Ezechiël 33

צֹפֶה (tsofeh), ‘wachter’: iemand die op een toren of muur uitkijkt en waarschuwt als er gevaar komt.

Het beeld van de wachter komt ook voor in Ezech. 3:17–21, waarvan de verzen 7–9 hier bijna gelijk zijn.

שׁוֹפָר (shofar), ‘ramshoorn’: een signaalhoorn die alarm slaat, zoals in Joël 2:1.

דָּמוֹ בְרֹאשׁוֹ יִהְיֶה (damo veroscho yihyeh), ‘zijn bloed komt op zijn hoofd’: hij is zelf verantwoordelijk voor zijn dood; vergelijk Lev. 20:9.

נַפְשׁוֹ מִלֵּט (nafsho millet), ‘hij heeft zijn leven in veiligheid gebracht’: het werkwoord מִלֵּט (millet) betekent ‘laten ontkomen’; het is een ander werkwoord dan הִצִּיל (hitsil), ‘bevrijden’, in vers 9.

נֶפֶשׁ (nefesh) betekent hier ‘leven’.

נֶפֶשׁ (nefesh), ‘ziel’: hier ‘een mens, een persoon’.

Wij schrijven ‘iemand’.

Dit vers is bijna gelijk aan Ezech. 3:17.

Ezechiël krijgt zijn taak als wachter opnieuw, nu nadat het nieuws over Jeruzalem nabij is (vers 21).

רָשָׁע (rasha), ‘goddeloze’: wie zich bewust van Yahweh en van recht afkeert.

Dit vers is bijna gelijk aan Ezech. 3:18.

נַפְשְׁךָ הִצַּלְתָּ (nafshekha hitsalta), ‘je leven gered’: de wachter die gewaarschuwd heeft, is vrij van de schuld; zie Ezech. 3:19.

נְמַקִּים (nemaqqim), ‘wegkwijnen’: van מָקַק (maqaq), ‘wegrotten, vergaan’; zie ook Lev. 26:39.

Het volk zegt: wij vergaan onder onze schuld en kunnen niet meer leven.

חַי אָנִי (chai ani), ‘zo waar Ik leef’: een eed van Yahweh, zoals in Num. 14:28 en Ezech. 5:11.

De formule ‘godsspraak van Heer Yahweh’ staat binnen Zijn woorden rood; zie de Uitleg bij Ezech. 5:11.

Verzen 12 tot en met 20 lopen parallel aan Ezech. 18:20–29.

De gerechtigheid van een mens uit het verleden redt hem niet op de dag dat hij zondigt; en wie zich bekeert, wordt niet vastgehouden aan zijn eerdere goddeloosheid.

בָּטַח עַל צִדְקָתוֹ (batach al tsidqato), ‘hij vertrouwt op zijn gerechtigheid’: hij denkt dat zijn eerdere goede daden hem beschermen.

In de geschreven tekst staat צדקתו (tsidqato), ‘zijn gerechtigheid’, in het enkelvoud; de overlevering leest צִדְקֹתָיו (tsidqotav), ‘zijn rechtvaardige daden’.

Wij volgen de lezing.

חֲבֹל (chavol), ‘pand’: wat men als zekerheid voor een schuld neemt; zie Exod. 22:25–26.

גְּזֵלָה (gezelah), ‘het geroofde’: wat is afgepakt.

In de geschreven tekst staat חטאתו (chatto’to), ‘zijn zonde’, in het enkelvoud; de overlevering leest חַטֹּאתָיו (chatto’tav), ‘zijn zonden’.

Wij volgen de lezing.

לֹא יִתָּכֵן (lo yittaken), ‘is niet recht’: het werkwoord תָּכַן (takhan) betekent ‘afwegen, afmeten’; de weg is volgens het volk niet ‘goed afgewogen’, dus niet eerlijk.

Dezelfde klacht en hetzelfde antwoord staan in Ezech. 18:25 en 18:29.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

De val van Jeruzalem staat in 2 Kon. 25:1–10.

Het bericht van de ontkomene komt enige tijd later.

De tekst zegt niet hoe lang.

Zie de aankondiging in Ezech. 24:26.

Sommige oude vertalingen lezen ‘elfde’ in plaats van ‘twaalfde’.

Wij volgen de Masoretische tekst.

Ezechiël was stom gemaakt (Ezech. 3:26–27).

Nu opent Yahweh zijn mond, zoals aangekondigd in Ezech. 24:27.

חָרְבוֹת (chorvot), ‘ruïnes’: de verwoeste plaatsen van het land.

עַל הַדָּם תֹּאכֵלוּ (al haddam tokhelu), ‘jullie eten vlees met het bloed erin’: dat was verboden; zie Lev. 19:26 en Gen. 9:4.

עֲמַדְתֶּם עַל חַרְבְּכֶם (amadtem al charbekhem), ‘jullie steunen op je zwaard’: jullie vertrouwen op geweld.

מְצָדוֹת (metsadot), ‘bergvestingen’: vestingen op rotsen of bergen, waar men zich verschuilt.

שְׁמָמָה וּמְשַׁמָּה (shemamah umeshammah), ‘woestenij en verlatenheid’: zoals in Ezech. 6:14.

הַנִּדְבָּרִים בְּךָ (hannidbarim bekha), ‘die over je praten’: letterlijk ‘die in je spreken’.

Het gaat om gesprekken over Ezechiël bij de muren en in de deuropeningen.

עֲגָבִים (agavim), ‘liefde’: een zeldzaam woord voor hartstochtelijke liefde.

Het staat ook in vers 32, waar het een ‘liefdeslied’ is.

Met hun mond tonen zij liefde voor het woord.

שִׁיר עֲגָבִים (shir agavim), ‘liefdeslied’: Ezechiël is voor hen een lied om naar te luisteren, mooi gezongen en goed gespeeld, maar zonder gevolgen.

בָּאָה (ba’ah), ‘het komt’: wat Yahweh heeft aangekondigd, de val van het land.

Wanneer het komt, weten zij dat er een profeet in hun midden was.

Zie ook Ezech. 2:5.