Ezechiël 22

הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט (hatishpot hatishpot), ‘wil je oordelen, wil je oordelen?’: een vraag die om een besluit vraagt.

Dezelfde vraag staat in Ezech. 20:4 en 23:36.

אֲדֹנָי יְהוִה (Adonai Yahweh), ‘Heer Yahweh’: zie Ezech. 2:4.

חֶרְפָּה (cherpah), ‘smaad’, en קַלָּסָה (qallasah), ‘bespotting’: twee woorden voor de spot van de volken.

הַקְּרֹבוֹת וְהָרְחֹקוֹת (haqrovot veharchoqot), ‘de nabije en de verre’: beide woorden zijn vrouwelijk meervoud.

Wij vullen ‘landen’ aan uit vers 4.

לִזְרֹעוֹ (lizro’o), ‘met zijn eigen kracht’: letterlijk ‘naar zijn arm’.

De arm staat voor macht.

Dit vers noemt de zwakken die Yahweh beschermt: de ouders, de vreemdeling, de wees en de weduwe.

Vergelijk Exod. 22:20–21 en Deut. 27:16–19.

קָדָשַׁי (qodashai), ‘Mijn heilige dingen’: alles wat bij Yahweh’s heiligdom en dienst hoort.

Zie ook Ezech. 20:12 over de sabbatten.

אַנְשֵׁי רָכִיל (anshei rakhil), ‘roddelaars’: letterlijk ‘mannen van roddel’, zoals in Lev. 19:16.

Hier leidt de roddel tot bloedvergieten.

Dit vers en de volgende noemen verboden verbintenissen.

Vergelijk Lev. 18:7–9 en 18:19.

Wij vertalen het herhaalde ‘een man’ met ‘de een’, ‘een ander’ en ‘weer een ander’.

Vergelijk Lev. 18:9, 18:15 en 18:20.

שֹׁחַד (shochad), ‘steekpenning’: vergelijk Exod. 23:8.

נֶשֶׁךְ וְתַרְבִּית (neshech vetarbit), ‘rente en winst’: vergelijk Lev. 25:36.

הִכֵּיתִי כַפִּי (hikkiti khappi), ‘Ik klap in Mijn handen’: letterlijk ‘Ik sla Mijn handpalm’.

Een gebaar van woede of afkeuring, zoals in Ezech. 21:19 en 21:22.

De vragen in dit vers verwachten het antwoord ‘nee’: haar hart en haar handen zullen niet standhouden.

הֲתִמֹּתִי (hatimmoti), ‘Ik zal een einde maken’: van het werkwoord תָּמַם (tamam), ‘voleindigd zijn’.

וְנִחַלְתְּ (venichalt), ‘je zult ontheiligd worden’: het woord kan van חָלַל (chalal), ‘ontheiligen’, komen of van נָחַל (nachal), ‘in bezit nemen’.

Wij kiezen ‘ontheiligd worden’.

Het sluit aan bij vers 8 en 26.

Sommige oude vertalingen lezen dit anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.

סִיג (sig), ‘slakken’: het afval dat bij het smelten van edel metaal bovenkomt en weggegooid wordt.

Vergelijk Jes. 1:22 en 1:25.

Het volk dat Yahweh als zilver zag, is slakken geworden.

De geschreven tekst (ketiv) van ‘tot slakken’ heeft een andere klinkerletter dan de voorgelezen tekst (qere).

De betekenis is gelijk.

Wij volgen de qere.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Hier begint een oordeelswoord in de rede van Yahweh.

De formule ‘Zo zegt Heer Yahweh’ staat zwart; wat volgt, is rood.

Wij vertalen in dit hoofdstuk אַף (af) als ‘toorn’, חֵמָה (chemah) als ‘woede’, עֶבְרָה (evrah) als ‘grimmigheid’ en זַעַם (za’am) als ‘verontwaardiging’.

מְטֹהָרָה (metohara), ‘gereinigd’, en גֻשְׁמָהּ (gushmah), ‘beregend’: van het woord voor ‘regen’ (geshem).

Het land is niet schoongewassen door regen.

קֶשֶׁר (qesher), ‘samenzwering’: een bond, een samenspanning.

Sommige oude vertalingen lezen hier anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.

תּוֹרָתִי (torati), ‘Mijn wet’: het woord betekent ook ‘onderwijs’.

De priesters moesten het verschil tussen heilig en onheilig, onrein en rein leren; zie Lev. 10:10–11.

שָׂרֶיהָ (sareha), ‘haar oversten’: de leiders van de stad.

טָחוּ לָהֶם תָּפֵל (tachu lahem tafel), ‘zij smeren er voor hen pleisterkalk op’: een slecht gebouwde muur wordt met kalk bestreken zodat hij sterk lijkt.

Zie Ezech. 13:10–15.

עַם הָאָרֶץ (am ha’arets), ‘het volk van het land’: de bevolking van het land.

Vergelijk 2 Kon. 25:3.

Het beeld is een muur met een bres.

Een man moest in de bres staan om de stad te verdedigen.

Vergelijk Ps. 106:23.

Vanaf het vorige vers staat het Hebreeuws in de verleden tijd: het oordeel wordt als al gebeurd verteld.

Wij volgen dat.