Ezechiël 7

קֵץ (qets), ‘einde’: het woord klinkt in het Hebreeuws als een alarmkreet en komt in dit hoofdstuk steeds terug.

Vergelijk Amos 8:2, waar ‘einde’ (qets) en ‘zomerfruit’ (qayits) bij elkaar klinken.

In de geschreven tekst staat אַרְבַּעַת (arba’at); de overlevering leest אַרְבַּע (arba).

Het verschil is klein: beide vormen betekenen ‘vier’.

Wij volgen de lezing.

וּשְׁפַטְתִּיךְ כִּדְרָכַיִךְ (ushefattikh kidrakhayikh), ‘Ik zal je oordelen naar je wegen’: ‘weg’ betekent hier de manier van leven.

De straf past bij wat zij gedaan hebben.

Dit vers herhaalt het slot van vers 3 en volgt dezelfde formule als Ezech. 5:11: ‘Mijn oog zal niet sparen’.

רָעָה אַחַת רָעָה (ra’ah achat ra’ah), ‘een ramp, een enige ramp’: letterlijk ‘een ramp, een ene, een ramp’.

De herhaling benadrukt dat het een eenmalige, allesomvattende ramp is.

Sommige oude vertalingen lezen dit anders.

Wij volgen de Masoretische tekst.

הֵקִיץ (hetsits), ‘het is ontwaakt’: het woord klinkt als קֵץ (qets), ‘einde’.

Het einde is als iemand die wakker geworden is en nu tegen hen oprijst.

הַצְּפִירָה (hatsefirah), ‘je ondergang’: een zeldzaam woord, dat alleen hier en in vers 10 voorkomt.

De betekenis is niet zeker; mogelijk ‘omwenteling’, ‘lot’ of ‘ondergang’.

Ook ‘krans’ is voorgesteld.

Wij kiezen ‘ondergang’.

מַכֶּה (makkeh), ‘die slaat’: Yahweh is degene die slaat.

Zo eindigt het vers anders dan vers 4: daar wordt gezegd ‘dat Ik Yahweh ben’, hier staat erbij ‘die slaat’.

הַמַּטֶּה (hammatteh), ‘de staf’: de staf, het teken van gezag; ‘bloeien’ doet denken aan de staf van Aäron in Num. 17:23.

Hier is het beeld ironisch: de staf van de goddeloosheid bloeit (vers 11).

Het slot van dit vers is zeer moeilijk.

Het bestaat uit vier korte zinsdelen met ‘niet’: מֵהֶם (mehem), ‘van hen’, מֵהֲמוֹנָם (mehamonam), ‘van hun menigte’, מֶהֱמֵהֶם (mehemehem), een woord dat nergens anders voorkomt, en נֹהַּ (noach, ‘luister bij hen’), dat ook nergens anders voorkomt.

Wij vertalen ‘niets van hun gewoel’ en ‘geen luister’ op grond van de samenhang; de betekenis is onzeker.

הַקּוֹנֶה אַל יִשְׂמָח וְהַמּוֹכֵר אַל יִתְאַבָּל (haqqoneh al yismach vehammokher al yitabbal), ‘de koper moet zich niet verheugen en de verkoper niet treuren’: de handel is nutteloos als alles verloren gaat.

Vergelijk Jes. 24:2.

הַמִּמְכָּר (hammimkar), ‘het verkochte’: het land dat iemand verkocht heeft, keert in het jubeljaar terug (Lev. 25:13–28).

Hier gebeurt dat niet meer.

תִּקְעוּ בַתָּקוֹעַ (tiqu vattaqoa), ‘men blaast op de bazuin’: het zeldzame woord תָּקוֹעַ (taqoa) komt alleen hier voor en betekent ‘bazuin’ of ‘hoorn’; het werkwoord is hetzelfde als bij de ramshoorn.

De volgorde buiten (het zwaard) en binnen (pest en honger) ligt vast in het beleg; vergelijk Deut. 32:25.

כְּיוֹנֵי הַגֵּאָיוֹת (keyonei hagge’ayot), ‘als duiven van de dalen’: duiven die in rotsspleten wonen en klagen.

Hier is het beeld van wie ontkomt maar kreunt van schuld, zoals in Jes. 59:11.

תֵּלַכְנָה מָּיִם (telakhnah mayim), ‘gaan water’: de knieën worden zwak en lopen als water weg.

Zie ook Ezech. 21:12.

שַׂקִּים (saqqim), ‘rouwkleed’: grof kleed dat men bij rouw omgorde.

פַּלָּצוּת (pallatsut), ‘siddering’: een beving van angst.

קָרְחָה (qorchah), ‘kaalheid’: het afscheren van het haar bij rouw, zoals in Jes. 15:2 en Amos 8:10.

נִדָּה (niddah), ‘iets onreins’: het woord staat voor wat onrein is en waarvan men zich afkeert, vergelijk Lev. 15:19–20 en Ezech. 36:17.

Het goud en zilver, waarop zij vertrouwden, worden tot afval.

Het onderwerp van dit vers is moeilijk: ‘zijn sieraad’ kan het sieraad van het volk betreffen, of het heiligdom.

In vers 22 spreekt Yahweh van ‘Mijn verborgene’.

De vertaling is voorzichtig.

In de geschreven tekst staat וחללה (vechillelah), een afwijkende schrijfwijze van hetzelfde werkwoord (‘ontwijden’) met een vrouwelijk voorwerp, ‘haar’; de overlevering leest וְחִלְּלוּהוּ (vechillaluhu), ‘en zij zullen het ontwijden’.

Het verschil is klein.

Wij volgen de lezing.

צְפוּנִי (tsefuni), ‘Mijn verborgene’: wat Yahweh bewaart, Zijn kostbare of verborgen bezit.

Het wijst waarschijnlijk op het heiligdom, maar de betekenis is niet helemaal zeker.

הָרַתּוֹק (harattoq), ‘de ketting’: dit woord komt nergens anders voor.

Het gaat om een keten waarmee men gevangenen bindt.

Zie ook Nah. 3:10 en Jes. 40:19, waar een verwant woord staat.

De betekenis is onzeker.

רָעֵי גוֹיִם (ra’ei goyim), ‘de slechtsten onder de volken’: letterlijk ‘de kwaden van de volken’.

קְפָדָה (qefadah), ‘angst’: een zeldzaam woord, alleen hier.

Het gaat om een siddering van schrik.

הַוָּה (havvah), ‘onheil’: een woord voor een ramp die als een golf over iemand komt.

Vergelijk Ps. 5:10.

נָשִׂיא (nasi), ‘vorst’: een leider, met een lagere titel dan koning.

Dit woord komt in Ezechiël vaak voor, vooral in de hoofdstukken 40–48.