Ezechiël 13

מִלִּבָּם (millibbam), ‘uit hun eigen hart’: zij profeteren wat zij zelf bedenken, niet wat Yahweh heeft gezegd. Zie ook vers 17.

Hier begint Yahweh te spreken. Zijn toespraak loopt tot en met vers 23 en staat rood. De formule ‘Zo zegt Heer Yahweh’ staat telkens zwart, zoals in Jes. 7:7. De woorden die erop volgen zijn weer rood.

הוֹי (hoy), ‘wee’: een uitroep van aanklacht, zoals in Jes. 1:4.

הַנְּבָלִים (hannevalim), ‘de dwaze’: een נָבָל (naval) is de dwaas die geen rekening houdt met Elohim; zie Ps. 14:1.

רוּחָם (rucham), ‘hun geest’: het woord רוּחַ (ruach) betekent ‘geest’ en ‘wind’. Hier is het wat zij zelf bedenken, niet de Geest van Yahweh.

וּלְבִלְתִּי רָאוּ (ulevilti ra’u), ‘en niets hebben gezien’: letterlijk ‘en zonder te zien’. Zij hebben geen visioen van Yahweh gehad.

יוֹם יְהוָה (yom Yahweh), ‘de dag van Yahweh’: de dag waarop Yahweh oordeelt; zie Amos 5:18–20 en Joël 2:1.

נְאֻם־יְהוָה (ne’um Yahweh), ‘godsspraak van Yahweh’: een vaste formule die zegt dat Yahweh spreekt. Zie Ezech. 5:11, waar de uitleg bij deze formule staat. Hier gebruiken de valse profeten haar ten onrechte.

וְיִחֲלוּ (veyichalu), ‘en zij hopen’: zij verwachten dat Yahweh hun woord waar zal maken.

כְּתָב בֵּית־יִשְׂרָאֵל (ketav beit Yisra’el), ‘het register van het huis van Israël’: de lijst van wie tot Israël behoort. De profeten zullen daar niet in staan en niet naar het land terugkeren.

וִידַעְתֶּם כִּי־אֲנִי אֲדֹנָי יְהוִה (vida’tem ki ani Adonai Yahweh), ‘dan zullen jullie weten dat Ik Heer Yahweh ben’: een vaste formule in Ezechiël. Wie het oordeel ondergaat, erkent dan wie Yahweh is.

תָּפֵל (tafel), ‘waardeloze kalk’: het woord betekent ‘smakeloos’ (Job 6:6). Hier gaat het om pleister die niet bindt en de muur niet sterker maakt. De betekenis is niet helemaal zeker. De profeten verbloemen zo de zwakte van het volk met een leugen: ‘Vrede’.

שָׁלוֹם (shalom), ‘vrede’: zie ook vers 16.

וְאַתֵּנָה (ve’attenah), ‘en jullie’: het is een vrouwelijke vorm. De hagelstenen worden zelf aangesproken.

Sommige oude vertalingen lezen aan het begin van het vers anders.

חֵמָה (chemah), ‘woede’ en אַף (af), ‘toorn’: twee woorden voor Yahweh’s verontwaardiging.

אַצִּילֵי יָדָי (atsilei yadai), ‘gewrichten van de handen’: letterlijk ‘van mijn handen’. Sommige oude vertalingen lezen ‘van de handen’. Wij volgen dat. Het woord אָצִיל (atsil) betekent ‘gewricht’ of ‘uiteinde’, zoals in Jes. 41:9.

מִסְפָּחוֹת (mispachot), ‘sluiers’: ook dit woord komt alleen hier voor. De betekenis is onzeker.

קוֹמָה (qomah), ‘lengte’: letterlijk ‘gestalte’. Het gaat dus om mensen van elke lengte, groot en klein.

נְפָשׁוֹת (nefashot), ‘zielen’: נֶפֶשׁ (nefesh) betekent ‘ziel’, ‘leven’ en ‘persoon’. Het werkwoord צוּד (tsud), ‘jagen’, hoort bij de jacht op vogels en wild.

Het Hebreeuws van de laatste zin is kort: ‘Zielen jagen jullie voor Mijn volk, en zielen houden jullie voor jezelf in leven?’

לְהָמִית נְפָשׁוֹת אֲשֶׁר לֹא־תְמוּתֶנָה (lehamit nefashot asher lo temutenah), ‘om zielen te doden die niet moeten sterven’: zij spreken oordeel over onschuldigen en vrijspraak over schuldigen. Het Hebreeuws zegt het zonder toelichting.

הִצַּלְתִּי (hitsalti), ‘Ik bevrijd’: het werkwoord הִצִּיל (hitsil) betekent ‘bevrijden’.

לְהַחֲיֹתוֹ (lehachayoto), ‘om hem in leven te houden’: zij beloven de goddeloze dat hij gespaard blijft, zodat hij zich niet bekeert. Vergelijk Ezech. 18:21–23 en 33:11.