Elohim Bijbel

Genesis 48

1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950

Jakob zegent Efraïm en Manasse

Eigen Nederlandse vertaling uit de grondtekst. Rode tekst = woorden van Yahweh, Elohim of Yeshua zelf. Cursieve tekst = woorden van Melchisedek en de engel van Yahweh (hun identiteit wordt verschillend uitgelegd; zie de voetnoot). Kleine cursieve tekst = woorden van Satan, demonen of de draak. Gele markering in de brontekst = woord uit een andere bron dan de hoofdbron (zie Bron).

Jakob is ziek

1Na deze dingen werd er tegen Jozef gezegd: „Zie, je vader is ziek.” Hij nam zijn twee zonen met zich mee, Manasse en Efraïm.
וַיְהִ֗י
(vayhi)
en het was
אַחֲרֵי֙
(acharei)
na
הַדְּבָרִ֣ים
(hadevarim)
de dingen
הָאֵ֔לֶּה
(haele)
deze
וַיֹּ֣אמֶר
(vayomer)
en hij zei
לְיוֹסֵ֔ף
(leyosef)
tot Jozef
הִנֵּ֥ה
(hine)
zie
אָבִ֖יךָ
(avikha)
je vader
חֹלֶ֑ה
(chole)
ziek
וַיִּקַּ֞ח
(vayiqach)
en hij nam
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
שְׁנֵ֤י
(shenei)
twee van
בָנָיו֙
(banav)
zijn zonen
עִמּ֔וֹ
(imo)
met hem
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
מְנַשֶּׁ֖ה
(menashe)
Manasse
וְאֶת
(veet)
en (lijdend voorwerp)
אֶפְרָֽיִם
(efrayim)
Efraïm
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Aanvullend

Jasher 56:2 zegt dat Jakob ziek werd en Jozef uit Egypte liet halen.

Jasher 55:35 zegt dat Jakob zeer oud was en dat Efraïm en Manasse bij hem de wegen van Yahweh leerden.

2Men meldde Jakob: „Zie, je zoon Jozef komt bij je.” Israël sterkte zich en ging op het bed zitten.
וַיַּגֵּ֣ד
(vayaged)
en hij meldde
לְיַעֲקֹ֔ב
(leyaaqov)
aan Jakob
וַיֹּ֕אמֶר
(vayomer)
en hij zei
הִנֵּ֛ה
(hine)
zie
בִּנְךָ֥
(binkha)
je zoon
יוֹסֵ֖ף
(yosef)
Jozef
בָּ֣א
(ba)
komend
אֵלֶ֑יךָ
(eleikha)
tot jou
וַיִּתְחַזֵּק֙
(vayitchazeq)
en hij sterkte zich
יִשְׂרָאֵ֔ל
(yisrael)
Israël
וַיֵּ֖שֶׁב
(vayeshev)
en hij ging zitten
עַל
(al)
op
הַמִּטָּֽה
(hamita)
het bed
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
3Jakob zei tegen Jozef: „El Sjaddai verscheen aan mij in Luz, in het land Kanaän, en zegende mij.
וַיֹּ֤אמֶר
(vayomer)
en hij zei
יַעֲקֹב֙
(yaaqov)
Jakob
אֶל
(el)
tot
יוֹסֵ֔ף
(yosef)
Jozef
אֵ֥ל
(el)
El
שַׁדַּ֛י
(shaday)
Sjaddai
נִרְאָֽה
(nira)
verscheen
אֵלַ֥י
(elay)
aan mij
בְּל֖וּז
(beluz)
in Luz
בְּאֶ֣רֶץ
(beerets)
in het land
כְּנָ֑עַן
(kenaan)
Kanaän
וַיְבָ֖רֶךְ
(vayvarekh)
en hij zegende
אֹתִֽי
(oti)
mij
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats

Zie Kanaän: Kanaän is het land aan de oostkust van de Middellandse Zee, ongeveer het gebied van het huidige Israël, de Palestijnse gebieden en Libanon.

Uitleg

אל שׁדי (El Shaddai), ‘El Sjaddai’: zie 17:1; 28:3; 35:11.

בלוז (beLuz), ‘in Luz’: dat is Betel, zie 28:19; 35:6.

4Hij zei tegen mij: ‘Zie, Ik maak je vruchtbaar en vermenigvuldig je, Ik maak je tot een gemeenschap van volken en Ik geef dit land aan je nageslacht na je als blijvend bezit.’
וַיֹּ֣אמֶר
(vayomer)
en hij zei
אֵלַ֗י
(elay)
tot mij
הִנְנִ֤י
(hinni)
zie mij
מַפְרְךָ֙
(mafrekha)
jou vruchtbaar makend
וְהִרְבִּיתִ֔ךָ
(vehirbitikha)
en ik zal je vermenigvuldigen
וּנְתַתִּ֖יךָ
(unetatikha)
en ik zal je maken
לִקְהַ֣ל
(liqhal)
tot een gemeenschap van
עַמִּ֑ים
(amim)
volken
וְנָ֨תַתִּ֜י
(venatati)
en ik zal geven
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
הָאָ֧רֶץ
(haarets)
het land
הַזֹּ֛את
(hazot)
dit
לְזַרְעֲךָ֥
(lezarakha)
aan je nageslacht
אַחֲרֶ֖יךָ
(achareikha)
na je
אֲחֻזַּ֥ת
(achuzat)
bezit van
עוֹלָֽם
(olam)
eeuwigheid
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

ונתתי את הארץ הזאת לזרעך אחריך אחזת עולם (venatatti et ha’arets hazzot lezar’akha acharekha achuzzat olam), ‘Ik geef dit land aan je nageslacht na je als blijvend bezit’: zie 35:11–12; 28:13–14.

Aanvullend

Jubileeën 45:14 zegt dat Jakob zijn zonen alles vertelde wat hun in Egypte en in de laatste dagen zou overkomen.

5Nu dan, je twee zonen die je in het land Egypte geboren zijn, voordat ik bij je in Egypte kwam, zijn van mij: Efraïm en Manasse zullen mij zijn, zoals Ruben en Simeon.
וְעַתָּ֡ה
(veata)
en nu
שְׁנֵֽי
(shenei)
twee van
בָנֶיךָ֩
(baneikha)
je zonen
הַנּוֹלָדִ֨ים
(hanoladim)
de geborenen
לְךָ֜
(lekha)
aan jou
בְּאֶ֣רֶץ
(beerets)
in het land van
מִצְרַ֗יִם
(mitsrayim)
Egypte
עַד
(ad)
tot
בֹּאִ֥י
(boi)
mijn komst
אֵלֶ֛יךָ
(eleikha)
tot jou
מִצְרַ֖יְמָה
(mitsrayma)
naar Egypte
לִי
(li)
aan mij
הֵ֑ם
(hem)
zij
אֶפְרַ֨יִם֙
(efrayim)
Efraïm
וּמְנַשֶּׁ֔ה
(umenashe)
en Manasse
כִּרְאוּבֵ֥ן
(kiruven)
zoals Ruben
וְשִׁמְע֖וֹן
(veshimon)
en Simeon
יִֽהְיוּ
(yihyu)
zullen zijn
לִֽי
(li)
aan mij
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Uitleg

הם אפרים ומנשׁה כראובן ושׁמעון יהיו לי (hem Efrayim uMenasheh kiReuven veShim’on yihyu li), ‘Efraïm en Manasse zullen mij zijn, zoals Ruben en Simeon’: Jakob neemt de twee zonen van Jozef aan, zodat zij elk een deel van het land krijgen en Jozef dubbel erft; zie Joz. 14:4; 1 Kron. 5:1–2.

6Maar je kinderen die je na hen verwekt hebt, zullen van jou zijn; naar de naam van hun broers zullen zij genoemd worden in hun erfdeel.
וּמוֹלַדְתְּךָ֛
(umoladtekha)
en je kinderen
אֲשֶׁר
(asher)
dat
הוֹלַ֥דְתָּ
(holadta)
je verwekt hebt
אַחֲרֵיהֶ֖ם
(achareihem)
na hen
לְךָ֣
(lekha)
aan jou
יִהְי֑וּ
(yihyu)
zullen zijn
עַ֣ל
(al)
over
שֵׁ֧ם
(shem)
naam van
אֲחֵיהֶ֛ם
(acheihem)
hun broers
יִקָּרְא֖וּ
(yiqareu)
zullen genoemd worden
בְּנַחֲלָתָֽם
(benachalatam)
in hun erfdeel
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

על שׁם אחיהם יקראו בנחלתם (al shem acheihem yiqqare’u benachalatam), ‘naar de naam van hun broers zullen zij genoemd worden in hun erfdeel’: kinderen van Jozef die nog geboren worden, krijgen hun deel binnen de stammen Efraïm en Manasse.

Zie ookJoz 14:4
7En wat mij betreft: toen ik uit Paddan kwam, stierf Rachel naast mij in het land Kanaän, onderweg, toen er nog een stuk land te gaan was om in Efrata te komen; en ik begroef haar daar op de weg naar Efrata, dat is Betlehem.”
וַאֲנִ֣י
(vaani)
en ik
בְּבֹאִ֣י
(bevoi)
bij mijn komst
מִפַּדָּ֗ן
(mipadan)
uit Paddan
מֵ֩תָה֩
(meta)
ze stierf
עָלַ֨י
(alay)
naast mij
רָחֵ֜ל
(rachel)
Rachel
בְּאֶ֤רֶץ
(beerets)
in het land
כְּנַ֨עַן֙
(kenaan)
Kanaän
בַּדֶּ֔רֶךְ
(baderekh)
op de weg
בְּע֥וֹד
(beod)
terwijl nog
כִּבְרַת
(kivrat)
een stuk van
אֶ֖רֶץ
(erets)
land
לָבֹ֣א
(lavo)
om te komen
אֶפְרָ֑תָה
(efrata)
naar Efrata
וָאֶקְבְּרֶ֤הָ
(vaeqbereha)
en ik begroef haar
שָּׁם֙
(sham)
daar
בְּדֶ֣רֶךְ
(bederekh)
op de weg naar
אֶפְרָ֔ת
(efrat)
Efrat
הִ֖וא
(hi)
dat is
בֵּ֥ית
(beit)
huis van
לָֽחֶם
(lachem)
brood
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats

Zie Kanaän: Kanaän is het land aan de oostkust van de Middellandse Zee, ongeveer het gebied van het huidige Israël, de Palestijnse gebieden en Libanon.

Zie Betlehem: Betlehem (Efrata) ligt ongeveer 9 km ten zuiden van Jeruzalem.

Uitleg

עלי רחל (alai Rachel), ‘Rachel stierf naast mij’: letterlijk ‘op mij’, tot mijn verdriet; zie 35:16–20.

בעוד כברת ארץ (be’od kivrat erets), ‘toen er nog een stuk land te gaan was’: de lengte van die afstand is niet zeker; zie 35:16.

Jakob zegent Efraïm en Manasse

8Israël zag de zonen van Jozef en zei: „Wie zijn dit?”
וַיַּ֥רְא
(vayar)
en hij zag
יִשְׂרָאֵ֖ל
(yisrael)
Israël
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
בְּנֵ֣י
(benei)
zonen van
יוֹסֵ֑ף
(yosef)
Jozef
וַיֹּ֖אמֶר
(vayomer)
en hij zei
מִי
(mi)
wie
אֵֽלֶּה
(ele)
deze
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
9Jozef zei tegen zijn vader: „Het zijn mijn zonen, die Elohim mij hier gegeven heeft.” Hij zei: „Breng hen toch bij mij, zodat ik hen kan zegenen.”
וַיֹּ֤אמֶר
(vayomer)
en hij zei
יוֹסֵף֙
(yosef)
Jozef
אֶל
(el)
tot
אָבִ֔יו
(aviv)
zijn vader
בָּנַ֣י
(banay)
mijn zonen
הֵ֔ם
(hem)
zij
אֲשֶׁר
(asher)
die
נָֽתַן
(natan)
heeft gegeven
לִ֥י
(li)
aan mij
אֱלֹהִ֖ים
(Elohim)
Elohim
בָּזֶ֑ה
(baze)
hier
וַיֹּאמַ֕ר
(vayomar)
en hij zei
קָֽחֶם
(qachem)
neem hen
נָ֥א
(na)
toch
אֵלַ֖י
(elay)
tot mij
וַאֲבָרֲכֵֽם
(vaavarakhem)
en ik zal hen zegenen
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

אשׁר נתן לי אלהים בזה (asher natan li Elohim bazzeh), ‘die Elohim mij hier gegeven heeft’: zie 33:5.

Zie 41:51–52.

10De ogen van Israël waren zwaar van ouderdom; hij kon niet zien. Hij bracht hen dicht bij zich, kuste hen en omhelsde hen.
וְעֵינֵ֤י
(veeinei)
en de ogen van
יִשְׂרָאֵל֙
(yisrael)
Israël
כָּבְד֣וּ
(kavedu)
waren zwaar
מִזֹּ֔קֶן
(mizoqen)
van ouderdom
לֹ֥א
(lo)
niet
יוּכַ֖ל
(yukhal)
kon hij
לִרְא֑וֹת
(lirot)
zien
וַיַּגֵּ֤שׁ
(vayagesh)
en hij bracht dichtbij
אֹתָם֙
(otam)
hen
אֵלָ֔יו
(elav)
tot hem
וַיִּשַּׁ֥ק
(vayishaq)
en hij kuste
לָהֶ֖ם
(lahem)
hen
וַיְחַבֵּ֥ק
(vaychabeq)
en hij omhelsde
לָהֶֽם
(lahem)
hen
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

ועיני ישׂראל כבדו מזקן (ve’einei Yisra’el kavedu mizzoqen), ‘de ogen van Israël waren zwaar van ouderdom’: zie 27:1.

11Israël zei tegen Jozef: „Ik had niet gedacht dat ik je gezicht zou zien, en zie, Elohim heeft mij ook je nageslacht laten zien.”
וַיֹּ֤אמֶר
(vayomer)
en hij zei
יִשְׂרָאֵל֙
(yisrael)
Israël
אֶל
(el)
tot
יוֹסֵ֔ף
(yosef)
Jozef
רְאֹ֥ה
(reo)
zien
פָנֶ֖יךָ
(paneikha)
je gezicht
לֹ֣א
(lo)
niet
פִלָּ֑לְתִּי
(pilalti)
ik had gedacht
וְהִנֵּ֨ה
(vehine)
en zie
הֶרְאָ֥ה
(hera)
heeft laten zien
אֹתִ֛י
(oti)
mij
אֱלֹהִ֖ים
(Elohim)
Elohim
גַּ֥ם
(gam)
ook
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
זַרְעֶֽךָ
(zarekha)
je nageslacht
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

לא פללתי (lo pillalti), ‘ik had niet gedacht’: pallal is ‘oordelen’, ‘een mening vormen’, ‘rekenen op’.

Zie 37:33–35.

12Jozef nam hen weg van zijn knieën en boog zich met zijn gezicht ter aarde.
וַיּוֹצֵ֥א
(vayotse)
en hij bracht naar buiten
יוֹסֵ֛ף
(yosef)
Jozef
אֹתָ֖ם
(otam)
hen
מֵעִ֣ם
(meim)
van bij
בִּרְכָּ֑יו
(birkav)
zijn knieën
וַיִּשְׁתַּ֥חוּ
(vayishtachu)
en hij boog zich
לְאַפָּ֖יו
(leapav)
voor zijn gezicht
אָֽרְצָה
(aretsa)
naar de aarde
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
13Jozef nam hen beiden, Efraïm met zijn rechterhand aan de linkerkant van Israël, en Manasse met zijn linkerhand aan de rechterkant van Israël, en bracht hen bij hem.
וַיִּקַּ֣ח
(vayiqach)
en hij nam
יוֹסֵף֮
(yosef)
Jozef
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
שְׁנֵיהֶם֒
(sheneihem)
beiden
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
אֶפְרַ֤יִם
(efrayim)
Efraïm
בִּֽימִינוֹ֙
(bimino)
met zijn rechterhand
מִשְּׂמֹ֣אל
(misemol)
van links van
יִשְׂרָאֵ֔ל
(yisrael)
Israël
וְאֶת
(veet)
en (lijdend voorwerp)
מְנַשֶּׁ֥ה
(menashe)
Manasse
בִשְׂמֹאל֖וֹ
(bismolo)
met zijn linkerhand
מִימִ֣ין
(mimin)
van rechts van
יִשְׂרָאֵ֑ל
(yisrael)
Israël
וַיַּגֵּ֖שׁ
(vayagesh)
en hij bracht naar voren
אֵלָֽיו
(elav)
tot hem
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
14Israël stak zijn rechterhand uit en legde die op het hoofd van Efraïm, hoewel die de jongste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij liet zijn handen met inzicht kruisen, want Manasse was de eerstgeborene.
וַיִּשְׁלַח֩
(vayishlach)
en hij stak uit
יִשְׂרָאֵ֨ל
(yisrael)
Israël
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
יְמִינ֜וֹ
(yemino)
zijn rechterhand
וַיָּ֨שֶׁת
(vayashet)
en hij legde
עַל
(al)
op
רֹ֤אשׁ
(rosh)
hoofd van
אֶפְרַ֨יִם֙
(efrayim)
Efraïm
וְה֣וּא
(vehu)
en hij
הַצָּעִ֔יר
(hatsair)
de jongste
וְאֶת
(veet)
en (lijdend voorwerp)
שְׂמֹאל֖וֹ
(semolo)
zijn linkerhand
עַל
(al)
op
רֹ֣אשׁ
(rosh)
hoofd van
מְנַשֶּׁ֑ה
(menashe)
Manasse
שִׂכֵּל֙
(sikel)
hij kruiste met inzicht
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
יָדָ֔יו
(yadav)
zijn handen
כִּ֥י
(ki)
want
מְנַשֶּׁ֖ה
(menashe)
Manasse
הַבְּכֽוֹר
(habekhor)
de eerstgeborene
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

שׂכל (sikkel), ‘hij liet kruisen met inzicht’: de wortel (sakhal) betekent ‘doordacht handelen’; Jakob doet dit bewust, zie vers 19.

Het omkeren van de volgorde herhaalt het patroon van 25:23; 27:27–29; 38:27–30.

15Hij zegende Jozef en zei: „De Elohim voor wiens aangezicht mijn vaders Abraham en Isaak gewandeld hebben, de Elohim die mij geweid heeft van mijn bestaan tot op deze dag,
וַיְבָ֥רֶךְ
(vayvarekh)
en hij zegende
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
יוֹסֵ֖ף
(yosef)
Jozef
וַיֹּאמַ֑ר
(vayomar)
en Hij zei
הָֽאֱלֹהִ֡ים
(haElohim)
Elohim
אֲשֶׁר֩
(asher)
voor wie
הִתְהַלְּכ֨וּ
(hithalekhu)
wandelden
אֲבֹתַ֤י
(avotay)
mijn vaders
לְפָנָיו֙
(lefanav)
voor zijn aangezicht
אַבְרָהָ֣ם
(avraham)
Abraham
וְיִצְחָ֔ק
(veyitschaq)
en Isaak
הָֽאֱלֹהִים֙
(haElohim)
Elohim
הָרֹעֶ֣ה
(haroe)
die weidde
אֹתִ֔י
(oti)
mij
מֵעוֹדִ֖י
(meodi)
van mijn bestaan
עַד
(ad)
tot
הַיּ֥וֹם
(hayom)
de dag
הַזֶּֽה
(haze)
deze
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

האלהים אשׁר התהלכו אבתי לפניו (ha’Elohim asher hithallekhu avotai lefanav), ‘de Elohim voor wiens aangezicht mijn vaders gewandeld hebben’: zie 17:1; 24:40.

האלהים הרעה אתי מעודי (ha’Elohim haro’eh oti), ‘de Elohim die mij geweid heeft’: zie Ps. 23:1.

16de boodschapper die mij verlost heeft van alle kwaad, moge de jongens zegenen; moge mijn naam over hen uitgeroepen worden, en de naam van mijn vaders Abraham en Isaak, en mogen zij zich vermenigvuldigen tot een menigte te midden van het land.”
הַמַּלְאָךְ֩
(hamalakh)
de boodschapper
הַגֹּאֵ֨ל
(hagoel)
de verlosser
אֹתִ֜י
(oti)
mij
מִכָּל
(mikal)
van alle
רָ֗ע
(ra)
kwaad
יְבָרֵךְ֮
(yevarekh)
moge zegenen
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
הַנְּעָרִים֒
(hanearim)
de jongens
וְיִקָּרֵ֤א
(veyiqare)
en moge genoemd worden
בָהֶם֙
(bahem)
over hen
שְׁמִ֔י
(shemi)
mijn naam
וְשֵׁ֥ם
(veshem)
en de naam van
אֲבֹתַ֖י
(avotay)
mijn vaders
אַבְרָהָ֣ם
(avraham)
Abraham
וְיִצְחָ֑ק
(veyitschaq)
en Isaak
וְיִדְגּ֥וּ
(veyidgu)
en ze zullen zich vermenigvuldigen
לָרֹ֖ב
(larov)
tot menigte
בְּקֶ֥רֶב
(beqerev)
in het midden van
הָאָֽרֶץ
(haarets)
het land
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

המלאך הגאל אתי (hammal’akh hago’el oti), ‘de boodschapper die mij verlost heeft’: zie 31:11–13; 32:25–31.

וידגו לרב (veyidgu larov), ‘zij mogen zich vermenigvuldigen’: dag is ‘vis’, dus eigenlijk ‘zij zullen wemelen als vissen’.

Zie 1:20.

17Toen Jozef zag dat zijn vader zijn rechterhand op het hoofd van Efraïm legde, beviel het hem niet; hij pakte de hand van zijn vader om die van het hoofd van Efraïm weg te halen naar het hoofd van Manasse.
וַיַּ֣רְא
(vayar)
en hij zag
יוֹסֵ֗ף
(yosef)
Jozef
כִּי
(ki)
dat
יָשִׁ֨ית
(yashit)
legde
אָבִ֧יו
(aviv)
zijn vader
יַד
(yad)
hand van
יְמִינ֛וֹ
(yemino)
zijn rechterhand
עַל
(al)
op
רֹ֥אשׁ
(rosh)
hoofd van
אֶפְרַ֖יִם
(efrayim)
Efraïm
וַיֵּ֣רַע
(vayera)
en het was kwaad
בְּעֵינָ֑יו
(beeinav)
in zijn ogen
וַיִּתְמֹ֣ךְ
(vayitmokh)
en hij pakte
יַד
(yad)
hand van
אָבִ֗יו
(aviv)
zijn vader
לְהָסִ֥יר
(lehasir)
om weg te halen
אֹתָ֛הּ
(otah)
haar
מֵעַ֥ל
(meal)
van op
רֹאשׁ
(rosh)
hoofd van
אֶפְרַ֖יִם
(efrayim)
Efraïm
עַל
(al)
op
רֹ֥אשׁ
(rosh)
hoofd van
מְנַשֶּֽׁה
(menashe)
Manasse
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

וירע בעיניו (vayyera be’einav), ‘het was kwaad in zijn ogen’: het beviel Jozef niet; hij is gekrenkt.

18Jozef zei tegen zijn vader: „Niet zo, mijn vader, want deze is de eerstgeborene; leg je rechterhand op zijn hoofd.”
וַיֹּ֧אמֶר
(vayomer)
en hij zei
יוֹסֵ֛ף
(yosef)
Jozef
אֶל
(el)
tot
אָבִ֖יו
(aviv)
zijn vader
לֹא
(lo)
niet
כֵ֣ן
(ken)
zo
אָבִ֑י
(avi)
mijn vader
כִּי
(ki)
want
זֶ֣ה
(ze)
deze
הַבְּכֹ֔ר
(habekhor)
de eerstgeborene
שִׂ֥ים
(sim)
leg
יְמִינְךָ֖
(yeminekha)
je rechterhand
עַל
(al)
op
רֹאשֽׁוֹ
(rosho)
zijn hoofd
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
19Maar zijn vader weigerde en zei: „Ik weet het, mijn zoon, ik weet het. Ook hij zal tot een volk worden en ook hij zal groot worden; maar zijn jongere broer zal groter worden dan hij, en zijn nageslacht zal een volheid van volken worden.”
וַיְמָאֵ֣ן
(vaymaen)
en hij weigerde
אָבִ֗יו
(aviv)
zijn vader
וַיֹּ֨אמֶר֙
(vayomer)
en hij zei
יָדַ֤עְתִּֽי
(yadati)
ik weet
בְנִי֙
(beni)
mijn zoon
יָדַ֔עְתִּי
(yadati)
ik weet
גַּם
(gam)
ook
ה֥וּא
(hu)
hij
יִֽהְיֶה
(yihye)
zal worden
לְּעָ֖ם
(leam)
tot een volk
וְגַם
(vegam)
en ook
ה֣וּא
(hu)
hij
יִגְדָּ֑ל
(yigdal)
zal groot worden
וְאוּלָ֗ם
(veulam)
maar
אָחִ֤יו
(achiv)
zijn broer
הַקָּטֹן֙
(haqaton)
de jongere
יִגְדַּ֣ל
(yigdal)
zal groot worden
מִמֶּ֔נּוּ
(mimenu)
dan hij
וְזַרְע֖וֹ
(vezaro)
en zijn nageslacht
יִהְיֶ֥ה
(yihye)
zal zijn
מְלֹֽא
(melo)
volheid van
הַגּוֹיִֽם
(hagoyim)
de volken
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

מלא הגוים (melo hagoyim), ‘een volheid van volken’: Efraïm krijgt groter gewicht dan Manasse, zie Deut. 33:17.

20Hij zegende hen op die dag en zei: „Met jou zal Israël zegenen en zeggen: ‘Moge Elohim je maken zoals Efraïm en Manasse.’” Zo stelde hij Efraïm vóór Manasse.
וַיְבָ֨רֲכֵ֜ם
(vayvarakhem)
en hij zegende hen
בַּיּ֣וֹם
(bayom)
op de dag
הַהוּא֮
(hahu)
die
לֵאמוֹר֒
(lemor)
zeggend
בְּךָ֗
(bekha)
met jou
יְבָרֵ֤ךְ
(yevarekh)
zal zegenen
יִשְׂרָאֵל֙
(yisrael)
Israël
לֵאמֹ֔ר
(lemor)
zeggend
יְשִֽׂמְךָ֣
(yesimkha)
moge maken
אֱלֹהִ֔ים
(Elohim)
Elohim
כְּאֶפְרַ֖יִם
(keefrayim)
als Efraïm
וְכִמְנַשֶּׁ֑ה
(vekhimnashe)
en als Manasse
וַיָּ֥שֶׂם
(vayasem)
en hij stelde
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
אֶפְרַ֖יִם
(efrayim)
Efraïm
לִפְנֵ֥י
(lifnei)
voor
מְנַשֶּֽׁה
(menashe)
Manasse
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

בך יברך ישׂראל (bekha yevarekh Yisra’el), ‘met jou zal Israël zegenen’: de zegenspreuk blijft in Israël bekend, zie 12:3.

Aanvullend

Jasher 56:6–7 zegt dat Jakob alle kinderen van zijn zonen liet roepen en hen zegende, en daarna zijn zonen.

Een laatste woord aan Jozef

21Israël zei tegen Jozef: „Zie, ik sterf; maar Elohim zal met jullie zijn en jullie terugbrengen naar het land van jullie vaders.
וַיֹּ֤אמֶר
(vayomer)
en hij zei
יִשְׂרָאֵל֙
(yisrael)
Israël
אֶל
(el)
tot
יוֹסֵ֔ף
(yosef)
Jozef
הִנֵּ֥ה
(hine)
zie
אָנֹכִ֖י
(anokhi)
ik
מֵ֑ת
(met)
sterf
וְהָיָ֤ה
(vehaya)
en Hij zal Zijn
אֱלֹהִים֙
(Elohim)
Elohim
עִמָּכֶ֔ם
(imakhem)
met jullie
וְהֵשִׁ֣יב
(veheshiv)
en hij zal terugbrengen
אֶתְכֶ֔ם
(etkhem)
jullie
אֶל
(el)
naar
אֶ֖רֶץ
(erets)
het land van
אֲבֹתֵיכֶֽם
(avoteikhem)
jullie vaders
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Aanvullend

Jasher 56:10–21 geeft Jakobs lange opdracht aan zijn zonen: hoe zij hem dragen moeten, en dat Jozef zijn broers moet vergeven.

22En ik geef jou één Sichem meer dan je broers, dat ik de Amoriet met mijn zwaard en mijn boog ontnomen heb.”
וַאֲנִ֞י
(vaani)
en ik
נָתַ֧תִּֽי
(natati)
heb gegeven
לְךָ֛
(lekha)
aan jou
שְׁכֶ֥ם
(shekhem)
Sichem
אַחַ֖ד
(achad)
één
עַל
(al)
boven
אַחֶ֑יךָ
(acheikha)
je broers
אֲשֶׁ֤ר
(asher)
dat
לָקַ֨חְתִּי֙
(laqachti)
ik nam
מִיַּ֣ד
(miyad)
uit de hand van
הָֽאֱמֹרִ֔י
(haemori)
de Amoriet
בְּחַרְבִּ֖י
(becharbi)
met mijn zwaard
וּבְקַשְׁתִּֽי
(uveqashti)
en mijn boog
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg

שׁכם אחד (Shekhem achad), ‘één Sichem’: shekhem betekent ook ‘schouder’, ‘bergrug’, en dus ‘een bergrug’ of ‘een deel’; Jakob speelt met de naam.

Zie 33:18–19; 34:1–31; Joz. 24:32.

האמרי בחרבי ובקשׁתי (haEmori bechavri uvqashti), ‘de Amoriet met mijn zwaard en mijn boog’: Genesis 34 vertelt dat anders.

Aanvullend

Jubileeën 34:2–9 vertelt dat Jakob de Amorieten bij Sichem versloeg, en dat sluit aan bij deze woorden.

Jasher 38:1 vertelt hoe Jakob in een strijd met zijn boog Ihoeri, de koning van Silo, doodde.