Ezechiël 46

אֲדֹנָי יְהוִה (Adonai Yahweh), ‘Heer Yahweh’: zie de uitleg bij Ezech. 2:4.

הַנָּשִׂיא (hannasi), ‘de vorst’: zie de uitleg bij Ezech. 7:27.

Hij heeft hier een eigen plaats in de eredienst, maar hij brengt de offers niet zelf: de priesters bereiden ze.

אֵיפָה (efah), ‘efa’: een inhoudsmaat van ongeveer 22 liter.

הִין (hin), ‘hin’: ongeveer 3,7 liter.

Zie ook Ezech. 4:11.

תַּשִּׂיג יָדוֹ (tasig yado), ‘zijn hand bereikt’: zoveel als hij kan opbrengen.

בַּמּוֹעֲדִים (bammo’adim), ‘op de feesttijden’: de vastgestelde tijden van het jaar.

Het verschil met ‘feesten’ (chaggim) in vers 11 is niet scherp.

In de geschreven tekst (ketiv) staat aan het eind van het vers het meervoud יצאו (yetse’u), ‘zij gaan uit’.

De voorgelezen tekst (qere) is het enkelvoud יֵצֵא (yetse), ‘hij gaat uit’.

Wij volgen de qere.

יֵצֵאוּ (yetse’u), ‘zij gaan uit’: het werkwoord staat in het meervoud, anders dan ‘hij gaat binnen’.

Het kan betekenen dat de vorst met het volk mee naar buiten gaat; het Hebreeuws zegt dit niet met zoveel woorden.

נְדָבָה (nedavah), ‘vrijwillige gave’: een offer dat niet verplicht is.

Zie Lev. 22:18 en Lev. 23:38.

De werkwoordsvorm תַּעֲשֶׂה (ta’aseh), ‘je zult bereiden’, is tweede persoon enkelvoud (of derde vrouwelijk).

Het wordt in vers 15 een meervoud (‘men bereidt’).

Wij volgen de vorm van het Hebreeuws.

לָרֹס (laros), ‘om te bevochtigen’: het werkwoord ruts komt alleen hier voor; het gaat om het mengen van het meel met olie.

In de geschreven tekst (ketiv) staat ועשו (ve’asu), ‘en zij bereiden’.

De voorgelezen tekst (qere) is יַעֲשׂוּ (ya’asu), ‘zij bereiden’.

Wij volgen de qere.

אֲדֹנָי יְהֹוִה (Adonai Yahweh), ‘Heer Yahweh’: zie de uitleg bij Ezech. 2:4.

Een nieuw deel van de rede begint.

הַדְּרוֹר (hadror), ‘de vrijheid’: het jaar van de vrijlating, zoals in Lev. 25:10.

Een gave aan een knecht valt dan terug aan de vorst, zodat het land in de familie blijft.

לְהוֹנֹתָם (lehonotam), ‘om hen te verdrijven’: het werkwoord (yanah) betekent ‘onderdrukken’ of ‘wegdrijven’.

Zie ook Ezech. 45:8.

בַמָּבוֹא (bammavo), ‘ingang’: een doorgang naast de poort.

בַּיַּרְכָתַיִם (bayyarketayim), ‘achterkant’: het uiterste uiteinde van de ruimte.

In de geschreven tekst (ketiv) staat בירכתם, in de voorgelezen tekst (qere) בירכתים.

Het is hetzelfde woord, anders gespeld.

Wij volgen de qere.

לְקַדֵּשׁ אֶת הָעָם (lekaddesh et ha’am), ‘om het volk te heiligen’: wat heilig is, maakt wie het aanraakt ook heilig.

De priesters bakken en koken het heilige binnen de binnenste voorhof, zodat het volk er niet mee in aanraking komt.

Zie ook Lev. 6:20.

קְטֻרוֹת (qetorot), ‘omsloten’: het woord komt alleen hier voor en de betekenis is onzeker.

Het gaat om kleine voorhoven in de hoeken.

Het Hebreeuws noemt geen maateenheid; vermoedelijk gaat het om ellen (zie de uitleg bij Ezech. 40:5).

וְטוּר (vetur), ‘rij’, en הַטִּירוֹת (hatirot), ‘de rijen’: waarschijnlijk een muurrand of rij stenen langs de wand.

Beide woorden zijn zeldzaam; de betekenis is onzeker.

זֶבַח (zevach), ‘slachtoffer’: het geslacht dier van een offer waarvan het volk eet, zoals het vredeoffer.

Het volk kookt dus zijn eigen offermaaltijd; de priesters houden hun eigen kamers (vers 19–20).