Jesaja 49

אִיִּים (iyyim), ‘kustlanden’: landen aan de zee, ver weg; zie ook Gen. 10:5.

בָּרוּר (barur), ‘gepolijst’: schoon en glad gemaakt, klaar voor gebruik.

Het kan ook ‘uitgekozen’ betekenen.

עַבְדִּי (avdi), ‘Mijn Knecht’: in de knechtsliederen schrijven wij ‘Knecht’ met een hoofdletter, omdat het een titel is.

Yahweh noemt hem hier ‘Israël’.

תֹהוּ וָהֶבֶל (tohu vahevel), ‘leegte en damp’: tohu is het woord uit Gen. 1:2 (‘woest en leeg’), hevel is ‘damp’, zoals in Pred. 1:2.

De Knecht zegt dat zijn werk niets heeft opgeleverd.

In de geschreven tekst staat bij ‘Israël’ het woord לֹא (lo), ‘niet’: ‘en Israël wordt niet verzameld’.

De gelezen tekst heeft לוֹ (lo), ‘tot Hem’.

Wij volgen de gelezen tekst.

אוֹר גּוֹיִם (or goyim), ‘licht van de volken’: zie ook 42:6.

Het beeld keert terug in Luc. 2:32 en Hand. 13:47.

In de geschreven tekst staat וּנְצִירֵי (un’tsirei), in de gelezen tekst וּנְצוּרֵי (un’tsurei).

Beide vormen komen van het werkwoord ‘bewaren’ en betekenen ‘de bewaarden’.

Wij volgen de gelezen tekst.

לִבְזֹה־נֶפֶשׁ (livzoh nefesh), ‘diep veracht’: letterlijk ‘veracht van ziel’.

De vorm is ongewoon en de betekenis is niet helemaal zeker.

עֵת רָצוֹן (et ratson), ‘tijd van welbehagen’: een tijd waarin Yahweh zich welwillend toont.

Dit vers wordt aangehaald in 2 Kor. 6:2.

הִגָּלוּ (higgalu), ‘laat je zien’: letterlijk ‘word onthuld’.

Het beeld van de herder die zijn kudde naar water leidt, keert terug in Ps. 23:2 en Openb. 7:16–17.

סִינִים (Sinim): de ligging van dit land is onbekend.

Het is een land ver weg.

Sommigen denken aan het zuiden, anderen aan het oosten.

נִחַם (nicham), ‘heeft getroost’: de voltooide tijd drukt uit dat de troost zeker is.

Het werkwoord is hetzelfde als in 51:3.

In de geschreven tekst staat יִפְצְחוּ (yifts’chu), ‘zij zullen uitbarsten’; in de gelezen tekst וּפִצְחוּ (ufits’chu), ‘en barst uit’.

Wij volgen de gelezen tekst.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

אֲדֹנָי (Adonai), ‘mijn Heer’: hier noemt Sion Yahweh zo.

עוּל (ul), ‘zuigeling’: een kind dat nog gezoogd wordt.

חַקֹּתִיךְ (chaqqotikh), ‘Ik heb je ingegraveerd’: het werkwoord wordt gebruikt voor het graveren van tekens.

Sion is in Yahweh’s handpalmen gegrift, zodat Hij haar steeds ziet.

De medeklinkers van בָּנָיִךְ (banayikh), ‘je zonen’, laten ook de lezing ‘je bouwers’ toe.

Wij volgen de klinkers van de Masoretische tekst: ‘je zonen’.

נְאֻם יְהוָה (ne’um Yahweh), ‘godsspraak van Yahweh’: zie Jes. 1:24.

Hier staat de formule midden in Yahweh’s woorden en is ze rood.

בְּנֵי שִׁכֻּלָיִךְ (b’nei shikkulayikh), ‘de zonen van je kinderloosheid’: kinderen die geboren worden nadat Sion haar kinderen al kwijt was.

גַּלְמוּדָה (galmudah), ‘onvruchtbaar’: het woord komt weinig voor.

Het kan ook ‘eenzaam’ betekenen.

אֲדֹנָי יְהוִה (Adonai Yahweh), ‘Heer Yahweh’: zie Jes. 3:15.

אֹמְנַיִךְ (omenayikh), ‘je verzorgers’: het woord is hetzelfde als ‘de verzorger’ in Num. 11:12.

צַדִּיק (tsaddiq), ‘rechtvaardige’: wij volgen de Masoretische tekst.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

Vers 25 heeft ‘geweldenaar’.

עָרִיץ (arits), ‘geweldenaar’: iemand die met geweld heerst.

אֲבִיר יַעֲקֹב (avir Ya’aqov), ‘de Machtige van Jakob’: een oude titel van Yahweh, zoals in Gen. 49:24.