Genesis 6

הָאָדָם (ha-adam), ‘de mens’: de mensheid als geheel.

Met lidwoord, dus geen eigennaam.

בְּנֵי הָאֱלֹהִים (bene ha’Elohim), ‘zonen van Elohim’, wordt op drie manieren gelezen: hemelse wezens (zo ook in Job 1:6, 2:1 en 38:7), mannen uit de lijn van Seth, of heersers.

הָאָדָם (ha-adam), ‘de mens’: de mensheid als geheel.

Met lidwoord, dus geen eigennaam.

Wie dat zo leest, verbindt het met 2 Petr. 2:4 en Jud. 6; dat is een lezing.

Jubileeën 7:21 en Henoch 6:2 lezen: engelen die zich vrouwen kozen.

Jubileeën 4:22 zegt dat Henoch tegen deze Wachters optrad; volgens 5:10 worden zij gebonden.

Henoch 7:1–2 beschrijft hoe zij zich vrouwen nemen.

Jasher 4:19 zegt dat de rechters en beambten van de mensen met geweld vrouwen namen van onder hun echtgenoten vandaan; Genesis noemt de zonen van Elohim.

יָדוֹן (yadon) is onzeker: ‘blijven’, ‘oordelen’ of ‘twisten’.

Ook בְּשַׁגַּם (beshagam) is onzeker; het staat hier als ‘want hij is vlees’.

De 120 jaar kan de termijn tot de vloed zijn of de bovengrens van het leven; beide kan.

בָּאָדָם (ba’adam) is voorzetsel + lidwoord (‘in de mens’) en betekent hier de mensheid: het gaat om alle mensen, die ‘vlees’ zijn.

De persoon Adam is niet bedoeld.

Jasher 5:8 en 5:11 maken van de honderdtwintig jaar een termijn die Yahweh de mensen geeft om zich te bekeren.

הַנְּפִלִים (ha-Nefilim) komt van נָפַל (nafal), ‘vallen’: ‘gevallenen’.

De Septuaginta vertaalt ‘reuzen’.

Num. 13:33 noemt de Nefilim opnieuw.

הָאָדָם (ha-adam), ‘de mens’: de mensheid als geheel.

Met lidwoord, dus geen eigennaam.

Jubileeën 7:21–22 noemt de Nafidim, de zonen van de Wachters; Henoch 7:2–6 noemt de reuzen en beschrijft hun geweld.

הָאָדָם (ha-adam), ‘de mens’: de mensheid als geheel.

Met lidwoord, dus geen eigennaam.

וַיִּנָּחֶם (vayinnachem), ‘en Hij had berouw’, is menselijke taal voor Yahweh’s verdriet.

וַיִּתְעַצֵּב (vayitatsev), ‘en Hij werd verdrietig’, heeft dezelfde wortel als עִצָּבוֹן (itsavon), de ‘moeite’ in 3:16 en 5:29.

הָאָדָם (ha-adam), ‘de mens’: de mensheid als geheel.

Met lidwoord, dus geen eigennaam.

אָדָם (adam) in ‘van mens tot vee’ staat zonder lidwoord en noemt de mens als soort, tegenover de dieren.

De persoon Adam is niet bedoeld.

תָּמִים (tamim) is ‘onberispelijk, volkomen’.

בְּדֹרֹתָיו (bedorotav): onder zijn tijdgenoten, of: in zijn afstamming.

הִתְהַלֶּךְ (hithalekh), ‘wandelen’, is hetzelfde werkwoord als bij Henoch (5:24) en bij Yahweh Elohim in de tuin (3:8).

‘Onder de mensen van zijn tijd’ staat in het Hebreeuws als בְּדֹרֹתָיו (bedorotav), ‘in zijn generaties’; het woord ‘mensen’ is ter verduidelijking toegevoegd.

גֹפֶר (gofer) is een houtsoort die verder niet voorkomt, waarschijnlijk een harsrijk hout zoals cipres.

תֵּבָה (tevah), ‘ark’, betekent ‘kist’ en is ook het woord voor het mandje van Mozes (Ex. 2:3).

כֹּפֶר (kofer), ‘pek’, hangt samen met כָּפַר (kafar), ‘bedekken’, later ook ‘verzoenen’.

אַמָּה (amah), ‘el’: ongeveer 45 cm (korte el) of 52 cm (koningsel).

De ark is dan ongeveer 135 × 22,5 × 13,5 m, of ongeveer 156 × 26 × 15,6 m.

צֹהַר (tsohar) is onzeker: ‘lichtopening’, ‘raam’ of ‘dak’.

De bijzin ‘maak het af tot op een el van boven’ is onduidelijk.

Een el is ongeveer 45–52 cm.

הַמַּבּוּל (hamabul), ‘de vloed’, komt in de Schrift alleen voor bij deze vloed en in Ps. 29:10.

בְּרִית (berit), ‘verbond’, komt hier voor het eerst in de Schrift voor.

Het wordt uitgewerkt in 9:9–17.

Jasher 5:38 noemt de vrouwen van Noachs zonen: de drie dochters van Eljakim, de zoon van Metuselach; Genesis noemt geen namen.