1 Kronieken 16

De tent is de tent die David in Jeruzalem voor de ark had opgezet (1 Kron. 15:1).

De tabernakel van Mozes stond op dat moment in Gibeon (vers 39).

De verzen 1–3 komen overeen met 2 Sam. 6:17–19.

Daar staat ‘Yahweh’ waar hier ‘Elohim’ staat.

Alles wat daarna volgt (vers 4–42) staat niet in Samuël.

כִּכַּר לֶחֶם (kikkar lechem), ‘rond brood’: letterlijk ‘een schijf brood’.

In 2 Sam. 6:19 staat een ander woord, חַלַּת לֶחֶם (challat lechem), ‘broodkoek’.

לְהַזְכִּיר (lehazkir), ‘te gedenken’: letterlijk ‘te laten gedenken’, dat wil zeggen de naam van Yahweh noemen en Zijn daden in herinnering brengen.

Het woord staat naast ‘danken’ en ‘prijzen’.

Jeïël (יְעִיאֵל) staat twee keer in de rij van namen.

Wij vertalen de lijst zoals de tekst haar geeft.

Het werkwoord ‘waren er’ staat niet in het Hebreeuws; wij vullen het aan.

חֲצוֹצְרוֹת (chatsotserot), ‘trompetten’: de priesters blazen op de trompetten, zoals Num. 10:8 voorschrijft.

De ark heet hier ‘de ark van het verbond van Elohim’.

בָּרֹאשׁ (baro’sh), ‘voor het eerst’: letterlijk ‘in het hoofd’ of ‘in het begin’.

Het kan ook betekenen ‘als hoofd’ of ‘als eerste opdracht’.

Het voorwerp van ‘gaf’ ontbreekt in het Hebreeuws.

Wij lezen: David gaf de opdracht om te danken, en het lied in vers 8–36 is dat dankwoord.

Vers 8–22 komen overeen met Psalm 105:1–15, vers 23–33 met Psalm 96:1–13, vers 34 met Psalm 106:1 en vers 35–36 met Psalm 106:47–48.

שִׂיחוּ (sichu), ‘spreek’: het werkwoord betekent ‘mijmeren’ of ‘vertellen’.

Het gaat om spreken over Yahweh met aandacht en liefde.

מוֹפֵת (mofet), ‘wonderteken’: een teken dat laat zien wat Yahweh doet, zoals de tekenen in Egypte (Exod. 7:3).

זִכְרוּ (zichru), ‘denk aan’: een gebod aan het volk.

In het lied dat hiermee overeenkomt, Psalm 105, staat hier een andere werkwoordsvorm (‘Hij gedenkt’).

Het verbond met Abraham staat in Gen. 15:18 en 17:7.

De eed aan Isaak staat in Gen. 26:3.

חֹק (choq), ‘voorschrift’: een vaste regel.

Hier is het verbond het voorschrift voor Jakob en voor Israël.

Zie Kanaän: Kanaän is het land aan de oostkust van de Middellandse Zee, ongeveer het gebied van het huidige Israël, de Palestijnse gebieden en Libanon.

חֶבֶל (chevel), ‘touwdeel’: een stuk land dat met een meetsnoer is afgemeten.

Vergelijk Joz. 17:14.

מְתֵי מִסְפָּר (mete mispar), ‘mannen van tal’: een groep die je kunt tellen, dus weinig mensen.

Vergelijk Gen. 34:30.

Hiermee worden Farao (Gen. 12:17) en Abimelech (Gen. 20:3) bedoeld, die Yahweh terechtwees omwille van Abraham en Sara.

מְשִׁיחַי (meshichay), ‘Mijn gezalfden’, en נְבִיאַי (nevi’ay), ‘Mijn profeten’: hiermee zijn de aartsvaders bedoeld.

Abraham wordt in Gen. 20:7 ‘profeet’ genoemd.

כָּבוֹד (kavod), ‘heerlijkheid’: het woord betekent letterlijk ‘gewicht’ en gaat over Yahweh’s eer en macht.

עַל כָּל אֱלֹהִים (al kol elohim), ‘boven alle goden’: hier is Elohim een meervoud dat naar de goden van de volken verwijst (zie vers 26).

אֱלִילִים (elilim), ‘nietige goden’: letterlijk ‘nietigheden’.

Zie ook Lev. 19:4.

מִנְחָה (minchah), ‘offergave’: hier is het een gave die men naar Yahweh brengt, niet speciaal een graanoffer.

Bij de offers vertalen wij hetzelfde woord als ‘graanoffer’.

תֵּבֵל (tevel), ‘wereld’: de bewoonde wereld.

Het woord is een ander woord dan אֶרֶץ (erets), ‘aarde’.

יְהוָה מָלָךְ (Yahweh malach), ‘Yahweh is koning’: de vorm kan ook betekenen ‘Yahweh is koning geworden’ of ‘Yahweh regeert’.

לִשְׁפּוֹט (lishpot), ‘recht te spreken’: het werkwoord betekent zowel oordelen als recht doen.

כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ (ki leolam chasdo), ‘want Zijn trouw is voor altijd’: een vaste lofzin, die in vers 41 terugkomt.

בָּרוּךְ יְהוָה (barukh Yahweh), ‘gezegend is Yahweh’: een lofspreuk.

Hij sluit het lied af.

Daarna vertelt de tekst dat het volk ‘Amen’ zei, zoals bij de vloeken in Deut. 27:15–26.

‘Daar’ is de tent in Jeruzalem waar de ark stond (vers 1).

לִדְבַר יוֹם בְּיוֹמוֹ (lidvar yom beyomo), ‘naar wat elke dag vroeg’: letterlijk ‘naar de zaak van de dag op zijn dag’.

Het gaat om de taken die elke dag nodig waren.

Het werkwoord ontbreekt in dit vers; wij vullen ‘waren’ aan.

Obed-Edom (עֹבֵד אֱדֹם) komt in dit hoofdstuk twee keer voor (vers 5 en 38).

Of het dezelfde man is, zegt de tekst niet.

Zie ook 1 Kron. 15:18,21,24 en 26:4–8.

Gibeon (גִּבְעוֹן) lag bij het huidige el-Jib, ongeveer 10 kilometer ten noordwesten van Jeruzalem, op de Westelijke Jordaanoever.

בָּמָה (bamah), ‘offerhoogte’: een hoogte waar geofferd werd.

Daar stond de tabernakel van Yahweh uit de tijd van Mozes.

Zie ook 1 Kron. 21:29.

תּוֹרַת יְהוָה (torat Yahweh), ‘de wet van Yahweh’: tora betekent ‘onderricht’.

Het gaat om de wet van Mozes.

הַבְּרוּרִים (haberurim), ‘de uitgekozenen’: mannen die uit de groep waren gekozen en bij hun naam waren aangewezen.

חֲצוֹצְרוֹת (chatsotserot), ‘trompetten’, en מְצִלְתַּיִם (metsiltayim), ‘bekkens’: zie vers 5 en 6.

Dit komt overeen met 2 Sam. 6:19–20.