Zacharia 11

De ‘deuren’ van Libanon en het ‘vuur’ zijn dichterlijke taal. De tekst noemt geen vijand.

De bomen staan hier voor de machtigen. אַדִּרִים (adirim), ‘de machtigen’: ook ‘de prachtigen’.

יַעַר הַבָּצִיר (hayaar habbatsir), ‘het woud van de druivenoogst’: zie de Lezing-voetnoot.

גְּאוֹן הַיַּרְדֵּן (ge’on haYarden), ‘de trots van de Jordaan’: het dichte struikgewas langs de rivier, waar leeuwen woonden (vergelijk Jer. 12:5).

כְּפִירִים (kefirim), ‘jonge leeuwen’: hun hol is verwoest.

רְעֵה אֶת צֹאן הַהֲרֵגָה (re’eh et tson haharegah), ‘weid de kudde die voor de slacht bestemd is’: het woord הֲרֵגָה (haregah) komt van ‘doden’, zoals in Jer. 12:3. De kudde is bestemd om geslacht te worden.

יֶאְשָׁמוּ (ye’shamu), ‘worden schuldig bevonden’: ook ‘schuld op zich laden’. Zij blijven vrij van straf.

בָּרוּךְ יְהוָה (barukh Yahweh), ‘gezegend is Yahweh’: dank aan Yahweh voor de winst; een vroom woord bij onrecht.

Vers 5 blijft in dezelfde rode toespraak (zie vers 4 en 6).

מַמְצִיא (mamtsi), ‘Ik lever uit’: letterlijk ‘Ik laat vinden’, dus ‘Ik laat ieder in de hand vallen van’. Het werkwoord is zeldzaam.

וְכִתְּתוּ (vekhattetu), ‘zij zullen verbrijzelen’: zoals een vijand een land vertrapt en verbrijzelt.

אַצִּיל (atsil), ‘Ik zal bevrijden’: het werkwoord (hitsil) staat voor ‘bevrijden uit de hand van’.

לָכֵן (laken), ‘daarom’: dit woord betekent gewoonlijk ‘daarom’, maar past hier slecht. Het kan ook ‘juist’ betekenen. Sommige oude vertalingen lezen anders (‘de kooplieden’). Wij vertalen ‘juist’.

נֹעַם (Noam), ‘Gunst’: het woord betekent ‘gunst, bevalligheid, aangenaamheid’. חֹבְלִים (Chovelim), ‘Banden’: letterlijk ‘touwen’. De twee staven betekenen Gods gunst en de band tussen Juda en Israël (vers 14).

וַתִּקְצַר נַפְשִׁי (vatiqtsar nafshi), ‘mijn ziel verloor het geduld’: letterlijk ‘mijn ziel werd kort’, met haar geduld aan het eind.

בָּחֲלָה (bachalah), ‘had een afkeer’: dit werkwoord komt alleen hier voor; de betekenis volgt de samenhang.

אִשָּׁה אֶת בְּשַׂר רְעוּתָהּ (ishah et besar re’utah), ‘de een het vlees van de ander’: letterlijk ‘een vrouw het vlees van haar vriendin’. De schapen zijn vrouwelijk.

לְהָפֵיר אֶת בְּרִיתִי אֲשֶׁר כָּרַתִּי אֶת כָּל הָעַמִּים (lehafer et beriti asher karatti et kol ha’ammim), ‘om mijn verbond te verbreken dat ik met alle volken had gesloten’: het verbond is niet nader beschreven. Mogelijk is het de bescherming die Yahweh de volken om Israël heen gaf.

עֲנִיֵּי הַצֹּאן (aniyyei hatson), ‘de ellendigen van de kudde’: dezelfde mensen als in vers 7.

כִּי דְבַר יְהוָה הוּא (ki dvar Yahweh hu), ‘dat het het woord van Yahweh was’: de tekenhandeling blijkt een woord van Yahweh te zijn.

שְׁלֹשִׁים כָּסֶף (sheloshim kesef), ‘dertig stukken zilver’: de prijs voor een slaaf die door een rund gedood is, volgens Exod. 21:32. Het was een laag bedrag. Matt. 27:9–10 verbindt dit met het verraad van Judas.

אֶדֶר הַיְקָר (addir hayeqar), ‘het prachtige bedrag’: ironisch bedoeld, het is een lage prijs. Het Hebreeuws zegt letterlijk ‘de pracht van de waarde’.

יָקַרְתִּי (yaqarti), ‘waarop Ik geschat ben’: Yahweh spreekt over Zichzelf, het loon geldt Hem.

De woorden van Yahweh zijn rood; het verhaal erna is zwart.

הַחֹבְלִים (hachovelim), ‘Banden’: de tweede staf (vers 7).

Hier begint een nieuwe toespraak van Yahweh. Zij loopt door tot en met vers 17.

הַנַּעַר (hanna’ar), ‘het jonge dier’: ook ‘het verstrooide’; de betekenis is onzeker.

הַנִּצָּבָה (hannetsabah), ‘wat blijft staan’: ook ‘het gezonde’ of ‘het sterke’; onzeker.

הַבְּרִיאָה (haberi’ah), ‘de vette’: het vette en gezonde dier. De slechte herder eet de beste dieren op en scheurt hun hoeven af, de hoeven die nog sterk zijn.

הָאֱלִיל (ha’elil), ‘de nietige’: hetzelfde woord als in ‘nietige goden’ (elilim). Een herder die niets waard is.

עַל זְרוֹעוֹ וְעַל עֵין יְמִינוֹ (al zero’o ve’al ein yemino), ‘op zijn arm en op zijn rechteroog’: de arm van de herder die de kudde beschermt en het oog dat uitkijkt. Beide worden onbruikbaar.