Joël 2

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

יוֹם יְהוָה (yom Yahweh), ‘de dag van Yahweh’: zie de Uitleg bij Joël 1:15.

In dit hoofdstuk beschrijft de profeet de dag als het optrekken van een leger (verzen 1–11).

כְּשַׁחַר פָּרֻשׂ (keshachar parus), ‘als de dageraad uitgespreid’: het volk komt als een donkere massa die zich uitspreidt over de bergen, zoals het licht bij het ochtendgloren.

גַּן עֵדֶן (gan Eden), ‘de tuin van Eden’: het land dat vruchtbaar was als de tuin van Eden, wordt een woestijn.

Zie Gen. 2:8.

פָּרָשִׁים (parashim), ‘ruiters’: het woord kan ook ‘paarden’ betekenen.

Wij houden ‘ruiters’, omdat het vers al ‘paarden’ noemt.

קָשׁ (qash), ‘stoppels’: het droge stro dat na de oogst op het veld blijft staan.

Een vuur verteert het snel en maakt veel lawaai.

קִבְּצוּ פָארוּר (qibbetsu fa’ur), ‘zijn verbleekt’: letterlijk ‘zij verzamelden gloed’.

De betekenis is onzeker: ‘zij trekken hun kleur in’, dus ‘zij verbleken’.

יְעַבְּטוּן (ye’abbetun), ‘zij wijken af’: het werkwoord komt alleen hier voor.

De betekenis is onzeker: ‘zij wijken af’ of ‘zij verruilen’.

Het beeld is een leger dat in rechte rij vooruit trekt.

שֶׁלַח (shelach), ‘wapens’: het woord kan ‘werpwapen’ of ‘wapenrusting’ betekenen.

De betekenis is onzeker.

Aarde en hemel, zon, maan en sterren worden in een opsomming genoemd, zoals in Joël 3:4 en 4:15 (Hebreeuwse telling).

Het beeld van duisternis hoort bij de dag van Yahweh (vers 2).

Wie voor het leger uitgaat, is Yahweh Zelf.

Het leger is dus Zijn leger.

נְאֻם יְהוָה (ne’um Yahweh), ‘godsspraak van Yahweh’: een vaste formule in de profetische boeken.

Zij geeft aan dat Yahweh Zelf spreekt.

Wij zetten Zijn woorden rood.

De woorden ‘genadig en barmhartig, langzaam tot toorn en rijk aan trouw’ komen overeen met Exod. 34:6.

In Exodus staat de volgorde ‘barmhartig en genadig’; hier ‘genadig en barmhartig’.

Dezelfde belijdenis klinkt in Ps. 103:8 en Jona 4:2.

מִי יוֹדֵעַ (mi yodea), ‘wie weet’: de profeet belooft niets af te dwingen.

Het hangt van Yahweh af.

Dezelfde woorden staan in Jona 3:9.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Het hoofdstuk herhaalt de oproep van vers 1.

Hier gaat het om een heilige bijeenkomst.

Zie de Uitleg bij Joël 1:14 voor ‘plechtige bijeenkomst’ (עֲצָרָה, atsarah).

חֻפָּה (chuppah), ‘bruidskamer’: de plek of de tent waar de bruid en de bruidegom hun huwelijk voltrokken.

Zelfs een pasgetrouwd paar mag er niet wegblijven.

אוּלָם (ulam), ‘voorhal’: de voorhal van de tempel.

Het altaar staat in de voorhof ervoor.

De priesters staan dus tussen het heiligdom en het altaar.

Zie 1 Kon. 6:3.

Dit vers is verhalend: ‘Toen werd Yahweh ijverig’.

Sommigen lezen het als een voorspelling die volgt op het gebed.

Het Hebreeuws gebruikt hier de verhalende vorm; wij houden de verleden tijd.

Vanaf dit vers antwoordt Yahweh Zelf.

Zijn woorden lopen door tot en met vers 20 en staan rood.

De verzen 21 tot en met 24 zijn weer de woorden van de profeet.

הַצְּפוֹנִי (hatsfoni), ‘de noorderling’: letterlijk ‘de noordelijke’.

Wie of wat bedoeld wordt, is onzeker: de sprinkhanenzwerm, het leger uit het noorden of een vijand.

Wij houden de letterlijke vorm.

אֲדָמָה (adamah), ‘grond’: de profeet spreekt de aarde zelf aan, die in hoofdstuk 1 rouwde (Joël 1:10).

Nu mag zij juichen.

שָׂדַי (sadai), ‘veld’: een dichterlijke vorm van het woord voor ‘veld’.

Het gaat niet om ‘mijn velden’.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

הַמּוֹרֶה (hammoreh) betekent ‘de herfstregen’, de eerste regen van het najaar.

Het woord betekent ook ‘leraar’.

Zie bij Lezing.

Wij lezen הַמּוֹרֶה als ‘de herfstregen’, omdat hetzelfde vers het woord daarna als regen (מוֹרֶה) noemt.

Anderen lezen ‘de leraar tot gerechtigheid’.

Beide zijn mogelijk.

Dezelfde vier namen als in Joël 1:4, nu in een andere volgorde: sprinkhaan, vreter, kaalvreter, knipper.

Zie de Uitleg bij Joël 1:4.

Yahweh spreekt hier over Zichzelf in de derde persoon (‘de naam van Yahweh, jullie Elohim’).

Het blijft Zijn eigen toespraak; wij zetten het rood.

Dit is het slot van de toespraak in dit hoofdstuk.

Zij loopt door in Joël 3:1 (Hebr.), het begin van het volgende hoofdstuk: ‘Daarna zal het gebeuren …’.