Ezra 3

כְּאִישׁ אֶחָד (ke’ish echad), ‘als één man’: eensgezind, zoals in Richt. 20:1.

זְרֻבָּבֶל (Zerubbabel) is de zoon van Sjealtiël; in 1 Kron. 3:19 staat hij als zoon van Pedaja. Het Hebreeuws zegt hier niet hoe dat zit.

תּוֹרַת מֹשֶׁה (torat Mosheh), ‘de wet van Mozes’: de geschreven wet.

אִישׁ הָאֱלֹהִים (ish ha’Elohim), ‘de man van Elohim’: een titel van Mozes, zoals in Deut. 33:1.

בְּאֵימָה עֲלֵיהֶם מֵעַמֵּי הָאֲרָצוֹת (be’emah aleihem me’ammei ha’aratsot), ‘er lag schrik op hen vanwege de volken van de landen’: de tekst zegt niet precies wat hen bang maakte. Het kan ook zijn dat zij het altaar bouwden ondanks de schrik. Wij volgen de eerste lezing. ‘De volken van de landen’ zijn de bewoners van het land die geen ballingen waren.

לַבֹּקֶר וְלָעָרֶב (labboqer velaarev), ‘in de morgen en in de avond’: de twee vaste brandoffers van elke dag (Num. 28:3–4).

דְּבַר יוֹם בְּיוֹמוֹ (devar yom beyomo), ‘elke dag wat bij die dag hoorde’: letterlijk ‘de zaak van de dag op zijn dag’. Het gaat om het aantal offers dat voor elke dag van het feest was voorgeschreven (Num. 29:13–34).

מִשְׁפָּט (mishpat), ‘recht’: het voorschrift.

Het Hebreeuws heeft in dit vers geen werkwoord. Wij voegen ‘brachten zij’ toe in het tweede deel, voor het Nederlands.

לֶחֳדָשִׁים (lechodashim), ‘voor de nieuwe manen’: het offer bij het begin van elke maand (Num. 28:11–15).

הַמְקֻדָּשִׁים (hamequddashim), ‘die geheiligd zijn’: de feesten die heilig zijn verklaard.

הֵיכַל (heikhal), ‘tempel’: het gebouw zelf. Zo vertalen wij ook in 2 Kron. 36:7.

Sidoniërs en Tyriërs leverden ook hout aan David (1 Kron. 22:4) en Salomo (2 Kron. 2:7–15).

יָם יָפוֹא (yam Yafo), ‘de zee van Jafo’: vlotten brachten het hout over zee naar Jafo, zoals in 2 Kron. 2:15.

רִשְׁיוֹן (rishyon), ‘toestemming’: een leenwoord uit het Perzisch. Het gaat om de toestemming van Kores (zie Ezra 1:1–4).

לְנַצֵּחַ (lenatseach), ‘toezicht houden’: zo vertalen wij ook in vers 9 en in 1 Kron. 23:4. Dit is het werkwoord dat in de Psalmenkoppen voorkomt bij ‘koorleider’.

מִבֶּן עֶשְׂרִים שָׁנָה (mibben esrim shanah), ‘van twintig jaar en ouder’: zie 1 Kron. 23:24, 27.

בְּנֵי יְהוּדָה (bene Yehudah), ‘de zonen van Juda’: een Levietenfamilie, niet de stam Juda. Dat het een Levietenfamilie is, is onzeker.

Het Hebreeuws heeft geen werkwoord bij ‘de zonen van Chenadad’. Wij voegen ‘Dat deden ook’ toe, voor het Nederlands.

מְלֻבָּשִׁים (melubbashim), ‘gekleed’: de priesters droegen hun ambtsgewaad. Wij schrijven ‘in priestergewaad’.

חֲצֹצְרוֹת (chatsotserot), ‘trompetten’: zoals in Num. 10:2. מְצִלְתַּיִם (metsiltayim), ‘bekkens’: zoals in 1 Kron. 15:19.

עַל יְדֵי דָוִיד (al yedei David), ‘naar de aanwijzing van David’: letterlijk ‘volgens de handen van David’. Zie 1 Kron. 16:4–6 en 25:1.

כִּי טוֹב כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ עַל יִשְׂרָאֵל (ki tov ki le’olam chasdo al Yisra’el), ‘Hij is goed, want Zijn trouw over Israël is voor eeuwig’: het vaste lofrefrein, zoals in 2 Kron. 5:13, 7:3, Ps. 136:1 en Ps. 118:1. Hier komt erbij: ‘over Israël’. חֶסֶד (chesed), ‘trouw’.

הֵרִיעוּ תְרוּעָה גְדוֹלָה (heriu terua gedolah), ‘zij juichten met luid gejuich’.

בְּכִים (bekhi), ‘huilen’: de tekst zegt niet waarom zij huilden. Zie ook Hag. 2:3.