Ezechiël 24

De jaren in dit boek worden geteld vanaf de wegvoering van koning Jojachin (Ezech. 1:2).

Deze dag is volgens vers 2 de dag waarop het beleg van Jeruzalem begon.

Vergelijk 2 Kon. 25:1 en Jer. 52:4.

Zie Babel: Babel (Babylon) lag aan de Eufraat, ongeveer 85 km ten zuiden van het huidige Bagdad.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

עֶצֶם הַיּוֹם (etsem hayyom), ‘juist van deze dag’: letterlijk ‘het been van deze dag’, dat wil zeggen precies deze dag.

De geschreven tekst (ketiv) van ‘schrijf’ heeft een andere klinkerletter dan de voorgelezen tekst (qere).

De betekenis is gelijk.

Wij volgen de qere.

אֲדֹנָי יְהוִה (Adonai Yahweh), ‘Heer Yahweh’: zie Ezech. 2:4.

נְתָחִים (netachim), ‘stukken vlees’; יָרֵךְ (yarech), ‘dij’, en כָּתֵף (katef), ‘schouder’: de goede stukken.

Dat zijn de bewoners van de stad.

דּוּר (dur), ‘stapel’: een zeldzaam werkwoord.

Het gaat om het opstapelen onder de pot.

Sommige oude vertalingen lezen hier anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.

חֶלְאָה (chel’ah), ‘roest’: de aanslag of het vuil op de pot.

Het woord staat alleen in dit hoofdstuk (vers 6, 11, 12).

צְחִיחַ סֶלַע (tsachiach sela), ‘kale rots’: een gladde, blote rots.

Het bloed werd niet bedekt met stof, zoals de wet voorschrijft (Lev. 17:13), zodat het blijft roepen om wraak.

נָקָם (naqam), ‘wraak’: het gaat om Yahweh’s recht dat bloed niet ongestraft blijft.

מְדוּרָה (medurah), ‘brandstapel’: een zeldzaam woord voor een stapel hout voor het vuur.

הַרְקַח הַמֶּרְקָחָה (harqach hammerqachah), ‘meng de kruiden’: een zeldzame uitdrukking.

De betekenis is onzeker; het gaat om het toevoegen van specerijen aan het kookgerecht.

תְּאֻנִים (te’unim), ‘moeite’: een zeldzaam woord.

De betekenis is onzeker.

זִמָּה (zimmah), ‘schanddaad’: zoals in Lev. 18:17.

אֶנָּחֵם (enachem), ‘Mij laten rouwen’: het Hebreeuws gebruikt dit werkwoord als Yahweh Zijn besluit herziet.

Vergelijk Num. 23:19 en 1 Sam. 15:29.

Hier zegt Yahweh dat Hij dat niet zal doen.

Sommige oude vertalingen lezen dit anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.

מַחְמַד עֵינֶיךָ (machmad einecha), ‘het verlangen van je ogen’: dit is Ezechiëls vrouw (vers 18).

הֵאָנֵק דֹּם (he’anek dom), ‘zucht in stilte’: letterlijk ‘zucht, stilte’.

Hij mag niet hardop rouwen.

De tweede ’s morgens is de volgende morgen: na de dood van zijn vrouw deed Ezechiël wat Yahweh hem had opgedragen.

Hier vertelt Ezechiël het volk wat Yahweh hem heeft gezegd.

De woorden van Yahweh, die volgen, staan rood.

מִקְדָּשִׁי (miqdashi), ‘Mijn heiligdom’: de tempel in Jeruzalem.

Hij is de trots van hun kracht en het verlangen van hun ogen.

עָשִׂיתִי (asiti), ‘ik heb gedaan’: hier spreekt Ezechiël als de boodschapper.

In vers 24 noemt Yahweh hem met zijn naam.

נְמַקֹּתֶם (nemaqqotem), ‘jullie zullen wegkwijnen’: zoals in Lev. 26:39.

יְחֶזְקֵאל (Yechezqel), ‘Ezechiël’: ‘El maakt sterk’.

Zie ook Ezech. 1:3.

Hier noemt Yahweh de profeet zelf bij zijn naam.

הֲלוֹא (halo), ‘is het niet’: het vers begint met een nadrukkelijk ‘is het niet zo’.

Wij maken er een gewone zin van.

הַפָּלִיט (hapalit), ‘de ontkomene’: iemand die aan de ondergang van de stad is ontsnapt.

Zie Ezech. 33:21.

Ezechiël was stom gemaakt (Ezech. 3:26–27).

Als de ontkomene komt, wordt zijn mond geopend (Ezech. 33:22).