Genesis 14

De vier koningen uit het oosten: Sinear is Babylonië (10:10), Elam ligt in het zuidwesten van het huidige Iran.

De ligging van Ellasar en Goïm is onzeker.

Amrafel wordt soms met Hammoerabi vergeleken, maar dat is omstreden.

Jasher 11:6 zegt dat Nimrod ook Amrafel heette.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

Zie Zoar: De ligging van Zoar is niet zeker; de plaats wordt ten zuidoosten van de Dode Zee gezocht.

In dit vers staan twee lezingen naast elkaar: צביים (geschreven) en צְבוֹיִים (voorgelezen); beide betekenen Zeboïm.

Bela is een oudere naam van Zoar (zie 13:10).

עֵמֶק הַשִּׂדִּים (emeq hassiddim), ‘dal van Siddim’, lag waarschijnlijk in de Jordaanvallei, bij het noordelijke deel van de Dode Zee (anderen zoeken het ten zuiden van de Dode Zee).

יָם הַמֶּלַח (yam hamelach), ‘zee van het zout’, is de Dode Zee.

Asterot-Karnaïm lag waarschijnlijk in Basan (het zuiden van het huidige Syrië).

De Rafaïeten, Zuzieten en Emieten zijn oude volken die ook in Deuteronomium 2:10–11 en 2:20–21 genoemd worden.

Seïr is het bergland van Edom, ten oosten van de Wadi Araba (het zuiden van het huidige Jordanië).

De ligging van El-Paran is onzeker.

Kades (Kades-Barnea) ligt in de Negev, op de grens met de Sinaï.

Chasason-Tamar is En-Gedi (2 Kronieken 20:2), aan de Dode Zee.

Amalek wordt pas in 36:12 geboren; ‘het gebied van de Amalekieten’ is dus een latere naam voor deze streek.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

Zie Zoar: De ligging van Zoar is niet zeker; de plaats wordt ten zuidoosten van de Dode Zee gezocht.

Zie Elam: Elam lag ten oosten van de Tigris, in het zuidwesten van het huidige Iran.

Zie Sinear: Sinear is het land Sumer en Akkad, tussen de Eufraat en de Tigris in het zuiden van Mesopotamië.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

בֶּאֱרֹת בֶּאֱרֹת חֵמָר (be’erot be’erot chemar), ‘putten, putten van asfalt’: de herhaling betekent ‘vol putten’.

חֵמָר is hetzelfde woord als in 11:3.

הֶרָה (harah) is ‘naar het gebergte’.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

Zie Mamre: Mamre en de grot van Machpela liggen bij Hebron, in het bergland van Juda.

הָעִבְרִי (ha’Ivri), ‘de Hebreeër’, komt hier voor het eerst in de Schrift voor.

Het wordt verbonden met Eber (10:21) of met het woord ‘overkant’ (עֵבֶר).

בַּעֲלֵי בְרִית (ba’alei berit) is letterlijk ‘heren van een verbond’: mensen met wie Abram een verbond had.

Jasher 24:14 noemt Aner, Eskol en Mamre onder hen die Sarahs baar volgden.

Dan is een latere naam; de plaats heette eerst Lais (Richteren 18:29) en lag in het uiterste noorden van het land (Tel Dan).

Het Hebreeuws zegt אָחִיו (achiv), ‘zijn broer’.

Lot is de zoon van Abrams broer (11:27); ‘verwant’ geeft dat weer.

חֲנִיכָיו (chanikhav), ‘zijn getrainde mannen’, komt alleen hier voor.

De ligging van Choba is onzeker; volgens dit vers lag het ten noorden van Damascus, de hoofdstad van het huidige Syrië.

מִשְּׂמֹאל (mismol) is letterlijk ‘links van’.

Wie naar het oosten kijkt, heeft het noorden links.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

Het Koningsdal wordt ook genoemd in 2 Samuël 18:18.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem (Psalm 76:3).

מַלְכִּי־צֶדֶק (Malki-tsedek; in de tekst: Melchisedek) betekent ‘mijn koning is gerechtigheid’ of ‘koning van gerechtigheid’ (Hebreeën 7:2).

Melchisedek wordt beschreven als koning van Salem en priester van El Elyon.

Hebreeën 7:1–3 vergelijkt hem met de Zoon van Elohim.

Zijn identiteit wordt verschillend uitgelegd.

De cursieve tekst markeert zijn bijzondere positie, zonder een specifieke interpretatie vast te leggen.

Jasher 16:11–12 noemt hem Adonizedek, koning van Jeruzalem, en zegt: ‘dat was Sem’; Abram gaf hem de tiende.

אֵל עֶלְיוֹן (El Elyon): אֵל (El) is een kortere vorm van Elohim, en עֶלְיוֹן (Elyon) is ‘Allerhoogste’.

קֹנֵה (qoneh) kan ‘bezitter’ of ‘schepper’ betekenen.

Het Hebreeuws zegt niet wie ‘hij’ is die zegent; het is Melchisedek.

מַעֲשֵׂר (ma’aser), ‘tiende’.

Het Hebreeuws zegt alleen ‘en hij gaf hem’; Hebreeën 7:4 leest hier dat Abram de tiende gaf.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

הַנֶּפֶשׁ (hanefesh), letterlijk ‘de ziel’ of ‘het leven’, is hier ‘de mensen’: de gevangen personen.

Het is dus niet het woord adam.

Zie Sodom en Gomorra: De ligging van Sodom en Gomorra is niet met zekerheid bekend; ze worden bij de Dode Zee gezocht.

הֲרִימֹתִי יָדִי (harimoti yadi), ‘ik heb mijn hand opgeheven’, is een eed.

Abram noemt Yahweh hier El Elyon: voor hem is Yahweh de Allerhoogste van Melchisedek.

‘Van een draad tot een schoenriem’ betekent: niets, zelfs het kleinste niet.

Het Hebreeuws begint met אִם (im), ‘als’: de vorm van een eed.

הַנְּעָרִים (hane’arim), ‘de jongens’: Abrams jonge mannen, zijn gevolg (vers 14–15).

נַעַר (na’ar) betekent ‘jongen’ of ‘jongeman’ en is overal als ‘jongen’ weergegeven (zie ook 18:7).