2 Korintiërs 5

σκῆνος (skenos), ‘tent’: het aardse lichaam als tijdelijke woning. οἰκοδομή (oikodome), ‘bouwwerk’; ἀχειροποίητος (acheiropoietos), ‘niet met handen gemaakt’.

Wat Paulus bedoelt met dit ‘bouwwerk van Elohim’, zegt de tekst niet verder; wij vertalen de beelden zoals ze er staan.

Het woord ‘niet met handen gemaakt’ komt ook voor in Mark. 14:58.

De verzen 2–4 gebruiken beelden van een tent, een woning en kleren.

De Griekse zinnen zijn moeilijk en laten meer dan één verklaring toe; wij vertalen zo letterlijk als het Nederlands toelaat. οἰκητήριον (oiketerion), ‘woning’. ἐπενδύω (ependyo), ‘erover aantrekken’: een kledingstuk over een ander aantrekken.

εἴ γε καί (ei ge kai), ‘als tenminste, ook’. γυμνός (gymnos), ‘naakt’.

ἐκδύω (ekdyo), ‘ontkleden’, tegenover ἐπενδύω (ependyo), ‘overkleden’ in vers 2. θνητόν (thneton), ‘het sterfelijke’. καταπίνω (katapino), ‘verzwelgen’, zoals in 2:7: het sterfelijke wordt door het leven verzwolgen.

κατεργάζομαι (katergazomai), ‘bereiden, tot stand brengen’. ἀρραβών (arrabon), ‘onderpand’: een eerste betaling die de rest waarborgt, zoals in 1:22.

ἐνδημέω (endemeo), ‘thuis zijn’, en ἐκδημέω (ekdemeo), ‘van huis zijn, in den vreemde zijn’: wij houden deze twee woorden in de verzen 6, 8 en 9 uit elkaar.

‘De Heer’ (κύριος, kyrios) is hier Yeshua, zie vers 8 en vers 10. θαρρέω (tharreo), ‘goede moed hebben’.

περιπατέω (peripateo), ‘wandelen’, het beeld voor hoe iemand leeft, zoals in Gal. 5:16. εἶδος (eidos), ‘aanblik, gedaante, het zichtbare’.

Dit vers is in het Grieks een tussenzin in de redenering van de verzen 6 en 8; wij maken er een eigen zin van.

Zie ook 4:18.

εὐδοκέω (eudokeo), ‘er de voorkeur aan geven, behagen scheppen in’.

Het vers neemt de zin van vers 6 weer op na het tussenstuk van vers 7.

φιλοτιμέομαι (filotimeomai), ‘zijn eer ergens in stellen, ernaar streven’. εὐάρεστος (euarestos), ‘welgevallig’.

‘Hem’ is de Heer van vers 8.

βῆμα (bema), ‘rechterstoel’, zoals in Matt. 27:19 en Hand. 18:12: de zetel van de rechter. φανερόω (faneroo), ‘openbaar maken’; hier: ieders daden komen aan het licht. κομίζω (komizo), ‘ontvangen, terugkrijgen’. φαῦλος (faulos), ‘slecht, waardeloos’.

φόβος τοῦ κυρίου (fobos tou kyriou), ‘de vrees voor de Heer’: de Heer is hier Yeshua (vers 10).

De uitdrukking klinkt als ‘de vrees voor Yahweh’ uit de Schrift. πείθω (peitho), ‘overtuigen’.

Paulus wisselt in dit vers ‘wij’ en ‘ik’.

καύχημα (kauchema), ‘roem, reden om te roemen’. ἐν προσώπῳ (en prosopo), ‘naar het gezicht’: naar het uiterlijk.

ἐξίστημι (existemi), ‘buiten zinnen zijn, buiten zichzelf zijn’: een toestand van verrukking of van opwinding die anderen vreemd vinden. σωφρονέω (sofroneo), ‘bij zinnen zijn, nuchter zijn’.

συνέχω (synecho), ‘dringen, beheersen, bijeenhouden’. ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ (agape tou Christou), ‘de liefde van de Messias’: het Grieks kan de liefde van de Messias voor ons bedoelen of onze liefde voor Hem; de redenering (Hij stierf voor allen) wijst op het eerste. κρίνω (krino), ‘oordelen, tot een slotsom komen’.

ἐγείρω (egeiro), ‘opwekken’.

Paulus zegt dat het leven van wie leeft, nu bij de Messias hoort.

κατὰ σάρκα (kata sarka), ‘naar het vlees’: naar menselijke maatstaven, naar het uiterlijk; σάρξ (sarx), ‘vlees’, zoals in Gal. 3:3.

Paulus zegt dat hij de Messias vroeger zo beoordeelde, maar nu niet meer.

κτίσις (ktisis), ‘schepping’: ook ‘schepsel’; het Grieks laat open of het om de mens gaat of om heel de schepping.

‘Nieuwe schepping’ staat ook in Gal. 6:15.

Het Grieks heeft in het eerste deel geen werkwoord: de zin is een uitroep.

καταλλάσσω (katallasso), ‘verzoenen’, en καταλλαγή (katallage), ‘verzoening’: iemand van vijand tot vriend maken.

De verzoening gaat uit van Elohim.

ὡς ὅτι θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων (hos hoti theos en en Christo kosmon katallasson): de Griekse zin kan op twee manieren gelezen worden.

Of: ‘Elohim was in de Messias, de wereld verzoenend’.

Of: ‘Elohim was de wereld in de Messias aan het verzoenen’.

Wij houden het tweede. λογίζομαι (logizomai), ‘toerekenen’, zoals in Gal. 3:6. παράπτωμα (paraptoma), ‘overtreding, misstap’.

πρεσβεύω (presbeuo), ‘gezant zijn’: iemand die namens een koning of keizer spreekt. παρακαλέω (parakaleo) staat hier als ‘oproepen’; het is hetzelfde Griekse woord als ‘troosten’ in 1:4. δέομαι (deomai), ‘smeken, dringend vragen’. καταλλάγητε (katallagete) is lijdend: ‘laat u verzoenen’; Elohim heeft de verzoening gebracht, de mens mag haar aannemen.

ἁμαρτίαν ἐποίησεν (hamartian epoiesen), ‘tot zonde gemaakt’: ἁμαρτία (hamartia), ‘zonde’, kan hier ook ‘zondoffer’ betekenen; het Hebreeuwse חַטָּאת (chatat) betekent zowel ‘zonde’ als ‘zondoffer’ (zie Lev. 4:3).

Het Grieks zegt niet meer dan ‘Hij maakte Hem tot zonde’.

‘Hij’ is Elohim. δικαιοσύνη θεοῦ (dikaiosyne theou), ‘gerechtigheid van Elohim’.