Lucas 11

Johannes is Johannes de Doper.

Dit is de kortere vorm van het gebed dat in Matt. 6:9–13 staat.

Sommige handschriften hebben een langere vorm van het gebed, zoals in Matt. 6:9–13 (onder meer ‘Onze Vader in de hemelen’, ‘Laat Uw wil gebeuren’ en ‘maar bevrijd ons van de boze’).

Wij vertalen de kortere vorm van de SBLGNT.

ἐπιούσιος (epiousios), ‘voor de komende dag’: de betekenis is onzeker; zie Matt. 6:11. τὸ καθ’ ἡμέραν (to kath’ hemeran), ‘elke dag’: in Matt. 6:11 staat ‘vandaag’.

ἁμαρτία (hamartia), ‘zonde’: in Matt. 6:12 staat ὀφείλημα (opheilema), ‘schuld’.

Hier staat voor degene die ons iets verschuldigd is ὀφείλοντι (opheiloonti), ‘die schuldig is’. πειρασμός (peirasmos), ‘beproeving’: zie Matt. 6:13.

Het Grieks heeft bij ‘geven’ geen voorwerp; wij schrijven ‘iets’.

De vragen in vers 5–7 vormen in het Grieks één lange vraag.

ἀναίδεια (anaideia), ‘onbeschaamdheid’: aandringen zonder schaamte.

Het Grieks heeft hier ‘zijn onbeschaamdheid’; wij lezen: die van de vriend die vraagt.

Zie ook Matt. 7:7–11.

πονηρός (poneros), ‘slecht’: zie Matt. 7:11.

Daar staan ‘goede dingen’ waar Lucas ‘de Heilige Geest’ heeft.

κωφός (kophos), ‘stom’: het woord kan ook ‘doof’ betekenen; hier spreekt de man na de genezing, zoals in Matt. 12:22.

Βεελζεβούλ (Beëlzebul): de naam van de leider van de demonen.

De betekenis is onzeker; vergelijk Baäl-Zebub, de god van Ekron (2 Kon. 1:2).

Zie ook Matt. 16:1; Mark. 8:11.

διανόημα (dianoema), ‘gedachte’.

Het Grieks heeft letterlijk ‘huis valt op huis’; dat kan betekenen dat een verdeeld huis instort of dat het ene huis op het andere valt.

Wij schrijven ‘het ene huis valt op het andere’.

υἱοὶ ὑμῶν (huioi hymon), ‘jullie zonen’: mensen uit jullie eigen kring.

‘De vinger van Elohim’: zie Exod. 8:15, waar de magiërs dit zeggen over een plaag.

In Matt. 12:28 staat ‘door de Geest van Elohim’. ἔφθασεν (ephthasen), ‘is gekomen’: het is aangekomen, het heeft jullie bereikt.

αὐλή (aule), ‘binnenplaats’: het open erf binnen het huis of de ommuurde ruimte om het huis. ἐν εἰρήνῃ (en eirene), letterlijk ‘in vrede’: ongestoord, veilig.

Zie ook Matt. 12:30.

ἀκάθαρτον πνεῦμα (akatharton pneuma), ‘onreine geest’: een demon. ἄνυδρος (anydros), letterlijk ‘waterloos’, hier ‘dor’.

De vrouw prijst de moeder van Yeshua gelukkig.

μενοῦν (menoun), ‘veeleer’: het woord verbetert of vult aan wat de vrouw zegt; wij schrijven ‘juist’. φυλάσσω (phylasso), ‘bewaren’.

σημεῖον (semeion), ‘teken’: een wonder dat iets bewijst. γενεά (genea), ‘generatie’: de tijdgenoten.

‘De Mensenzoon’: zie 5:24.

Het teken van Jona: zie Jona 2:1.

Matt. 12:40 verbindt dit teken met de drie dagen in de buik van de vis; Lucas zegt dat hier niet.

Zie 1 Kon. 10:1–10: de koningin van Sjeba kwam om de wijsheid van Salomo te horen.

Het Grieks heeft νότος (notos), ‘zuiden’.

Zie Nineve: Nineve lag aan de Tigris, bij het huidige Mosul in Irak.

Zie Jona 3:5: de mannen van Nineve geloofden in Elohim en bekeerden zich.

μόδιος (modios), ‘korenmaat’, en λυχνία (lychnia), ‘lampenstandaard’: zie Matt. 5:15.

ἁπλοῦς (haplous), ‘zuiver’, en πονηρός (poneros), ‘slecht’: zie Matt. 6:22–23.

ἀστραπή (astrape), ‘felle glans’: letterlijk ‘bliksem’, zoals in 10:18; hier het schitterende licht van de lamp.

ἀριστάω (aristao), ‘eten’: de eerste maaltijd of de maaltijd rond het middaguur. ἀναπίπτω (anapipto), ‘aan tafel gaan’: letterlijk ‘achterover gaan liggen’; men lag aan tafel.

βαπτίζω (baptizo), ‘zich onderdompelen’: het ritueel schoonmaken vóór het eten; zie Mark. 7:3–4.

πίναξ (pinax), ‘schaal’; πονηρία (poneria), ‘slechtheid’.

‘Hij die de buitenkant gemaakt heeft’ is Elohim.

τὰ ἐνόντα (ta enonta), ‘wat erin is’: de betekenis is moeilijk.

Het kan gaan om wat in de beker en de schaal zit, of om wat in het hart is.

Wij vertalen letterlijk. ἐλεημοσύνη (eleemosyne), ‘aalmoes’: zie Matt. 6:2.

ἀποδεκατόω (apodekatoo), ‘de tiende geven van’: zie Lev. 27:30 en Deut. 14:22. ἡδύοσμον (hedyosmon), ‘munt’, πήγανον (peganon), ‘wijnruit’ en λάχανον (lachanon), ‘tuinkruid’ zijn planten uit de tuin. κρίσις (krisis), ‘recht’. ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ (he agape tou theou) kan ‘de liefde voor Elohim’ en ‘de liefde van Elohim’ betekenen; wij laten het open.

πρωτοκαθεδρία (protokathedria), ‘voorste zetel’: de ereplaats in de synagoge.

μνημεῖα τὰ ἄδηλα (mnemeia ta adela), ‘graven die men niet ziet’: onopvallende graven.

Vergelijk Num. 19:16: wie een graf aanraakt, is zeven dagen onrein.

Zulke graven maken mensen onrein zonder dat zij het weten.

φορτίον (phortion), ‘last’; δυσβάστακτος (dysbastaktos), ‘zwaar te dragen’.

συνευδοκέω (syneudokeo), ‘instemmen met’.

Het Grieks heeft bij ‘bouwen’ geen voorwerp; bedoeld zijn de graven uit vers 47.

‘De wijsheid van Elohim’ wordt hier sprekend ingevoerd.

Een bepaald vers in de Schrift wordt niet aangewezen; vergelijk Matt. 23:34, waar Yeshua het zelf zegt. ἀπόστολος (apostolos), ‘apostel’: iemand die gezonden is.

Abel: Gen. 4:8–10.

Welke Zacharia bedoeld wordt, laten wij open; vergelijk 2 Kron. 24:20–22 en Matt. 23:35. οἶκος (oikos), ‘huis’: hier het heiligdom; in Matt. 23:35 staat ναός (naos), ‘heiligdom’.

κλείς (kleis), ‘sleutel’; γνῶσις (gnosis), ‘kennis’.

ἐνέχω (enecho), ‘bestoken’: zeer vijandig zijn tegen iemand. ἀποστοματίζω (apostomatizo), ‘uitvragen’: iemand met vragen tot antwoorden dwingen.

Dit woord komt in het Nieuwe Testament alleen hier voor en de betekenis is niet helemaal zeker.