Ezechiël 40

Dit is een nieuw visioen.

Het jaartal 25 telt vanaf de wegvoering van Jojachin (zie Ezech. 1:2).

‘Aan het begin van het jaar’ (בְּרֹאשׁ הַשָּׁנָה, berosh hashanah): de tekst noemt alleen ‘de tiende van de maand’, geen maandnaam.

Wij laten de maandnaam open.

בְּמַרְאוֹת אֱלֹהִים (bemar’ot Elohim), ‘in visioenen van Elohim’: zie Ezech. 1:1 en 8:3.

Ezechiël wordt in een visioen, niet lichamelijk, naar het land gebracht.

מַרְאֵהוּ כְּמַרְאֵה נְחֹשֶׁת (mar’ehu kemar’eh nechoshet), ‘zijn aanblik was als de aanblik van koper’: een glanzende gestalte; vergelijk Dan. 10:6 en Ezech. 1:7.

Wie de man is, zegt de tekst niet.

Het gaat erom dat Ezechiël alles goed ziet, hoort en onthoudt om het aan Israël door te geven.

אַמָּה (ammah), ‘el’: een lengtemaat, ongeveer de afstand van de elleboog tot de top van de middelvinger, ongeveer 45 tot 52 cm.

De exacte lengte is niet zeker.

Wij rekenen in dit boek niet om.

שַׁעַר (sha’ar), ‘poort’: een groot poortgebouw met wachtkamers aan beide kanten.

De beschrijving in de verzen 6–16 is moeilijk te volgen; wij vertalen zo letterlijk mogelijk.

תָּא (ta), ‘wachtkamer’: een kleine ruimte langs de poortdoorgang, vermoedelijk voor wachters.

Het woord komt elders niet voor in dit gebruik; de betekenis is onzeker.

Het Hebreeuws herhaalt hier de maat van de voorhal.

Wij vertalen letterlijk.

אֵילִים (elim), ‘pijlers’: de uitstekende muurdelen aan weerszijden van de ingang.

Het woord is verwant aan אֵיל (ayil), ‘ram’ en ‘pijler’.

De betekenis is niet helemaal zeker.

Wij vertalen het in het hele hoofdstuk met ‘pijlers’.

Het Hebreeuws zegt ‘drie van hier en drie van daar’: drie wachtkamers aan elke kant van de doorgang.

Samen zijn het zes wachtkamers.

פֶּתַח הַשַּׁעַר (petach hasha’ar), ‘de opening van de poort’: de doorgang.

De ‘lengte’ van de poort (dertien el) is de breedte over de drempels heen, met de pijlers; de tekst is niet geheel duidelijk.

גְּבוּל (gevul), ‘afscheiding’: een rand of dorpel voor de wachtkamers.

De betekenis is niet zeker.

Gemeten van het dak van de ene wachtkamer tot het dak van de overkant: de breedte van het hele poortgebouw, vijfentwintig el, gerekend van opening tot opening.

Dit vers is moeilijk.

De Hebreeuwse tekst heeft ‘Hij maakte de pijlers zestig el’ (sommige oude vertalingen lezen anders), en ‘bij de pijler van de voorhof de poort rondom’.

Wij laten de woorden zoals ze staan.

הָאִיתוֹן (ha’itton), ‘de ingang’: een woord dat verder niet voorkomt; de betekenis ‘ingang’ is een vermoeden.

De afstand van vijftig el loopt van de buitenste poort tot de voorhal van de binnenste poort.

חַלֹּנוֹת אֲטֻמוֹת (chalonot atumot), ‘gesloten vensters’: zoals in 1 Kon. 6:4.

De betekenis van אָטוּם (atum) is onzeker: ‘smal’, ‘gesloten’ of ‘met een rooster’.

לְשָׁכוֹת (lishkot), ‘vertrekken’: ruimten rondom de voorhof, vermoedelijk voor de maaltijden van het volk.

הַתַּחְתּוֹנָה (hattachtonah), ‘de lagere’: de buitenste voorhof lag lager dan de binnenste; zie vers 6 en 22 voor de treden.

De honderd el is de afstand tussen de lagere poort en de binnenste voorhof, dus de breedte van de buitenste voorhof.

Het Hebreeuws heeft ‘de oostkant en de noordkant’; het kan bedoelen dat dezelfde maat voor beide kanten geldt.

De noordpoort van de buitenste voorhof wordt gemeten.

De maten worden in vers 21 gegeven.

Het Hebreeuws heeft ‘en haar wachtkamers, drie van deze en drie van gene kant’, net als de oostpoort in vers 10.

De zeven treden van de oostpoort komen overeen met de treden uit vers 6.

Hoe de voorhallen ‘voor hen’ staan, is niet geheel duidelijk: de voorhal ligt aan de binnenkant, voor de treden.

De binnenste voorhof heeft een poort tegenover de noordpoort en een tegenover de oostpoort.

De afstand van de ene poort naar de andere is honderd el: de breedte van de buitenste voorhof.

Vanaf hier komt de zuidpoort van de buitenste voorhof; de maten zijn dezelfde als bij de oostpoort en de noordpoort.

De zeven treden en de voorhallen ‘voor hen’ zijn zoals in vers 22.

Dit is de zuidpoort van de binnenste voorhof.

Zij staat tegenover die van de buitenste voorhof.

Hij mat de zuidpoort van de binnenste voorhof.

De maten zijn dezelfde als bij de poorten van de buitenste voorhof, maar de treden zijn nu acht (vers 31).

Dit vers is moeilijk te begrijpen.

De maten (25 bij 5 el) passen niet bij de voorhal uit vers 29.

Wij volgen de Masoretische tekst.

Acht treden: de binnenste voorhof lag hoger dan de buitenste (zie vers 22: zeven treden).

Dit is de oostpoort van de binnenste voorhof.

Zij heeft dezelfde maten als de zuidpoort.

Dit is de noordpoort van de binnenste voorhof.

De maten zijn gelijk aan die van de andere poorten van de binnenste voorhof.

לִשְׁכָּה (lishkah), ‘vertrek’, en יָדִיחוּ (yadichu), ‘zij spoelden af’: de plaats waar delen van het brandoffer werden gewassen.

Zie ook Lev. 1:9 en 2 Kron. 4:6.

שֻׁלְחָנוֹת (shulchanot), ‘tafels’: stenen tafels voor het slachten van de offers; zie vers 42.

Het Hebreeuws is hier kort: ‘aan de zijde buiten, voor degene die opgaat naar de ingang van de noordpoort’.

De tafels stonden dus aan weerszijden van de ingang van de voorhal.

Acht tafels: vier aan elke kant van de poort (twee binnen de voorhal en twee daarbuiten, vers 39–40).

גָזִית (gazit), ‘gehouwen steen’: bewerkte steen.

Het tafelblad was anderhalve el lang en breed, en een el hoog.

הַשְׁפַתַּיִם (hashefatayim), ‘de haken’: een zeldzaam woord.

Het kan ook ‘randen’, ‘dubbele haken’ of ‘plankjes’ betekenen.

De betekenis is niet zeker.

Zij zijn waarschijnlijk bedoeld om het vlees op te hangen.

שָׁרִים (sharim), ‘zangers’: zoals in de Masoretische tekst.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

De zangers komen in de beschrijving van de tempel verder niet voor.

מִשְׁמֶרֶת הַבָּיִת (mishmeret habayit), ‘de wacht bij het huis’: de zorg voor de tempel.

De vertrekken worden toegewezen aan twee groepen priesters (verzen 45–46).

בְנֵי צָדוֹק (bene Tsadoq), ‘de zonen van Zadok’: de priesterlijke familie die volgens deze tekst bij het altaar dient.

Zie Ezech. 43:19 en 44:15 en 1 Kon. 2:35.

מְרֻבָּעַת (merubba’at), ‘vierkant’: de voorhof was honderd bij honderd el.

Het altaar stond in het midden voor het huis (de tempel).

אוּלָם הַבַּיִת (ulam habayit), ‘de voorhal van het huis’: de ingang van de eigenlijke tempel.

עַשְׁתֵּי עֶשְׂרֵה (ashtei esreh), ‘elf’: letterlijk ‘een-tien’.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.