Handelingen 5

ἐνοσφίσατο (enosphisato), ‘achterhouden’: iets voor zichzelf houden wat voor een ander bestemd is.

Vergelijk Joz. 7:1, waar Achan iets van de ban nam.

Het neerleggen ‘aan de voeten van de apostelen’ staat ook in Hand. 4:34–37.

Σατανᾶς (Satanas), ‘Satan’: zie Luc. 22:3, waar Satan ook in iemand ‘binnengaat’.

In vers 3 liegt Ananias tegen de Heilige Geest, in vers 4 tegen Elohim. χωρίον (chorion), ‘stuk grond’: het bezit uit vers 1.

ἐξουσία (exousia), ‘gezag’: de beschikking over iets.

Petrus zegt dat het bezit en het geld van Ananias zelf waren.

ἐξέψυξεν (exepsyxen), ‘zijn laatste adem uitblazen’: het werkwoord betekent letterlijk ‘de adem uitblazen’ en dus ‘sterven’.

Zo ook in vers 10.

συστέλλω (systello), ‘inwikkelen’: het lichaam werd waarschijnlijk in doeken gewikkeld; het Grieks noemt de doeken niet, wij schrijven ‘in doeken’. νεώτεροι (neoteroi), ‘jongere mannen’: in vers 10 staat een ander woord, νεανίσκοι (neaniskoi), ‘jongemannen’.

πνεῦμα κυρίου (pneuma kyriou), ‘Geest van Yahweh’: κυρίου is vertaald als Yahweh, omdat dit een uitdrukking uit het Oude Testament is (1 Kon. 18:12; Ezech. 37:1).

In vers 3 heet Hij ‘de Heilige Geest’. πειράζω (peirazo), ‘op de proef stellen’: vergelijk Deut. 6:16, waar Israël Yahweh niet op de proef mag stellen.

Het Grieks heeft ‘aan zijn voeten’.

Wij lezen de voeten van Petrus, met wie zij sprak (vers 9), en schrijven ‘Petrus’.

ἐκκλησία (ekklesia), ‘gemeente’: letterlijk ‘de bijeengeroepenen’.

Het sluit aan bij het Hebreeuwse קָהָל (qahal), ‘vergadering’ (bijv.

Deut. 9:10, ‘de dag van de vergadering’).

Dit is de eerste keer dat het woord in Handelingen voorkomt.

Zie Zuilengang van Salomo (ligging ongeveer): De zuilengang van Salomo was een overdekte galerij langs de oostkant van het tempelplein in Jeruzalem.

De precieze plek is niet vast te stellen.

σημεῖα καὶ τέρατα (semeia kai terata), ‘tekenen en wonderen’: zoals in Joh. 4:48. στοά (stoa), ‘zuilengang’: de overdekte gang langs het tempelplein, zoals in Joh. 10:23.

κύριος (kyrios), ‘Heer’: hier een titel voor Yeshua.

In Handelingen noemt de verteller Hem vaak zo; wij schrijven ‘Heer’ met hoofdletter, zoals in Luc. 7:13.

Waar Handelingen een uitdrukking uit het Oude Testament gebruikt, schrijven wij ‘Yahweh’, zoals bij ‘engel van Yahweh’ in 5:19.

ἐπισκιάζω (episkiazo), ‘overschaduwen’: het woord uit Luc. 1:35 en Matt. 17:5.

Hier gaat het om de schaduw van Petrus. κλινάριον (klinarion), ‘bed’; κράβαττος (krabattos), ‘mat’: een eenvoudig leger of draagbed. πλατεῖαι (plateiai), ‘pleinen’: zoals in Luc. 14:21.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

αἵρεσις (hairesis), ‘partij’: eigenlijk ‘keuze’, daarna ‘richting’ of ‘stroming’. ζῆλος (zelos), ‘jaloezie’: het woord kan ook ‘ijver’ betekenen.

ἐπιβάλλω τὰς χεῖρας (epiballo tas cheiras), letterlijk ‘de handen opleggen’: hier ‘grijpen’, oppakken. τήρησις (teresis), ‘bewaring’: gevangenhouding; wij schrijven ‘gevangenis’.

ἄγγελος κυρίου (angelos kyriou), ‘engel van Yahweh’: κυρίου is vertaald als Yahweh, naar het Hebreeuwse מַלְאַךְ יְהוָה (malak Yahweh); zie Luc. 1:11.

Zo ook in 8:26.

συνέδριον (synedrion), ‘Raad’; γερουσία (gerousia), ‘raad van oudsten’: de oudsten van het volk.

Het Grieks noemt beide naast elkaar; of het om dezelfde groep gaat, zegt de tekst niet. ὄρθρος (orthros), ‘ochtendkrieken’: de vroege ochtend.

ὑπηρέτης (hyperetes), ‘bediende’: een dienaar van de leiders; zo vertalen wij het ook in Joh. 7:32.

στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ (strategos tou hierou), ‘bevelhebber van de tempel’: de leider van de tempelbewaking; de ‘bevelhebbers’ staan ook in Luc. 22:4. διαπορέω (diaporeo), ‘ten einde raad zijn’.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

De hogepriester noemt de naam Yeshua niet: ‘in deze naam’ en ‘deze man’.

Hij verwijst naar het bevel van Hand. 4:17–18.

‘Het bloed over ons brengen’ klinkt als de woorden van het volk in Matt. 27:25.

ξύλον (xylon), ‘hout’: wij schrijven ‘boom’, zoals in Deut. 21:22–23, waar een gehangene ‘een vervloeking van Elohim’ is.

Petrus bedoelt hiermee de kruisiging. διαχειρίζομαι (diacheirizomai), ‘doden’. ἤγειρεν (egeiren), ‘heeft opgewekt’: ook ‘heeft doen opstaan’.

ἀρχηγός (archegos), ‘Leidsman’: iemand die voorop gaat en anderen meeneemt; het woord kan ook ‘Aanvoerder’ of ‘Oorsprong’ betekenen.

Zo ook in 3:15. σωτήρ (soter), ‘Redder’. ὑψόω (hypsoo), ‘verhogen’. τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ (te dexia autou): het Grieks kan ‘met Zijn rechterhand’ of ‘aan Zijn rechterhand’ betekenen; wij schrijven ‘met’. μετάνοια (metanoia), ‘bekering’: verandering van denken. ἄφεσις (aphesis), ‘vergeving’.

διαπρίω (diaprio), letterlijk ‘doorzagen’: ‘razend worden’; zo ook in 7:54.

νομοδιδάσκαλος (nomodidaskalos), ‘wetsleraar’: zoals in Luc. 5:17.

‘De mensen’ die buiten gezet worden, zijn de apostelen (vergelijk vers 35, ‘deze mensen’).

Θευδᾶς (Theudas): buiten dit vers noemt de Bijbel hem niet. λέγων εἶναί τινα ἑαυτόν (legon einai tina heauton), ‘zeggend dat hij iemand was’: iemand van betekenis.

Het getal 400 staat in het Grieks als ‘ongeveer 400’.

ἀπογραφή (apographe), ‘inschrijving’: de volkstelling; zo vertalen wij het ook in Luc. 2:2. ἀφίστημι (aphistemi), ‘wegtrekken’: iemand achter zich aan doen gaan, hier in een opstand.

θεομάχος (theomachos), ‘strijder tegen Elohim’: iemand die tegen Elohim strijdt.

τὸ ὄνομα (to onoma), ‘de Naam’: de naam van Yeshua uit vers 40.

Het Grieks heeft hier geen bezittelijk woord; wij schrijven ‘de Naam’ met hoofdletter.