Job 2
Job wordt geslagen; de drie vrienden
Eigen Nederlandse vertaling uit de grondtekst. Rode tekst = woorden van Yahweh, Elohim of Yeshua zelf. Cursieve tekst = woorden van Melchisedek en de engel van Yahweh (hun identiteit wordt verschillend uitgelegd; zie de voetnoot). Kleine cursieve tekst = woorden van Satan, demonen of de draak. Gele markering in de brontekst = woord uit een andere bron dan de hoofdbron (zie Bron).
De satan opnieuw voor Yahweh
1Op een dag kwamen de zonen van Elohim weer zich voor Yahweh opstellen. Ook de satan kwam in hun midden om zich voor Yahweh op te stellen.
וַיְהִ֣י
(vayhi)
en het gebeurde
הַיּ֔וֹם
(hayom)
op de dag
וַיָּבֹ֨אוּ֙
(vayavou)
en kwamen
בְּנֵ֣י
(benei)
zonen van
הָֽאֱלֹהִ֔ים
(haElohim)
Elohim
לְהִתְיַצֵּ֖ב
(lehityatsev)
om zich te stellen
עַל
(al)
voor
יְהוָ֑ה
(Yahweh)
Yahweh
וַיָּב֤וֹא
(vayavo)
en kwam
גַֽם
(gam)
ook
הַשָּׂטָן֙
(hasatan)
de satan
בְּתֹכָ֔ם
(betokham)
in hun midden
לְהִתְיַצֵּ֖ב
(lehityatsev)
om zich te stellen
עַל
(al)
voor
יְהוָֽה
(Yahweh)
Yahweh
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
2Yahweh zei tegen de satan: „Waar kom je vandaan?” De satan antwoordde Yahweh: „Ik trek rond over de aarde en loop daar heen en weer.”
וַיֹּ֤אמֶר
(vayomer)
en zei
יְהוָה֙
(Yahweh)
Yahweh
אֶל
(el)
tegen
הַשָּׂטָ֔ן
(hasatan)
de satan
אֵ֥י
(ei)
waar
מִזֶּ֖ה
(mize)
vandaan
תָּבֹ֑א
(tavo)
kom je
וַיַּ֨עַן
(vayaan)
en antwoordde
הַשָּׂטָ֤ן
(hasatan)
de satan
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
יְהוָה֙
(Yahweh)
Yahweh
וַיֹּאמַ֔ר
(vayomar)
en zei
מִשֻּׁ֣ט
(mishut)
van rondtrekken
בָּאָ֔רֶץ
(baarets)
over de aarde
וּמֵהִתְהַלֵּ֖ךְ
(umehithalekh)
en van heen en weer lopen
בָּֽהּ
(bah)
daarin
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
3Yahweh zei tegen de satan: „Heb je aandacht gehad voor Mijn dienaar Job? Want er is niemand zoals hij op de aarde: een onberispelijk en oprecht man, die ontzag heeft voor Elohim en zich ver van het kwaad houdt. Hij houdt nog steeds vast aan zijn onberispelijkheid, terwijl jij Mij tegen hem ophitste om hem zonder reden te verslinden.”
וַיֹּ֨אמֶר
(vayomer)
en zei
יְהוָ֜ה
(Yahweh)
Yahweh
אֶל
(el)
tegen
הַשָּׂטָ֗ן
(hasatan)
de satan
הֲשַׂ֣מְתָּ
(hasamta)
heb je gezet
לִבְּךָ֮
(libekha)
je hart
אֶל
(el)
op
עַבְדִּ֣י
(avdi)
Mijn dienaar
אִיּוֹב֒
(iyov)
Job
כִּי֩
(ki)
want
אֵ֨ין
(ein)
er is niet
כָּמֹ֜הוּ
(kamohu)
zoals hij
בָּאָ֗רֶץ
(baarets)
op de aarde
אִ֣ישׁ
(ish)
een man
תָּ֧ם
(tam)
onberispelijk
וְיָשָׁ֛ר
(veyashar)
en oprecht
יְרֵ֥א
(yere)
ontzag hebbend voor
אֱלֹהִ֖ים
(Elohim)
Elohim
וְסָ֣ר
(vesar)
en wijkend
מֵרָ֑ע
(mera)
van het kwaad
וְעֹדֶ֨נּוּ֙
(veodenu)
en nog
מַחֲזִ֣יק
(machaziq)
vasthoudend
בְּתֻמָּת֔וֹ
(betumato)
aan zijn onberispelijkheid
וַתְּסִיתֵ֥נִי
(vatesiteni)
en je hitste Mij op
ב֖וֹ
(bo)
tegen hem
לְבַלְּע֥וֹ
(levaleo)
om hem te verslinden
חִנָּֽם
(chinam)
zonder reden
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
חִנָּם (chinnam), ‘zonder reden’: Yahweh zegt dat Job zonder reden is getroffen.
Yahweh noemt hier de satan als degene die Hem ophitste; het lijden van Job komt niet voort uit zijn eigen schuld.
4De satan antwoordde Yahweh: „Huid voor huid! Alles wat een mens heeft, geeft hij voor zijn leven.
וַיַּ֧עַן
(vayaan)
en antwoordde
הַשָּׂטָ֛ן
(hasatan)
de satan
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
יְהוָ֖ה
(Yahweh)
Yahweh
וַיֹּאמַ֑ר
(vayomar)
en zei
ע֣וֹר
(or)
huid
בְּעַד
(bead)
voor
ע֗וֹר
(or)
huid
וְכֹל֙
(vekhol)
en alles
אֲשֶׁ֣ר
(asher)
wat
לָאִ֔ישׁ
(laish)
van de man
יִתֵּ֖ן
(yiten)
geeft hij
בְּעַ֥ד
(bead)
voor
נַפְשֽׁוֹ
(nafsho)
zijn leven
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
עוֹר בְּעַד עוֹר (or be’ad or), ‘huid voor huid’, is een spreekwoord.
De bedoeling is waarschijnlijk: een mens geeft alles op om zijn leven te redden, zoals je een huid ruilt voor een huid.
Daarom reikt de proef pas echt als Jobs eigen lichaam wordt aangetast.
5Steek Uw hand maar uit en raak zijn botten en zijn vlees aan. Dan zal hij U zeker vervloeken, recht in Uw gezicht.”
אוּלָם֙
(ulam)
maar
שְֽׁלַֽח
(shelach)
steek uit
נָ֣א
(na)
toch
יָֽדְךָ֔
(yadekha)
Uw hand
וְגַ֥ע
(vega)
en raak aan
אֶל
(el)
tot
עַצְמ֖וֹ
(atsmo)
zijn beenderen
וְאֶל
(veel)
en tot
בְּשָׂר֑וֹ
(besaro)
zijn vlees
אִם
(im)
indien
לֹ֥א
(lo)
niet
אֶל
(el)
in
פָּנֶ֖יךָ
(paneikha)
Uw gezicht
יְבָרֲכֶֽךָּ
(yevarakheka)
zal hij U ‘zegenen’
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
6Yahweh zei tegen de satan: „Zie, hij is in jouw hand. Alleen zijn leven moet je sparen.”
וַיֹּ֧אמֶר
(vayomer)
en zei
יְהוָ֛ה
(Yahweh)
Yahweh
אֶל
(el)
tegen
הַשָּׂטָ֖ן
(hasatan)
de satan
הִנּ֣וֹ
(hino)
zie hem
בְיָדֶ֑ךָ
(beyadekha)
in jouw hand
אַ֖ךְ
(akh)
alleen
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
נַפְשׁ֥וֹ
(nafsho)
zijn leven
שְׁמֹֽר
(shemor)
bewaar
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Job wordt geslagen met zweren
7Daarop ging de satan weg uit de nabijheid van Yahweh. Hij sloeg Job met pijnlijke zweren, van de voetzool tot de kruin.
וַיֵּצֵא֙
(vayetse)
en ging uit
הַשָּׂטָ֔ן
(hasatan)
de satan
מֵאֵ֖ת
(meet)
van bij
פְּנֵ֣י
(penei)
het aangezicht van
יְהוָ֑ה
(Yahweh)
Yahweh
וַיַּ֤ךְ
(vayakh)
en sloeg
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
אִיּוֹב֙
(iyov)
Job
בִּשְׁחִ֣ין
(bishchin)
met zweren
רָ֔ע
(ra)
boze
מִכַּ֥ף
(mikaf)
van de voetzool
רַגְל֖וֹ
(raglo)
zijn voet
וְעַ֥ד
(vead)
tot
קָדְקֳדֽוֹ
(qadeqodo)
zijn kruin
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
שְׁחִין רָע (shechin ra), ‘boze zweer’: dezelfde aandoening die in Deut. 28:35 als straf wordt genoemd.
De aard van de ziekte is onzeker.
8Job nam een potscherf om zich daarmee te krabben, terwijl hij midden in de as zat.
וַיִּֽקַּֽח
(vayiqach)
en nam
ל֣וֹ
(lo)
zich
חֶ֔רֶשׂ
(cheres)
een potscherf
לְהִתְגָּרֵ֖ד
(lehitgared)
om zich te krabben
בּ֑וֹ
(bo)
ermee
וְה֖וּא
(vehu)
en hij
יֹשֵׁ֥ב
(yoshev)
zat
בְּתוֹךְ
(betokh)
te midden van
הָאֵֽפֶר
(haefer)
de as
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
9Zijn vrouw zei tegen hem: „Houd je nog steeds vast aan je onberispelijkheid? Vervloek Elohim en sterf!”
וַתֹּ֤אמֶר
(vatomer)
en zei
לוֹ֙
(lo)
tegen hem
אִשְׁתּ֔וֹ
(ishto)
zijn vrouw
עֹדְךָ֖
(odekha)
nog
מַחֲזִ֣יק
(machaziq)
vasthoudend
בְּתֻמָּתֶ֑ךָ
(betumatekha)
aan je onberispelijkheid
בָּרֵ֥ךְ
(barekh)
‘zegen’
אֱלֹהִ֖ים
(Elohim)
Elohim
וָמֻֽת
(vamut)
en sterf
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
בָּרֵךְ (barekh), ‘zegen’, staat hier voor het tegendeel: ‘vervloek’, zoals in 1:5 en 1:11.
10Hij zei tegen haar: „Je spreekt als een van de dwaze vrouwen. Het goede nemen we aan van Elohim, en het kwade zouden we niet aannemen?” In dit alles zondigde Job niet met zijn lippen.
וַיֹּ֣אמֶר
(vayomer)
en zei
אֵלֶ֗יהָ
(eleiha)
tegen haar
כְּדַבֵּ֞ר
(kedaber)
zoals het spreken van
אַחַ֤ת
(achat)
een van
הַנְּבָלוֹת֙
(hanevalot)
de dwaze vrouwen
תְּדַבֵּ֔רִי
(tedaberi)
spreek je
גַּ֣ם
(gam)
ook
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
הַטּ֗וֹב
(hatov)
het goede
נְקַבֵּל֙
(neqabel)
nemen we aan
מֵאֵ֣ת
(meet)
van
הָאֱלֹהִ֔ים
(haElohim)
Elohim
וְאֶת
(veet)
en (lijdend voorwerp)
הָרָ֖ע
(hara)
het kwade
לֹ֣א
(lo)
niet
נְקַבֵּ֑ל
(neqabel)
nemen we aan
בְּכָל
(bekhal)
in
זֹ֛את
(zot)
dit alles
לֹא
(lo)
niet
חָטָ֥א
(chata)
zondigde
אִיּ֖וֹב
(iyov)
Job
בִּשְׂפָתָֽיו
(bisfatav)
met zijn lippen
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
הַנְּבָלוֹת (hanevalot) komt van נָבָל (naval), ‘dwaas, gewetenloos’.
Job noemt zijn vrouw niet dwaas, maar zegt dat ze spreekt als zulke vrouwen.
De drie vrienden komen
11Drie vrienden van Job hoorden van al dit kwaad dat hem was overkomen. Ze kwamen ieder uit hun eigen plaats: Elifaz uit Teman, Bildad uit Sjuach en Zofar uit Naäma. Ze spraken met elkaar af om samen naar hem toe te gaan, om hem te beklagen en te troosten.
וַֽיִּשְׁמְע֞וּ
(vayishmeu)
en hoorden
שְׁלֹ֣שֶׁת
(sheloshet)
drie
רֵעֵ֣י
(reei)
vrienden van
אִיּ֗וֹב
(iyov)
Job
אֵ֣ת
(et)
(lijdend voorwerp)
כָּל
(kal)
al
הָרָעָ֣ה
(haraa)
het kwaad
הַזֹּאת֮
(hazot)
dit
הַבָּ֣אָה
(habaa)
dat kwam
עָלָיו֒
(alav)
over hem
וַיָּבֹ֨אוּ֙
(vayavou)
en kwamen
אִ֣ישׁ
(ish)
ieder
מִמְּקֹמ֔וֹ
(mimeqomo)
uit zijn plaats
אֱלִיפַ֤ז
(elifaz)
Elifaz
הַתֵּימָנִי֙
(hateimani)
de Temaniet
וּבִלְדַּ֣ד
(uvildad)
en Bildad
הַשּׁוּחִ֔י
(hashuchi)
de Sjuchiet
וְצוֹפַ֖ר
(vetsofar)
en Zofar
הַנַּֽעֲמָתִ֑י
(hanaamati)
de Naämatiet
וַיִּוָּעֲד֣וּ
(vayivaadu)
en spraken af
יַחְדָּ֔ו
(yachdav)
samen
לָב֥וֹא
(lavo)
om te komen
לָנֽוּד
(lanud)
om te beklagen
ל֖וֹ
(lo)
hem
וּֽלְנַחֲמֽוֹ
(ulenachamo)
en om te troosten hem
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Plaats
Teman (תֵּימָן): in Edom, ten zuidoosten van de Dode Zee (Jer. 49:7; Amos 1:12).
Sjuach (שׁוּחַ) wordt in Gen. 25:2 genoemd als zoon van Abraham en Ketura; de ligging is onzeker, waarschijnlijk in het oosten.
Naäma (נַעֲמָה): de ligging is onbekend.
12Toen ze van een afstand hun ogen opsloegen, herkenden ze hem niet. Ze barstten uit in luid gehuil. Ieder scheurde zijn mantel, en ze strooiden stof naar de hemel boven hun hoofd.
וַיִּשְׂא֨וּ
(vayisu)
en sloegen op
אֶת
(et)
(lijdend voorwerp)
עֵינֵיהֶ֤ם
(eineihem)
hun ogen
מֵרָחוֹק֙
(merachoq)
van veraf
וְלֹ֣א
(velo)
en niet
הִכִּירֻ֔הוּ
(hikiruhu)
herkenden hem
וַיִּשְׂא֥וּ
(vayisu)
en verhieven
קוֹלָ֖ם
(qolam)
hun stem
וַיִּבְכּ֑וּ
(vayivku)
en weenden
וַֽיִּקְרְעוּ֙
(vayiqreu)
en scheurden
אִ֣ישׁ
(ish)
ieder
מְעִל֔וֹ
(meilo)
zijn mantel
וַיִּזְרְק֥וּ
(vayizrequ)
en strooiden
עָפָ֛ר
(afar)
stof
עַל
(al)
op
רָאשֵׁיהֶ֖ם
(rasheihem)
hun hoofden
הַשָּׁמָֽיְמָה
(hashamayema)
hemelwaarts
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
Het scheuren van het kleed en het strooien van stof op het hoofd zijn tekens van diepe rouw.
13Ze zaten zeven dagen en zeven nachten met hem op de grond. Niemand zei een woord tegen hem, want ze zagen dat zijn pijn zeer groot was.
וַיֵּשְׁב֤וּ
(vayeshevu)
en zaten
אִתּוֹ֙
(ito)
met hem
לָאָ֔רֶץ
(laarets)
op de grond
שִׁבְעַ֥ת
(shivat)
zeven
יָמִ֖ים
(yamim)
dagen
וְשִׁבְעַ֣ת
(veshivat)
en zeven
לֵיל֑וֹת
(leilot)
nachten
וְאֵין
(veein)
en niet
דֹּבֵ֤ר
(dover)
iemand
אֵלָיו֙
(elav)
tot hem
דָּבָ֔ר
(davar)
een woord
כִּ֣י
(ki)
want
רָא֔וּ
(rau)
zagen
כִּֽי
(ki)
dat
גָדַ֥ל
(gadal)
groot was
הַכְּאֵ֖ב
(hakeev)
de pijn
מְאֹֽד
(meod)
zeer
Bron: Masoretische tekst (Westminster Leningrad Codex, OSHB)
Uitleg
Zeven dagen en nachten zwijgen: een gebruikelijke rouwtijd (Gen. 50:10; 1 Sam. 31:13).
Pas met hoofdstuk 3 begint het spreken.