Ezechiël 11

רוח (ruach), ‘geest’: het woord kan ook ‘wind’ betekenen.

Zo wordt Ezechiël ook elders opgetild (Ezech. 3:12, 3:14, 8:3).

In vers 5 heet het ‘de Geest van Yahweh’ en in vers 24 ‘de Geest van Elohim’.

בֶּן אָדָם (ben adam), ‘mensenkind’: zie de uitleg bij Ezech. 2:1.

Dit vers is kort en moeilijk.

Wij vertalen letterlijk: ‘niet nabij, het bouwen van huizen’.

Er zijn twee manieren om het te lezen.

Mogelijk zeggen de mannen: ‘Het is nog niet zo ver; laten wij huizen bouwen.’

Ze zijn dan gerust over de stad.

Of zij zeggen: ‘Is het niet nabij?

Het is tijd om huizen te bouwen.’

Hier begint een tweede toespraak.

Yahweh geeft Ezechiël de opdracht (‘Zeg’), en geeft hem daarna de woorden die hij moet zeggen (‘Zo zegt Yahweh’).

De formule ‘Zo zegt Yahweh’ staat zwart; de woorden erna zijn rood.

חלליכם (chalaleykhem), ‘jullie gedoden’: de mensen die jullie hebben doodgeslagen.

Het woord is hetzelfde als in 9:7.

Voor ‘Heer Yahweh’ zie de uitleg bij Ezech. 2:4.

נְאֻם (ne’um), ‘godsspraak’: zie de uitleg bij Ezech. 5:11.

Hier staat de formule midden in de woorden van Yahweh en is daarom rood.

על גבול ישׂראל (el gevul Yisrael), ‘aan de grens van Israël’: vergelijk 2 Kon. 25:20–21: bij Ribla in het land Chamat, aan de noordgrens, werden de leiders van Jeruzalem gedood.

Zo wordt dit vers vaak verstaan.

בחקי (bechuqqai), ‘in Mijn voorschriften’, en ומשׁפטי (umishpatai), ‘Mijn rechtsregels’: zoals in Deut. 4:1.

כלה (kalah), ‘een volledig einde’: de vraag is of Yahweh van Israël niets overlaat.

Vergelijk 9:8.

Ezechiël bidt hier bij de dood van een van de leiders.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

אנשׁי גאלתך (anshei ge’ullatekha), ‘de mannen van jouw verlossing’: de ge’ullah is het recht en de plicht van de naaste verwant om een familielid te lossen (Lev. 25:25).

Hier gaat het om de bloedverwanten van Ezechiël in ballingschap.

Sommige oude vertalingen lezen hier anders.

כי (ki), ‘ja’: het woord staat twee keer en kan ook ‘omdat’ of ‘hoewel’ betekenen.

Wij laten het onvertaald en lezen: ondanks de verbanning is Yahweh bij hen.

Daarom zetten wij ‘Toch’ voor de laatste zin.

אדמת ישׂראל (admat Yisrael), ‘de grond van Israël’: dit boek noemt het land vaak zo.

Het Hebreeuwse woord adamah betekent ‘grond’.

שׁקוציה (shiqqutseha), ‘haar gruwelbeelden’: de afgodsbeelden waar Yahweh van walgt.

תועבותיה (to’avoteha), ‘haar gruwelen’: wat Yahweh verafschuwt.

Zie hoofdstuk 8, waar deze gruwelen in het huis zelf staan.

לב אחד (lev echad), ‘één hart’: één hart, gericht op Yahweh.

Sommige oude vertalingen lezen hier anders.

Zie ook Jer. 32:39.

למען (lema’an), ‘zodat’: het doel van het nieuwe hart.

ההר אשׁר מקדם לעיר (heahar asher miqqedem la’ir), ‘de berg die ten oosten van de stad ligt’: de naam is niet genoemd.

Waarschijnlijk is het de Olijfberg.

De heerlijkheid van Yahweh heeft nu de stad verlaten.

Zie Chaldea (land van de Chaldeeën): De Chaldeeën woonden in het zuiden van Babylonië, in het zuiden van het huidige Irak.

כשׂדימה (Kasdimah), ‘naar Chaldea’: de uitgang -ah geeft de richting aan.

Wij schrijven ‘naar het land van de Chaldeeën’.