Ezechiël 1

Zie Kebar (kanaal bij Nippur; ligging onzeker): De Kebar was een kanaal in Babylonië, waarschijnlijk het Nar Kabari bij Nippur, ten zuidoosten van Babel.

Daar woonden de ballingen met Ezechiël.

בִּשְׁלֹשִׁים שָׁנָה (bishloshim shanah), ‘in het dertigste jaar’: waarop deze dertig jaar slaan, zegt de tekst niet.

Het kan om Ezechiëls leeftijd gaan, maar ook om een andere telling.

Dat is onzeker.

Vers 2 geeft de tijd op een tweede manier aan.

יוֹיָכִין (Yoyakhin), ‘Jojachin’: de koning van Juda die naar Babel werd weggevoerd (2 Kon. 24:12–15).

Het vijfde jaar van zijn ballingschap is ongeveer 593 voor Christus.

Ezechiël telt zijn jaren vanaf deze wegvoering; zie ook 33:21.

Zie Chaldea (land van de Chaldeeën): De Chaldeeën woonden in het zuiden van Babylonië, in het zuiden van het huidige Irak.

Zie Kebar (kanaal bij Nippur; ligging onzeker): De Kebar was een kanaal in Babylonië, waarschijnlijk het Nar Kabari bij Nippur, ten zuidoosten van Babel.

Daar woonden de ballingen met Ezechiël.

הָיֹה הָיָה (hayoh hayah), ‘het kwam werkelijk’: het werkwoord ‘zijn’ staat twee keer.

De herhaling legt nadruk: het woord van Yahweh kwam echt en onmiskenbaar.

רוּחַ סְעָרָה (ruach se’arah), ‘stormwind’: het woord רוּחַ (ruach) betekent ‘wind’, ‘adem’ of ‘geest’.

חַיּוֹת (chayyot), ‘levende wezens’: van חַי (chay), ‘levend’.

In 10:15 en 10:20 noemt Ezechiël deze wezens ‘cherubs’.

רֶגֶל יְשָׁרָה (regel yesharah), ‘een recht been’: de benen staan bij elkaar en lijken één recht been.

In de geschreven tekst staat וידו (vydv), ‘en zijn hand’; de overlevering leest וִידֵי (videi), ‘en handen van’.

Wij volgen de lezing.

שׁוֹר (shor), ‘stier’: een mannelijk rund.

De vier gezichten zijn: een mens, een leeuw, een stier en een arend.

In 10:14 staan de vier gezichten in een andere volgorde, en het eerste is dat van een cherub.

הָרוּחַ (haruach), ‘de geest’: hier de drijvende kracht die de levende wezens leidt; zie ook vers 20 en 21.

Wij schrijven ‘geest’ met een kleine letter.

Het woord kan ook ‘de wind’ betekenen.

בֹּעֲרוֹת (bo’arot), ‘brandend’, en הַלַּפִּדִים (hallappidim), ‘de fakkels’: een fakkel staat ook in Gen. 15:17.

הַבָּזָק (habbazaq), ‘de bliksemflits’: dit woord komt alleen hier voor.

De betekenis volgt uit de samenhang.

לְאַרְבַּעַת פָּנָיו (le’arba’at panav), ‘bij zijn vier gezichten’: het Hebreeuws zegt ‘zijn’.

Het is niet zeker of dit op het wiel slaat (met vier kanten) of op het levende wezen.

Vers 16 spreekt van meer wielen: bij elk van de vier wezens staat er een.

Wij laten de tekst letterlijk staan.

תַּרְשִׁישׁ (tarshish), ‘chrysoliet’: een edelsteen, ook genoemd in Exod. 28:20.

Welke steen het precies is, is onzeker.

עַל־אַרְבַּעַת רִבְעֵיהֶן יֵלֵכוּ (al arba’at riv’eihen yelekhu), ‘zij gingen in de richting van hun vier zijden’: de wielen konden naar elke kant gaan zonder te draaien.

גַּבֵּיהֶן (gabbeihen), ‘hun velgen’: de buitenrand van een wiel.

De betekenis is niet helemaal zeker.

Het Hebreeuws zegt alleen ‘zij’: ‘Als zij gingen, gingen zij; als zij stilstonden, stonden zij stil’.

Uit vers 19 en 20 blijkt dat de wielen de levende wezens volgen.

Daarom vullen wij ‘de levende wezens’ en ‘de wielen’ in.

רָקִיעַ (raqia), ‘uitspansel’: hetzelfde woord als in Gen. 1:6–8.

Het Hebreeuws herhaalt de zin ‘ieder had er twee die bedekten’.

Wij laten de herhaling staan.

Zie ook vers 11.

שַׁדַּי (Shaddai), ‘Sjaddai’: een naam van El, zoals in Gen. 17:1 en Exod. 6:3.

סַפִּיר (sappir), ‘saffier’: een blauwe edelsteen, ook in Exod. 24:10.

בֵּית־לָהּ (bet lah), ‘rondom omsloten’: letterlijk ‘een huis voor het’; bedoeld is vuur dat rondom omhuld is.

De betekenis is niet helemaal zeker.

קֶשֶׁת (qeshet), ‘boog’: zoals in Gen. 9:13, waar Elohim Zijn boog in de wolk zet.

Het woord ‘regenboog’ staat er niet.