Genesis 11

Sinear is Babylonië, het zuiden van het huidige Irak (zie 10:10).

מִקֶּדֶם (miqqedem) kan ‘uit het oosten’ of ‘oostwaarts’ betekenen.

הַחֵמָר (hachemar) is ‘het asfalt’ (bitumen).

In Mesopotamië bouwde men met gebakken stenen en asfalt; in Kanaän met natuursteen en kalkmortel.

Yahweh had in 9:1 gezegd: ‘vul de aarde’.

De mensen willen hier juist bij elkaar blijven.

שֵׁם (shem), ‘naam’, is hetzelfde woord als de naam van Sem.

Hoog in de hemel willen de mensen reiken, maar Yahweh moet afdalen om te zien wat ze gebouwd hebben.

בְּנֵי הָאָדָם (bene ha-adam), ‘zonen van de mens’, is ‘mensen’ in het algemeen.

Met lidwoord, dus geen eigennaam.

‘Laten wij’ klinkt zoals in 1:26 en 3:22: Elohim spreekt in het meervoud.

Jubileeën 10:22–23 laat Yahweh zeggen dat het volk één is en vertelt dat Hij neerdaalde, en dat de engelen met Hem neerdaalden; Jasher 9:32 noemt zeventig engelen.

Babel ligt in het huidige Irak (zie 10:10).

בָּבֶל (Bavel; in de tekst: Babel), ‘Babel’, klinkt als בָּלַל (balal), ‘verwarren’.

In het Akkadisch betekent Babel ‘poort van god’.

Het Hebreeuws zegt ‘hij noemde’; ‘men noemde’ is een vrije weergave van die onbepaalde vorm.

De Septuaginta en de Samaritaanse Pentateuch geven andere getallen dan de Hebreeuwse tekst.

De Hebreeuwse tekst heeft hier nog geen totaal van de levensjaren, zoals in hoofdstuk 5.

De Septuaginta voegt hier tussen Arpachsad en Selach een Kainan toe, die ook in Lukas 3:36 staat.

De Hebreeuwse tekst heeft hem niet.

Jubileeën 8:1–4 noemt hem Kainam, de zoon van Arpachsad.

אַבְרָם (Avram; in de tekst: Abram) betekent ‘verheven vader’.

In 17:5 verandert Elohim zijn naam in Abraham.

De volgorde Abram, Nachor, Haran zegt niet dat Abram de oudste is.

Jasher 7:51 zegt dat Terach zeventig jaar was bij de geboorte van Abram en noemt hem Abram omdat de koning hem had verheven; volgens Jasher 7:22 waren Haran en Nachor geboren toen Terach achtendertig was.

Ur ligt in het zuiden van het huidige Irak (Tell el-Muqayyar).

Het Hebreeuws zegt עַל פְּנֵי (al penei), ‘voor het aangezicht van’ zijn vader: dus tijdens het leven van Terach.

Chaldeeën is de naam van het volk dat later in Babylonië woonde.

Jubileeën 12:12–14 vertelt dat Haran omkwam in het vuur toen hij de afgodsbeelden wilde redden.

Jasher 12:21–26 vertelt dat Haran stierf toen hij in het vuur werd geworpen.

Jasher 35:7 zegt dat Nimrod Abraham in het vuur wierp en dat Elohim hem daaruit redde.

Sommige oude uitleggers zien in Jiska een andere naam voor Sarai.

De tekst zegt dat niet.

Jubileeën 12:9 noemt Sarai ‘de dochter van zijn vader’: een halfzus, zoals Abram zelf zegt in Gen. 20:12.

Charan (חָרָן) is de stad bij het huidige Harran in het zuidoosten van Turkije.

Haran (הָרָן) is de naam van de man, in het Hebreeuws met een andere eerste letter.

Zie Charan: Charan (Harran) lag in het zuiden van het huidige Turkije, bij de grens met Syrië, in het noorden van Mesopotamië.

In de Hebreeuwse tekst zijn het 205 jaar.

De Samaritaanse Pentateuch heeft 145.

Dat past bij Handelingen 7:4, waar Abram na de dood van zijn vader uit Charan vertrekt (zie 12:4: Abram is dan 75).