Klaagliederen 1

Klaagliederen 1 tot en met 4 zijn alfabetgedichten (acrostichons): elk vers begint met een volgende letter van het Hebreeuwse alfabet.

In hoofdstuk 3 begint elke drie verzen met dezelfde letter.

Dit vers begint met de eerste letter, א (alef).

Wij vervormen het Nederlands niet om die opbouw na te bootsen; zij is alleen in de grondtekst te zien.

Hoofdstuk 5 heeft ook 22 verzen, maar is niet alfabetisch.

אֹהֲבֶיהָ (ohaveiha), ‘haar minnaars’: de volken met wie Juda verbonden was en op wie zij steunde.

Zie ook Hos. 2:7 (NL 2:5) en Jer. 30:14.

מֵעֹנִי (me’oni), ‘na ellende’: het voorzetsel מִן (min) kan ‘na’ of ‘vanwege’ betekenen.

De ballingschap volgt op ellende en zware slavernij.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

מוֹעֵד (mo’ed), ‘feesttijd’: de vaste tijden waarop heel Israël naar de plaats van Yahweh optrok, zoals in Deut. 16:16.

Het woord keert terug in vers 15 en in 2:6, 2:7 en 2:22.

לְרֹאשׁ (lerosh), ‘tot hoofd’: zij zijn de baas geworden.

Het is het omgekeerde van Deut. 28:44, waar het volk ‘het hoofd’ had kunnen zijn.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

בַּת־צִיּוֹן (bat Tsiyyon), ‘Dochter Sion’: de stad Jeruzalem als een jonge vrouw voorgesteld, zoals in Jes. 1:8.

Wij houden ‘Dochter Sion’ als vaste naam.

Wij volgen de voorgelezen tekst (qere) מִבַּת (mibbat), ‘van de dochter van’.

De geschreven tekst (ketiv) heeft alleen בַּת (bat).

Het woord מִן (min), ‘uit’, staat ervoor.

Wij vertalen samen: ‘Uit Dochter Sion’.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

מְרוּדֶיהָ (merudeha), ‘haar zwerftochten’: rusteloos rondtrekken.

Het verwante woord staat in 3:19.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

נִידָה (nidah), ‘iets onreins’: het woord lijkt op נִדָּה (niddah), ‘onreinheid’ (Lev. 15:19).

Het kan ook ‘iets waarvoor men het hoofd schudt’ betekenen (van נוּד, nud).

Wij vertalen ‘iets onreins’, zoals ook in vers 17.

שׁוּלֶיהָ (shuleiha), ‘haar zomen’: de onderrand van het kleed.

De onreinheid zit zichtbaar in de kleren, zoals in Jer. 13:22.

מִקְדָּשׁ (miqdash), ‘heiligdom’: de tempel van Yahweh.

זוֹלֵלָה (zolelah), ‘verachte’: het woord kan ook ‘gulzige’ betekenen (Deut. 21:20).

Wij kiezen ‘verachte’, omdat het past bij הִזִּילוּהָ (hizilu-ha), ‘zij verachten haar’, in vers 8.

לוֹא אֲלֵיכֶם (lo alekhem), ‘raakt het jullie niet’: de betekenis van deze twee woorden is onzeker.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

Wij kiezen een vraag aan de voorbijgangers.

וַיִּרְדֶּנָּה (vayyirdennah), ‘en het overmeestert ze’: het werkwoord kan van רָדָה (radah), ‘heersen’, komen.

Het kan ook ‘en het daalt erin’ betekenen.

De betekenis is onzeker.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

אֲדֹנָי (Adonai), ‘de Heer’: een titel van Yahweh.

Wij vertalen hem als ‘de Heer’ en, als de dichter Hem aanspreekt, als ‘Heer’ (zie 3:58).

Als de titel bij Yahweh staat, vertalen wij ‘Heer Yahweh’.

סִלָּה (sillah), ‘Hij heeft terzijde geschoven’: het is niet het woord ‘Sela’ uit de Psalmen.

Het werkwoord komt ook voor in Ps. 119:118 (‘U verwerpt’).

De betekenis is ‘wegwerpen als iets waardeloos’.

מְשִׁיב נַפְשִׁי (meshiv nafshi), ‘die mij weer op krachten brengt’: zoals in vers 11 en 19.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Jakob staat hier voor het hele volk.

צַדִּיק (tsaddiq), ‘rechtvaardig’: de stad erkent dat Yahweh recht doet.

רִמּוּנִי (rimmuni), ‘zij hebben mij bedrogen’: van רָמָה (ramah), ‘bedriegen’.

De minnaars zijn de bondgenoten uit vers 2.

חֳמַרְמָרוּ (chomarmaru), ‘koken’: het beeld van een onrustig kolkend binnenste.

הֵבֵאתָ יוֹם־קָרָאתָ (heveta yom qarata), ‘U hebt de dag laten komen die U hebt uitgeroepen’: de vorm van het werkwoord kan ook een bede zijn (‘laat de dag komen’).

Wij kiezen de voltooide vorm en laten daarna de bede volgen: ‘Laat hen worden zoals ik.’

Vers 22 vervolgt die bede.