1 Kronieken 23

וְשָׂבַע יָמִים (vesavah yamim), ‘verzadigd van dagen’: een lang en vol leven.

Vergelijk Gen. 35:29.

לְגֻלְגְּלֹתָם (legulgelotam), ‘per hoofd’: het woord betekent letterlijk ‘naar hun schedels’.

Zo staat het ook in Num. 1:2.

שֹׁטְרִים (shoterim), ‘opzichters’: zoals in Exod. 5:6.

De tekst heeft hier geen aanhalingstekens, maar ‘die ik heb gemaakt’ klinkt als David zelf.

Wij vertalen letterlijk en laten de lezer de spreker herkennen.

מַחְלְקוֹת (machloqot), ‘afdelingen’: groepen die om beurten dienst doen.

Het woord komt ook voor bij de priesters in 1 Kron. 24:1.

לַעְדָּן (Laädan), ‘Ladan’: in Exod. 6:17 en Num. 3:18 heet de eerste zoon van Gersjon Libni.

De namen verschillen, ook in het Hebreeuws.

In vers 7 is Simi een zoon van Gersjon en dus een broer van Ladan.

Hier staan zijn zonen bij de familiehoofden van Ladan.

De tekst zegt niet of het om dezelfde Simi gaat of om een andere man met dezelfde naam.

Vers 10 noemt opnieuw vier zonen van Simi.

In de geschreven tekst (ketiv) staat שְׁלֹמוֹת (Sjelomot).

In de gelezen tekst (qere) staat שְׁלוֹמִית (Sjelomit).

Wij volgen de qere.

זִינָא (Zina): in vers 11 staat dezelfde man als זִיזָה (Zizah).

Wij houden beide spellingen.

בֵּית אָב (bet av), ‘vaderhuis’: een familie onder één vader.

Jeüs en Beria hadden te weinig zonen en werden daarom samen als één vaderhuis geteld.

De vier zonen van Kehat zijn dezelfde als in Exod. 6:18.

לְהַקְטִיר (lehaqtir), ‘offerrook laten opgaan’: het werkwoord betekent ‘in rook laten opgaan’.

De tekst noemt geen voorwerp; het kan om offers of wierook gaan.

לְהַקְדִּישׁוֹ קֹדֶשׁ קָדָשִׁים (lehaqdisho qodesh qodashim): ‘om hem te heiligen als hoogheilig’.

Het kan ook betekenen ‘om het hoogheilige te heiligen’.

Wij lezen ‘hem’ als Aäron.

Zie ook Num. 3:10 en Num. 6:23–27 voor het zegenen in Yahweh’s naam.

אִישׁ הָאֱלֹהִים (ish haElohim), ‘man van Elohim’: zo wordt Mozes ook genoemd in Deut. 33:1.

גֵּרְשֹׁם (Gershom), ‘Gersom’: de eerste zoon van Mozes (Exod. 2:22).

Eliëzer is de tweede (Exod. 18:4).

שְׁבוּאֵל (Shevuel), ‘Sjebuël’: in 1 Kron. 24:20 staat dezelfde man als שׁוּבָאֵל (Shuvael), onder de zonen van Amram.

Wij schrijven beide keren ‘Sjebuël’.

שְׁלֹמִית (Shelomit), ‘Sjelomit’: deze Sjelomit hoort bij de Kehatieten (Jishar).

De Sjelomit van vers 9 hoort bij de Gersjonieten.

De zonen van Merari, Machli en Musji, staan ook in Exod. 6:19.

וַיִּשָּׂאוּם (vayissa'um), ‘zij namen hen’: het werkwoord betekent ‘dragen’; met een vrouw als voorwerp betekent het ‘tot vrouw nemen’.

Vergelijk Ruth 1:4.

בְּמִסְפַּר שֵׁמוֹת (bemispar shemot), ‘naar het aantal van de namen’: zoals in Num. 1:2.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

וַיִּשְׁכֹּן (vayishkon), ‘Hij woont’: dit woord hoort bij מִשְׁכָּן (mishkan), ‘tabernakel’.

Yahweh woont nu in Jeruzalem; daarom hoeft de tabernakel niet meer gedragen te worden (vers 26).

In Num. 4:15 en 7:9 dragen de Kehatieten het heilige.

Zie ook Num. 3:8.

דִּבְרֵי דָוִיד הָאַחֲרֹנִים (divre David haacharonim), ‘de laatste woorden van David’: dezelfde woorden staan in 2 Sam. 23:1.

Hier gaat het om een bevel van David aan het eind van zijn leven.

לְיַד (leyad), ‘aan de zijde van’: letterlijk ‘aan de hand van’.

Het kan betekenen ‘naast’ of ‘onder leiding van’.

לֶחֶם הַמַּעֲרֶכֶת (lechem hamaarekhet), ‘brood van de rijen’: dit is het toonbrood, dat in rijen op de tafel ligt.

Zie Lev. 24:5–8.

חֳדָשִׁים (chodashim), ‘maanden’: de eerste dag van de maand, de nieuwe maan.

Zie Num. 28:11.

מִשְׁמֶרֶת (mishmeret), ‘wacht’: het houden van de wacht en het zorgen voor wat aan je is toevertrouwd.

Zie Num. 3:7–8 en 3:28.