Salomo’s vreemde vrouwen en het oordeel van Yahweh
Eigen Nederlandse vertaling uit de grondtekst. Rode tekst = woorden van Yahweh, Elohim of Yeshua zelf. Cursieve tekst = woorden van Melchisedek en de engel van Yahweh (hun identiteit wordt verschillend uitgelegd; zie de voetnoot). Kleine cursieve tekst = woorden van Satan, demonen of de draak. Gele markering in de brontekst = woord uit een andere bron dan de hoofdbron (zie Bron).
Salomo en zijn vreemde vrouwen
1Koning Salomo hield van veel vreemde vrouwen, ook van de dochter van Farao, en van Moabitische, Ammonitische, Edomitische, Sidonische en Hethitische vrouwen.
וְהַמֶּ֣לֶךְ
(vehamelekh)
en de koning
שְׁלֹמֹ֗ה
(shelomo)
Salomo
אָהַ֞ב
(ahav)
hield van
נָשִׁ֧ים
(nashim)
vrouwen
נָכְרִיּ֛וֹת
(nakheriyot)
vreemde
רַבּ֖וֹת
(rabot)
veel
וְאֶת
(veet)
en (obj.)
בַּת
(bat)
dochter van
פַּרְעֹ֑ה
(paro)
Farao
מוֹאֲבִיּ֤וֹת
(moaviyot)
Moabitische
עַמֳּנִיּוֹת֙
(amoniyot)
Ammonitische
אֲדֹ֣מִיֹּ֔ת
(adomiyot)
Edomitische
צֵדְנִיֹּ֖ת
(tsedeniyot)
Sidonische
חִתִּיֹּֽת
(chitiyot)
Hethitische
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
נָכְרִיּוֹת (nokhriyyot), ‘vreemde (vrouwen)’: vrouwen van buiten Israël, met een andere godsdienst.
Wat Yahweh hierover geboden had, staat in Deut. 7:3–4.
2Zij waren uit de volken over wie Yahweh tegen de zonen van Israël gezegd had: „Jullie mogen niet bij hen binnengaan. En zij mogen niet bij jullie binnenkomen. Zeker, zij zullen jullie hart afbuigen, achter hun goden aan.” Aan hen hing Salomo vast, uit liefde.
מִן
(min)
uit
הַגּוֹיִ֗ם
(hagoyim)
de volken
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
waarover
אָֽמַר
(amar)
zei
יְהוָה֩
(Yahweh)
Yahweh
אֶל
(el)
tegen
בְּנֵ֨י
(benei)
zonen van
יִשְׂרָאֵ֜ל
(yisrael)
Israël
לֹֽא
(lo)
niet
תָבֹ֣אוּ
(tavou)
jullie zullen komen
בָהֶ֗ם
(bahem)
bij hen
וְהֵם֙
(vehem)
en zij
לֹא
(lo)
niet
יָבֹ֣אוּ
(yavou)
zullen komen
בָכֶ֔ם
(bakhem)
bij jullie
אָכֵן֙
(akhen)
zeker
יַטּ֣וּ
(yatu)
zullen afbuigen
אֶת
(et)
(obj.)
לְבַבְכֶ֔ם
(levavkhem)
jullie hart
אַחֲרֵ֖י
(acharei)
achter
אֱלֹהֵיהֶ֑ם
(eloheihem)
hun goden
בָּהֶ֛ם
(bahem)
aan hen
דָּבַ֥ק
(davaq)
hing vast
שְׁלֹמֹ֖ה
(shelomo)
Salomo
לְאַהֲבָֽה
(leahava)
uit liefde
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
לֹא־תָבֹאוּ בָהֶם (lo tavo’u vahem), ‘jullie mogen niet bij hen binnengaan’: dat gaat over omgang en huwelijk met de volken.
Zie Deut. 7:3–4.
De verteller haalt hier eerder gesproken woorden van Yahweh aan. Omdat Yahweh nu niet zelf spreekt, houden wij deze woorden zwart, tussen aanhalingstekens.
4In de tijd dat Salomo oud werd, bogen zijn vrouwen zijn hart af, achter andere goden aan. Zijn hart was niet volledig bij Yahweh, zijn Elohim, zoals het hart van zijn vader David.
וַיְהִ֗י
(vayhi)
en het was
לְעֵת֙
(leet)
tijdens
זִקְנַ֣ת
(ziqnat)
ouderdom van
שְׁלֹמֹ֔ה
(shelomo)
Salomo
נָשָׁיו֙
(nashav)
zijn vrouwen
הִטּ֣וּ
(hitu)
bogen af
אֶת
(et)
(obj.)
לְבָב֔וֹ
(levavo)
zijn hart
אַחֲרֵ֖י
(acharei)
achter
אֱלֹהִ֣ים
(Elohim)
goden
אֲחֵרִ֑ים
(acherim)
andere
וְלֹא
(velo)
en niet
הָיָ֨ה
(haya)
was
לְבָב֤וֹ
(levavo)
zijn hart
שָׁלֵם֙
(shalem)
volledig
עִם
(im)
met
יְהוָ֣ה
(Yahweh)
Yahweh
אֱלֹהָ֔יו
(elohav)
zijn Elohim
כִּלְבַ֖ב
(kilvav)
zoals het hart van
דָּוִ֥יד
(david)
David
אָבִֽיו
(aviv)
zijn vader
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
שָׁלֵם (shalem), ‘volledig’: een hart dat helemaal bij Yahweh is.
In 9:4 staat een ander woord (‘oprecht’).
הִטּוּ (hittu), ‘ze bogen af’: het werkwoord נָטָה (natah), ‘buigen’, staat ook in vers 2, 3 en 9. Wij vertalen steeds met ‘afbuigen’.
5Salomo volgde Astarte, de godin van de Sidoniërs, en Milkom, de gruwel van de Ammonieten.
וַיֵּ֣לֶךְ
(vayelekh)
en ging
שְׁלֹמֹ֔ה
(shelomo)
Salomo
אַחֲרֵ֣י
(acharei)
achter
עַשְׁתֹּ֔רֶת
(ashtoret)
Astarte
אֱלֹהֵ֖י
(elohei)
god van
צִדֹנִ֑ים
(tsidonim)
Sidoniërs
וְאַחֲרֵ֣י
(veacharei)
en achter
מִלְכֹּ֔ם
(milkom)
Milkom
שִׁקֻּ֖ץ
(shiquts)
gruwel van
עַמֹּנִֽים
(amonim)
Ammonieten
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Sidon: Sidon ligt aan de kust van de Middellandse Zee, in het huidige Libanon.
Zie Ammon: Ammon ligt ten oosten van de Jordaan, rond het huidige Amman in Jordanië.
Uitleg
עַשְׁתֹּרֶת (Ashtoret), Astarte: het Hebreeuws zegt ‘god (אֱלֹהֵי, elohei) van de Sidoniërs’.
Wij schrijven ‘godin’, omdat Astarte een godin was.
מִלְכֹּם (Milkom): god van de Ammonieten; de naam betekent ‘hun koning’. In vers 7 staat מֹלֶךְ (Molech). Dat is waarschijnlijk dezelfde god, maar zeker is dat niet. Zie ook Lev. 18:21.
שִׁקֻּץ (shiqquts), ‘gruwel’: een walgelijk afgodsbeeld.
11Yahweh zei tegen Salomo: „Omdat het zo met jou is gesteld en je Mijn verbond en Mijn voorschriften niet bewaard hebt, die Ik je geboden heb: Ik zal het koninkrijk zeker van je afscheuren. Ik zal het aan je dienaar geven.
וַיֹּ֨אמֶר
(vayomer)
en zei
יְהוָ֜ה
(Yahweh)
Yahweh
לִשְׁלֹמֹ֗ה
(lishlomo)
tot Salomo
יַ֚עַן
(yaan)
omdat
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
dat
הָֽיְתָה
(hayeta)
was
זֹּ֣את
(zot)
dit
עִמָּ֔ךְ
(imakh)
met jou
וְלֹ֤א
(velo)
en niet
שָׁמַ֨רְתָּ֙
(shamarta)
je bewaarde
בְּרִיתִ֣י
(beriti)
Mijn verbond
וְחֻקֹּתַ֔י
(vechuqotay)
en Mijn voorschriften
אֲשֶׁ֥ר
(asher)
die
צִוִּ֖יתִי
(tsiviti)
Ik heb geboden
עָלֶ֑יךָ
(aleikha)
over jou
קָרֹ֨עַ
(qaroa)
scheuren
אֶקְרַ֤ע
(eqra)
Ik zal scheuren
אֶת
(et)
(obj.)
הַמַּמְלָכָה֙
(hamamlakha)
het koninkrijk
מֵֽעָלֶ֔יךָ
(mealeikha)
van je af
וּנְתַתִּ֖יהָ
(unetatiha)
en Ik zal het geven
לְעַבְדֶּֽךָ
(leavdekha)
aan je dienaar
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
קָרֹעַ אֶקְרַע (qaro’a eqra), ‘zeker zal Ik scheuren’: het werkwoord staat twee keer, ter nadruk.
Zo zei ook Samuël tegen Saul (1 Sam. 15:28).
עַבְדֶּךָ (avdekha), ‘je dienaar’: de naam wordt hier nog niet genoemd. Het is Jerobeam (vers 26 en 31).
13Alleen zal Ik niet het hele koninkrijk afscheuren. Eén stam zal Ik aan je zoon geven, ter wille van David, Mijn dienaar, en ter wille van Jeruzalem, dat Ik gekozen heb.”
רַ֤ק
(raq)
alleen
אֶת
(et)
(obj.)
כָּל
(kal)
heel
הַמַּמְלָכָה֙
(hamamlakha)
het koninkrijk
לֹ֣א
(lo)
niet
אֶקְרָ֔ע
(eqra)
Ik zal scheuren
שֵׁ֥בֶט
(shevet)
stam
אֶחָ֖ד
(echad)
één
אֶתֵּ֣ן
(eten)
Ik zal geven
לִבְנֶ֑ךָ
(livnekha)
aan je zoon
לְמַ֨עַן֙
(lemaan)
ter wille van
דָּוִ֣ד
(david)
David
עַבְדִּ֔י
(avdi)
Mijn dienaar
וּלְמַ֥עַן
(ulemaan)
en ter wille van
יְרוּשָׁלִַ֖ם
(yerushaliam)
Jeruzalem
אֲשֶׁ֥ר
(asher)
die
בָּחָֽרְתִּי
(bacharti)
Ik heb gekozen
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.
Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.
18Ze vertrokken uit Midian en kwamen in Paran. Uit Paran namen ze mannen met zich mee en kwamen in Egypte, bij Farao, de koning van Egypte. Die gaf hem een huis, bepaalde brood voor hem en gaf hem land.
וַיָּקֻ֨מוּ֙
(vayaqumu)
en ze stonden op
מִמִּדְיָ֔ן
(mimidyan)
uit Midian
וַיָּבֹ֖אוּ
(vayavou)
en ze kwamen
פָּארָ֑ן
(paran)
Paran
וַיִּקְחוּ֩
(vayiqchu)
en namen
אֲנָשִׁ֨ים
(anashim)
mannen
עִמָּ֜ם
(imam)
met zich
מִפָּארָ֗ן
(miparan)
uit Paran
וַיָּבֹ֤אוּ
(vayavou)
en ze kwamen
מִצְרַ֨יִם֙
(mitsrayim)
Egypte
אֶל
(el)
tot
פַּרְעֹ֣ה
(paro)
Farao
מֶֽלֶךְ
(melekh)
koning van
מִצְרַ֔יִם
(mitsrayim)
Egypte
וַיִּתֶּן
(vayiten)
en hij gaf
ל֣וֹ
(lo)
hem
בַ֗יִת
(bayit)
een huis
וְלֶ֨חֶם֙
(velechem)
en brood
אָ֣מַר
(amar)
hij bepaalde
ל֔וֹ
(lo)
voor hem
וְאֶ֖רֶץ
(veerets)
en land
נָ֥תַן
(natan)
gaf
לֽוֹ
(lo)
hem
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Midian lag ten oosten van de Golf van Akaba, in het noordwesten van het huidige Saoedi-Arabië.
De ligging is niet precies te bepalen.
Paran is de woestijn in het noorden van het Sinaï-schiereiland.
Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.
Lezing
וְלֶחֶם אָמַר לוֹ (velechem amar lo), letterlijk ‘en brood zei hij tot hem’: Farao wees hem een vaste hoeveelheid brood toe.
20De zuster van Tachpenes baarde hem zijn zoon Genubat. Tachpenes speende hem in het huis van Farao. Zo was Genubat in het huis van Farao, te midden van de zonen van Farao.
וַתֵּ֨לֶד
(vateled)
en baarde
ל֜וֹ
(lo)
hem
אֲח֣וֹת
(achot)
zuster van
תַּחְפְּנֵ֗יס
(tachpeneis)
Tachpenes
אֵ֚ת
(et)
(obj.)
גְּנֻבַ֣ת
(genuvat)
Genubat
בְּנ֔וֹ
(beno)
zijn zoon
וַתִּגְמְלֵ֣הוּ
(vatigmelehu)
en speende hem
תַחְפְּנֵ֔ס
(tachpenes)
Tachpenes
בְּת֖וֹךְ
(betokh)
in het midden van
בֵּ֣ית
(beit)
huis van
פַּרְעֹ֑ה
(paro)
Farao
וַיְהִ֤י
(vayhi)
en was
גְנֻבַת֙
(genuvat)
Genubat
בֵּ֣ית
(beit)
in het huis van
פַּרְעֹ֔ה
(paro)
Farao
בְּת֖וֹךְ
(betokh)
te midden van
בְּנֵ֥י
(benei)
zonen van
פַרְעֹֽה
(paro)
Farao
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
וַתִּגְמְלֵהוּ (vattigmelehu), ‘en zij speende hem’: het kind werd van de borst gehaald en bleef daarna in het huis van Farao.
Hier is de naam Tachpenes korter gespeld (תַּחְפְּנֵס).
21Hadad hoorde in Egypte dat David bij zijn vaderen was gaan liggen en dat Joab, de legeraanvoerder, gestorven was. Hadad zei tegen Farao: „Laat mij gaan, dan ga ik naar mijn land.”
וַהֲדַ֞ד
(vahadad)
en Hadad
שָׁמַ֣ע
(shama)
hoorde
בְּמִצְרַ֗יִם
(bemitsrayim)
in Egypte
כִּֽי
(ki)
dat
שָׁכַ֤ב
(shakhav)
had gelegen
דָּוִד֙
(david)
David
עִם
(im)
bij
אֲבֹתָ֔יו
(avotav)
zijn vaderen
וְכִי
(vekhi)
en dat
מֵ֖ת
(met)
was gestorven
יוֹאָ֣ב
(yoav)
Joab
שַֽׂר
(sar)
aanvoerder van
הַצָּבָ֑א
(hatsava)
het leger
וַיֹּ֤אמֶר
(vayomer)
en zei
הֲדַד֙
(hadad)
Hadad
אֶל
(el)
tot
פַּרְעֹ֔ה
(paro)
Farao
שַׁלְּחֵ֖נִי
(shalecheni)
stuur mij weg
וְאֵלֵ֥ךְ
(veelekh)
zodat ik ga
אֶל
(el)
naar
אַרְצִֽי
(artsi)
mijn land
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.
Uitleg
שָׁכַב עִם־אֲבֹתָיו (shachav im avotav), ‘bij zijn vaderen liggen’: sterven.
24Hij verzamelde mannen om zich heen en werd aanvoerder van een bende, toen David hen doodde. Ze gingen naar Damascus, woonden daar en regeerden in Damascus.
וַיִּקְבֹּ֤ץ
(vayiqbots)
en verzamelde
עָלָיו֙
(alav)
om zich heen
אֲנָשִׁ֔ים
(anashim)
mannen
וַיְהִ֣י
(vayhi)
en werd
שַׂר
(sar)
aanvoerder van
גְּד֔וּד
(gedud)
een bende
בַּהֲרֹ֥ג
(baharog)
toen doodde
דָּוִ֖ד
(david)
David
אֹתָ֑ם
(otam)
hen
וַיֵּלְכ֤וּ
(vayelekhu)
en ze gingen
דַמֶּ֨שֶׂק֙
(dameseq)
naar Damascus
וַיֵּ֣שְׁבוּ
(vayeshevu)
en ze woonden
בָ֔הּ
(bah)
daarin
וַֽיִּמְלְכ֖וּ
(vayimlekhu)
en ze regeerden
בְּדַמָּֽשֶׂק
(bedamaseq)
in Damascus
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Damascus is de hoofdstad van Aram, het huidige Damascus in Syrië.
Uitleg
De tekst zegt niet wie ‘hen’ zijn.
Het gaat waarschijnlijk om mannen van Hadadezer die David versloeg (2 Sam. 8:3–5).
Lezing
וַיִּמְלְכוּ (vayimlekhu), ‘en zij regeerden’: het werkwoord staat in het meervoud.
Mogelijk bedoelt de tekst ‘zij maakten hem koning’.
26Ook Jerobeam, de zoon van Nebat, hief zijn hand op tegen de koning. Hij was een Efratiet uit Tsereda, een dienaar van Salomo. Zijn moeder heette Tserua en was een weduwe.
וְיָרָבְעָם֩
(veyaraveam)
en Jerobeam
בֶּן
(ben)
zoon van
נְבָ֨ט
(nevat)
Nebat
אֶפְרָתִ֜י
(efrati)
Efratiet
מִן
(min)
uit
הַצְּרֵדָ֗ה
(hatsereda)
Tsereda
וְשֵׁ֤ם
(veshem)
en naam van
אִמּוֹ֙
(imo)
zijn moeder
צְרוּעָה֙
(tserua)
Tserua
אִשָּׁ֣ה
(isha)
vrouw
אַלְמָנָ֔ה
(almana)
weduwe
עֶ֖בֶד
(eved)
dienaar van
לִשְׁלֹמֹ֑ה
(lishlomo)
Salomo
וַיָּ֥רֶם
(vayarem)
en hief op
יָ֖ד
(yad)
hand
בַּמֶּֽלֶךְ
(bamelekh)
tegen de koning
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Tsereda (צְרֵדָה) lag waarschijnlijk in het bergland van Efraïm.
De precieze ligging is onzeker.
Uitleg
אֶפְרָתִי (Efratiet): iemand uit Efraïm (zie 1 Sam. 1:1).
29In die tijd gebeurde het dat Jerobeam uit Jeruzalem wegging. Op de weg vond de profeet Achia uit Silo hem. Achia had een nieuwe mantel om, en zij tweeën waren alleen in het veld.
וַֽיְהִי֙
(vayhi)
en het was
בָּעֵ֣ת
(baet)
in tijd
הַהִ֔יא
(hahi)
die
וְיָֽרָבְעָ֖ם
(veyaraveam)
en Jerobeam
יָצָ֣א
(yatsa)
ging uit
מִירוּשָׁלִָ֑ם
(mirushaliam)
uit Jeruzalem
וַיִּמְצָ֣א
(vayimtsa)
en vond
אֹת֡וֹ
(oto)
hem
אֲחִיָּה֩
(achiya)
Achia
הַשִּׁילֹנִ֨י
(hashiloni)
de Siloniet
הַנָּבִ֜יא
(hanavi)
de profeet
בַּדֶּ֗רֶךְ
(baderekh)
op de weg
וְה֤וּא
(vehu)
en hij
מִתְכַּסֶּה֙
(mitkase)
zich bedekkend
בְּשַׂלְמָ֣ה
(besalma)
met een mantel
חֲדָשָׁ֔ה
(chadasha)
nieuwe
וּשְׁנֵיהֶ֥ם
(usheneihem)
en die twee
לְבַדָּ֖ם
(levadam)
alleen
בַּשָּׂדֶֽה
(basade)
in het veld
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Silo (שִׁלֹה) lag in het bergland van Efraïm, bij het huidige Khirbet Seilun, Westelijke Jordaanoever.
Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.
Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.
31Hij zei tegen Jerobeam: „Neem tien stukken voor jezelf. Want zo zegt Yahweh, de Elohim van Israël: ‘Zie, Ik scheur het koninkrijk uit de hand van Salomo en Ik geef jou de tien stammen.
וַיֹּ֨אמֶר֙
(vayomer)
en hij zei
לְיָֽרָבְעָ֔ם
(leyaraveam)
tegen Jerobeam
קַח
(qach)
neem
לְךָ֖
(lekha)
voor jezelf
עֲשָׂרָ֣ה
(asara)
tien
קְרָעִ֑ים
(qeraim)
stukken
כִּ֣י
(ki)
want
כֹה֩
(ko)
zo
אָמַ֨ר
(amar)
zegt
יְהוָ֜ה
(Yahweh)
Yahweh
אֱלֹהֵ֣י
(elohei)
Elohim van
יִשְׂרָאֵ֗ל
(yisrael)
Israël
הִנְנִ֨י
(hinni)
zie Ik
קֹרֵ֤עַ
(qorea)
scheurend
אֶת
(et)
(obj.)
הַמַּמְלָכָה֙
(hamamlakha)
het koninkrijk
מִיַּ֣ד
(miyad)
uit de hand van
שְׁלֹמֹ֔ה
(shelomo)
Salomo
וְנָתַתִּ֣י
(venatati)
en Ik zal geven
לְךָ֔
(lekha)
aan jou
אֵ֖ת
(et)
(obj.)
עֲשָׂרָ֥ה
(asara)
tien
הַשְּׁבָטִֽים
(hashevatim)
de stammen
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
Achia citeert hier Yahweh, in vers 31–39.
Wat hij zelf als profeet zegt, houden wij zwart.
De woorden van Yahweh die hij aanhaalt, staan tussen enkele aanhalingstekens.
De tekst noemt twaalf stukken: tien voor Jerobeam en één stam voor David (vers 32). De twaalfde wordt niet genoemd.
32De ene stam blijft voor hem, ter wille van David, Mijn dienaar, en ter wille van Jeruzalem. Dat is de stad die Ik uit alle stammen van Israël gekozen heb.
וְהַשֵּׁ֥בֶט
(vehashevet)
en de stam
הָאֶחָ֖ד
(haechad)
de ene
יִֽהְיֶה
(yihye)
zal zijn
לּ֑וֹ
(lo)
voor hem
לְמַ֣עַן
(lemaan)
ter wille van
עַבְדִּ֣י
(avdi)
Mijn dienaar
דָוִ֗ד
(david)
David
וּלְמַ֨עַן֙
(ulemaan)
en ter wille van
יְר֣וּשָׁלִַ֔ם
(yerushaliam)
Jeruzalem
הָעִיר֙
(hair)
de stad
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
die
בָּחַ֣רְתִּי
(bacharti)
Ik heb gekozen
בָ֔הּ
(bah)
in haar
מִכֹּ֖ל
(mikol)
uit alle
שִׁבְטֵ֥י
(shivtei)
stammen van
יִשְׂרָאֵֽל
(yisrael)
Israël
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.
Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.
33Want zij hebben Mij verlaten. Zij hebben zich neergebogen voor Astarte, de godin van de Sidoniërs, voor Kemosj, de god van Moab, en voor Milkom, de god van de zonen van Ammon. Zij zijn niet in Mijn wegen gegaan om te doen wat recht is in Mijn ogen: Mijn voorschriften en Mijn rechtsregels, zoals zijn vader David.
יַ֣עַן
(yaan)
omdat
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
dat
עֲזָב֗וּנִי
(azavuni)
ze hebben Mij verlaten
וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֮
(vayishtachavu)
en ze bogen zich neer
לְעַשְׁתֹּרֶת֮
(leashtoret)
voor Astarte
אֱלֹהֵ֣י
(elohei)
god van
צִֽדֹנִין֒
(tsidonin)
Sidoniërs
לִכְמוֹשׁ֙
(likhmosh)
voor Kemosj
אֱלֹהֵ֣י
(elohei)
god van
מוֹאָ֔ב
(moav)
Moab
וּלְמִלְכֹּ֖ם
(ulemilkom)
en voor Milkom
אֱלֹהֵ֣י
(elohei)
god van
בְנֵֽי
(benei)
zonen van
עַמּ֑וֹן
(amon)
Ammon
וְלֹֽא
(velo)
en niet
הָלְכ֣וּ
(halekhu)
ze zijn gegaan
בִדְרָכַ֗י
(bidrakhay)
in Mijn wegen
לַעֲשׂ֨וֹת
(laasot)
om te doen
הַיָּשָׁ֧ר
(hayashar)
wat recht is
בְּעֵינַ֛י
(beeinay)
in Mijn ogen
וְחֻקֹּתַ֥י
(vechuqotay)
en Mijn voorschriften
וּמִשְׁפָּטַ֖י
(umishpatay)
en Mijn rechtsregels
כְּדָוִ֥ד
(kedavid)
zoals David
אָבִֽיו
(aviv)
zijn vader
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Sidon: Sidon ligt aan de kust van de Middellandse Zee, in het huidige Libanon.
Zie Ammon: Ammon ligt ten oosten van de Jordaan, rond het huidige Amman in Jordanië.
Uitleg
Kemosj (כְּמוֹשׁ) was de god van Moab, Milkom de god van de Ammonieten (zie bij vers 5).
Lezing
עֲזָבוּנִי (azavuni), ‘zij hebben Mij verlaten’: het werkwoord staat in het meervoud.
Sommige oude vertalingen hebben het enkelvoud (‘hij heeft Mij verlaten’).
Wij volgen de Masoretische tekst.
Het meervoud kan wijzen op Salomo en zijn vrouwen, of op het volk.
34Maar Ik zal niet het hele koninkrijk uit zijn hand nemen. Want Ik stel hem als vorst aan, al de dagen van zijn leven. Dat is ter wille van David, Mijn dienaar, die Ik gekozen heb en die Mijn geboden en voorschriften bewaarde.
וְלֹֽא
(velo)
en niet
אֶקַּ֥ח
(eqach)
Ik zal nemen
אֶת
(et)
(obj.)
כָּל
(kal)
heel
הַמַּמְלָכָ֖ה
(hamamlakha)
het koninkrijk
מִיָּד֑וֹ
(miyado)
uit zijn hand
כִּ֣י
(ki)
want
נָשִׂ֣יא
(nasi)
vorst
אֲשִׁתֶ֗נּוּ
(ashitenu)
Ik stel hem
כֹּ֚ל
(kol)
al
יְמֵ֣י
(yemei)
dagen van
חַיָּ֔יו
(chayav)
zijn leven
לְמַ֨עַן
(lemaan)
ter wille van
דָּוִ֤ד
(david)
David
עַבְדִּי֙
(avdi)
Mijn dienaar
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
die
בָּחַ֣רְתִּי
(bacharti)
Ik heb gekozen
אֹת֔וֹ
(oto)
hem
אֲשֶׁ֥ר
(asher)
die
שָׁמַ֖ר
(shamar)
bewaarde
מִצְוֺתַ֥י
(mitsvotay)
Mijn geboden
וְחֻקֹּתָֽי
(vechuqotay)
en Mijn voorschriften
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
נָשִׂיא (nasi), ‘vorst, leider’: een leider van het volk, minder dan een koning.
אֲשִׁתֶנּוּ (ashittennu), ‘Ik stel hem’: een ongewone vorm. Wij lezen: ‘Ik stel hem aan’.
36Aan zijn zoon geef Ik één stam. Zo heeft David, Mijn dienaar, altijd een lamp voor Mijn aangezicht in Jeruzalem. Dat is de stad die Ik voor Mij gekozen heb om Mijn naam daar te vestigen.
וְלִבְנ֖וֹ
(velivno)
en aan zijn zoon
אֶתֵּ֣ן
(eten)
Ik zal geven
שֵֽׁבֶט
(shevet)
stam
אֶחָ֑ד
(echad)
één
לְמַ֣עַן
(lemaan)
opdat
הֱיֽוֹת
(heyot)
zal zijn
נִ֣יר
(nir)
een lamp
לְדָֽוִיד
(ledavid)
voor David
עַ֠בְדִּי
(avdi)
Mijn dienaar
כָּֽל
(kal)
alle
הַיָּמִ֤ים
(hayamim)
de dagen
לְפָנַי֙
(lefanay)
voor Mijn aangezicht
בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם
(birushaliam)
in Jeruzalem
הָעִיר֙
(hair)
de stad
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
die
בָּחַ֣רְתִּי
(bacharti)
Ik heb gekozen
לִ֔י
(li)
voor Mij
לָשׂ֥וּם
(lasum)
om te vestigen
שְׁמִ֖י
(shemi)
Mijn naam
שָֽׁם
(sham)
daar
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.
Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.
Uitleg
נִיר (nir), ‘lamp’: een lamp die blijft branden, een beeld van een nageslacht dat voortleeft.
De betekenis van het woord is niet helemaal zeker.
De ‘lamp van Israël’ in 2 Sam. 21:17 is David zelf.
לָשׂוּם שְׁמִי שָׁם (lasum shemi sham), ‘om Mijn naam daar te vestigen’: zie 9:3.
38Als je luistert naar alles wat Ik je gebied en in Mijn wegen gaat, en doet wat recht is in Mijn ogen, en Mijn voorschriften en geboden bewaart zoals David, Mijn dienaar, deed, dan zal Ik met je zijn. Ik zal een betrouwbaar huis voor je bouwen, zoals Ik voor David gebouwd heb. Ik zal Israël aan jou geven.
וְהָיָ֗ה
(vehaya)
en het zal zijn
אִם
(im)
als
תִּשְׁמַע֮
(tishma)
je luistert
אֶת
(et)
(obj.)
כָּל
(kal)
naar alles
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
wat
אֲצַוֶּךָ֒
(atsavekha)
Ik je zal gebieden
וְהָלַכְתָּ֣
(vehalakhta)
en je gaat
בִדְרָכַ֗י
(bidrakhay)
in Mijn wegen
וְעָשִׂ֨יתָ
(veasita)
en je doet
הַיָּשָׁ֤ר
(hayashar)
wat recht is
בְּעֵינַי֙
(beeinay)
in Mijn ogen
לִשְׁמ֤וֹר
(lishmor)
om te bewaren
חֻקּוֹתַי֙
(chuqotay)
Mijn voorschriften
וּמִצְוֺתַ֔י
(umitsvotay)
en Mijn geboden
כַּאֲשֶׁ֥ר
(kaasher)
zoals
עָשָׂ֖ה
(asa)
deed
דָּוִ֣ד
(david)
David
עַבְדִּ֑י
(avdi)
Mijn dienaar
וְהָיִ֣יתִי
(vehayiti)
dan zal Ik zijn
עִמָּ֗ךְ
(imakh)
met jou
וּבָנִ֨יתִי
(uvaniti)
en Ik zal bouwen
לְךָ֤
(lekha)
voor jou
בַֽיִת
(bayit)
een huis
נֶאֱמָן֙
(neeman)
betrouwbaar
כַּאֲשֶׁ֣ר
(kaasher)
zoals
בָּנִ֣יתִי
(baniti)
Ik bouwde
לְדָוִ֔ד
(ledavid)
voor David
וְנָתַתִּ֥י
(venatati)
en Ik zal geven
לְךָ֖
(lekha)
aan jou
אֶת
(et)
(obj.)
יִשְׂרָאֵֽל
(yisrael)
Israël
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
בַּיִת נֶאֱמָן (bayit ne’eman), ‘betrouwbaar huis’: een geslacht dat blijft bestaan.
Zie 1 Sam. 2:35 en 1 Sam. 25:28.
De voorwaarde is dezelfde als die in 9:4–5 voor Salomo staat.
40Salomo zocht Jerobeam te doden. Jerobeam stond op en vluchtte naar Egypte, naar Sisak, de koning van Egypte. Hij bleef in Egypte tot de dood van Salomo.
וַיְבַקֵּ֥שׁ
(vayvaqesh)
en zocht
שְׁלֹמֹ֖ה
(shelomo)
Salomo
לְהָמִ֣ית
(lehamit)
om te doden
אֶת
(et)
(obj.)
יָרָבְעָ֑ם
(yaraveam)
Jerobeam
וַיָּ֣קָם
(vayaqam)
en stond op
יָרָבְעָ֗ם
(yaraveam)
Jerobeam
וַיִּבְרַ֤ח
(vayivrach)
en vluchtte
מִצְרַ֨יִם֙
(mitsrayim)
naar Egypte
אֶל
(el)
tot
שִׁישַׁ֣ק
(shishaq)
Sisak
מֶֽלֶךְ
(melekh)
koning van
מִצְרַ֔יִם
(mitsrayim)
Egypte
וַיְהִ֥י
(vayhi)
en hij was
בְמִצְרַ֖יִם
(bemitsrayim)
in Egypte
עַד
(ad)
tot
מ֥וֹת
(mot)
dood van
שְׁלֹמֹֽה
(shelomo)
Salomo
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.