Nehemia 12

Zerubbabel, de zoon van Sjealtiël, en de priester Jesua leidden de eerste terugkeer uit Babel (Ezra 2:2).

Dit vers begint een lijst van priesters, die doorloopt tot vers 7.

Er zijn 22 namen, en Neh. 10:3–9 noemt 21 priesters.

De namen in de verzen 2–7 komen terug in de verzen 12–21, vaak in een iets andere vorm: Malluk (vers 2) en Meliku (vers 14), Sjekanja (vers 3) en Sjebanja (vers 14), Rechum (vers 3) en Charim (vers 15), Meremot (vers 3) en Merajot (vers 15), Ginnetoi (vers 4) en Ginnton (vers 16), Mijamin (vers 5) en Minjamin (vers 17), Maädja (vers 5) en Moädja (vers 17), Sallu (vers 7) en Sallai (vers 20).

Wij schrijven elke naam zoals het Hebreeuws hem geeft.

Het zijn waarschijnlijk dezelfde families.

De lijst eindigt hier.

De hoofden van de priesters waren in de dagen van Jesua, de zoon van Jehozadak (vers 26).

הַיְדוֹת (hayyedot), ‘de dankliederen’: het woord komt van יָדָה (yadah), ‘danken’.

Het kan de dankzegging als dienst bedoelen of een koor dat dankt.

De betekenis is niet zeker.

לְעֻמָּתָם (leummatam), ‘tegenover hen’: de twee groepen stonden tegenover elkaar bij de wachtdiensten.

Zie ook vers 24.

De geschreven tekst (ketiv) heeft ועני (ve’ani).

De voorgelezen tekst (qere) heeft וְעֻנִּי (ve’unni), ‘en Unni’.

Wij volgen het qere.

יוֹיָקִים (yoyaqim), ‘Jojakim’: een priester, de zoon van Jesua.

Hij is een andere man dan koning Jojakim (יְהוֹיָקִים, yehoyaqim), de zoon van Josia.

Wij schrijven beide ‘Jojakim’.

יַדּוּעַ (yaddua), ‘Jaddua’: de laatste naam in deze reeks.

Vers 22 noemt hem opnieuw.

Jonatan in dit vers is waarschijnlijk dezelfde als Johanan in de verzen 22–23 (Johanan, de zoon van Eljasib; vergelijk Ezra 10:6).

De tekst zegt dat niet.

Dit zijn de hoofden van de priesterfamilies in de dagen van Jojakim, de zoon van Jesua.

Bij iedere familie uit de verzen 1–7 staat nu de naam van het hoofd van die familie.

De geschreven tekst (ketiv) heeft לְמַלּוּכִי (lemalluki), ‘voor Malluki’.

De voorgelezen tekst (qere) heeft לִמְלִיכוּ (limliku), ‘voor Meliku’.

Wij volgen het qere.

De geschreven tekst (ketiv) heeft לְעִדִּיא (le’iddi’a).

De voorgelezen tekst (qere) heeft לְעִדּוֹא (le’iddo), ‘voor Iddo’.

Wij volgen het qere.

Het Hebreeuws heeft ‘voor Abija Zichri, voor Minjamin, voor Moädja Piltai’.

Bij Minjamin staat geen naam van het hoofd.

De tekst is hier waarschijnlijk niet volledig; wij laten het zo.

Dit vers en het volgende noemen de reeks hogepriesters Eljasib, Jojada, Johanan en Jaddua, zoals in de verzen 10–11.

סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים (sefer divre hayyamim), ‘het boek van de woorden van de dagen’: wij vertalen ‘het dagboek’, zoals in Koningen en Kronieken.

De tekst zegt niet dat het ons boek Kronieken is.

Mogelijk gaat het om een officieel register.

בְּמִצְוַת דָּוִיד אִישׁ הָאֱלֹהִים (bemitsvat david ish ha’Elohim), ‘volgens het gebod van David, de man van Elohim’: David stelde de zangers aan (1 Kron. 25).

אֲסֻפֵּי (asuppe), ‘voorraadkamers’: de woorden komen van אָסַף (asaf), ‘verzamelen’.

Het zijn kamers bij de poorten waar voorraad werd bewaard (zie 1 Kron. 26:15).

יוֹצָדָק (yotsadaq), ‘Jehozadak’: de vader van Jesua.

Hij werd door Nebukadnezar weggevoerd (1 Kron. 5:41).

Wij schrijven ‘Jehozadak’ zoals in 1 Kron.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

חֲנֻכָּה (chanukkah), ‘inwijding’: de muur werd aan Elohim gewijd.

De bouw was eerder voltooid (Neh. 6:15).

Tussen de voltooiing en de inwijding ligt dus tijd.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Zie Netofa (ligging onzeker): Netofa lag in het bergland bij Betlehem.

Khirbet Bedd Faluh is voorgesteld.

Dit is niet zeker.

הַכִּכָּר (hakikkar), ‘de omtrek’: het vlakke land rondom Jeruzalem.

Zie Geba: Geba (nu Jaba) lag ten noordoosten van Jeruzalem, in Benjamin.

Zie Azmavet (Hizma): Azmavet (Bet-Azmavet) is het huidige Hizma, ten noordoosten van Jeruzalem, in Benjamin.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

בֵּית הַגִּלְגָּל (bet haggilgal), ‘Bet-Gilgal’: een plaats bij Jeruzalem.

De ligging is niet zeker.

Zie Mestpoort (ligging onzeker): De Mestpoort lag aan de zuidkant van Jeruzalem, bij het dal van Hinnom.

De precieze plaats is niet zeker.

תּוֹדֹת (todot), ‘dankkoren’: letterlijk ‘dankzeggingen’.

Het zijn groepen die dankten, zongen en in optocht liepen.

חֲצֹצְרוֹת (chatsotserot), ‘trompetten’: de zilveren trompetten van Num. 10:2, die priesters bliezen.

בִּכְלֵי שִׁיר דָּוִיד (bikhle shir david), ‘met de instrumenten van het lied van David’: de instrumenten die David voor de dienst had laten maken (1 Kron. 23:5; 2 Kron. 29:26).

Zie Bronpoort (ligging onzeker): De Bronpoort lag aan de zuidoostkant van Jeruzalem, bij de vijver van Siloam.

De precieze plaats is niet zeker.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Zie Waterpoort (ligging onzeker): De Waterpoort lag aan de oostkant van Jeruzalem, bij de Gihon.

De precieze plaats is niet zeker.

שַׁעַר הָעַיִן (sha’ar ha’ayin), ‘de Bronpoort’: Neh. 3:15.

לְמוֹאול (lemo’ol), ‘in tegenovergestelde richting’: het tweede koor ging de andere kant op, tegen het eerste in, tot beide koren elkaar bij het huis van Elohim ontmoetten.

Zie Efraïmpoort (ligging onzeker): De Efraïmpoort was een poort in de noordmuur van Jeruzalem.

De precieze plaats is niet zeker.

Zie Toren van Chananel (ligging onzeker): De Toren van Chananel stond aan de noordkant van Jeruzalem, bij de Schaapspoort.

De precieze plaats is niet zeker.

Zie Schaapspoort (ligging onzeker): De Schaapspoort lag in de noordoostelijke muur van Jeruzalem, bij de tempel.

De precieze plaats is niet zeker.

Dit vers noemt poorten en torens langs de noord- en oostmuur: de Efraïmpoort (Neh. 8:16), de Oude Poort (Neh. 3:6), de Vissenpoort (Neh. 3:3), de Toren van Chananeël en de Toren van de Honderd (Neh. 3:1), de Schaapspoort (Neh. 3:1).

הַסְּגָנִים (hasseganim), ‘de bestuurders’: de leidinggevenden.

Zo vertalen wij ook in Neh. 2:16.

וַיַּשְׁמִיעוּ (vayashmi’u), ‘zij lieten zich horen’: de zangers lieten hun stem klinken, onder leiding van Jizrachja, de opzichter.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Elohim zelf had hun de grote vreugde gegeven.

Het Hebreeuws zegt: ‘Elohim had hen verheugd met grote vreugde’.

נִשְׁכּוֹת (nishkot), ‘kamers’ en אוֹצָרוֹת (otsarot), ‘voorraadkamers’: de kamers in het huis van Elohim waar de gaven werden bewaard (Neh. 13:5).

מִשְׁמֶרֶת הַטָּהֳרָה (mishmeret hattohorah), ‘de wacht van de reiniging’: de zorg voor reinheid van het huis en van de mensen.

Vergelijk Lev. 15:31.

De geschreven tekst (ketiv) heeft ראש (rosh), ‘hoofd’.

De voorgelezen tekst (qere) heeft רָאשֵׁי (rashe), ‘hoofden’.

Wij volgen het qere.

וּמַקְדִּשִׁים (umaqdishim), ‘zij heiligden’: zij wijdden het aan Elohim of zetten het als heilig apart.

De Levieten gaven vervolgens een tiende van hun deel aan de priesters (Num. 18:26–28).