’: het lichaam als schede van de geest.

Het woord komt maar één keer voor; de betekenis is niet helemaal zeker.

Wij vertalen ‘mijn lichaam’.

חד מן (achad min qa'ayya), ‘een van hen die daar stonden’: de tekst zegt niet wie dat is.

In vers 17 geeft hij de uitleg.

De uitleg in vers 17 en 18 staat tussen aanhalingstekens, omdat de uitlegger spreekt.

In vers 23–27 spreekt hij opnieuw.

קדישׁי עליונין (qaddishei elyonin), ‘de heiligen van de Hoogste’: ‘de Hoogste’ staat hier in het Aramees in een meervoudsvorm (elyonin), vermoedelijk een meervoud van majesteit.

Wij vertalen steeds ‘de Hoogste’.

In het Hebreeuws staat voor dezelfde titel Eljon.

Wie ‘de heiligen’ zijn, zegt de tekst niet: het kunnen mensen of hemelse wezens zijn.

וטפריה די נחשׁ (utifrehi di nechash), ‘en zijn klauwen van koper’: de klauwen komen alleen hier voor, niet in vers 7.

ודינא יהב (vedina yehav), ‘het gericht werd gegeven’: het voorzetsel betekent hier ‘ten gunste van’.

Het gericht wordt dus gegeven aan de heiligen: zij worden in het gelijk gesteld.

ותדושׁנה ותדקנה (vetedushinnah vetadqinnah), ‘vertrappen en vermalen’: het eerste werkwoord betekent ‘dorsen’, dus onder de voet treden zoals graan.

De tien horens van het vierde dier (vers 7) zijn volgens deze uitleg tien koningen.

De tekst noemt geen namen.

Wij geven geen identificatie.

זמנין ודת ויתיהבון בידה עד עדן ועדנין ופלג עדן (zimnin vedat ... ad iddan veiddanin ufelag iddan), ‘een tijd, tijden en een halve tijd’: letterlijk ‘een tijd en tijden en de helft van een tijd’.

Het meervoud ‘tijden’ heeft in het Aramees twee vormen; wij laten de uitdrukking staan zoals ze is.

Vergelijk Dan. 12:7.

מלכותה (malkuteh), ‘zijn koninkrijk’: het voornaamwoord kan terugwijzen op ‘het volk van de heiligen’ of op ‘de Hoogste’.

Wij laten dat open en schrijven ‘zijn’ met een kleine letter.

וזיוי (zivay), ‘mijn gelaatskleur’: letterlijk ‘mijn glans’.

Daniël wordt bleek of zijn gezicht verandert van schrik.