Genesis 5

תּוֹלְדֹת (toledot), ‘geschiedenis, geslachten’, is hetzelfde woord als in 2:4.

Hier loopt de lijn van Adam via Seth tot Noach: tien namen.

In Genesis 11 volgen er weer tien tot Abram.

אָדָם (adam) staat in dit vers twee keer zonder lidwoord.

In ‘het boek van de geschiedenis van Adam’ is het de eerste persoon van de lijn die in vers 3–5 verder gaat, dus de eigennaam.

In ‘Toen Elohim Adam schiep’ staat dezelfde vorm; ook hier is ‘Adam’ gekozen, omdat de Septuaginta hier de naam heeft (zie de voetnoot bij Gen. 2:16).

Het gaat om de mens als soort, zoals in 1:27.

אָדָם (adam), ‘mens’, is hier de naam voor beiden: Elohim noemt man en vrouw samen ‘Adam’, ‘mens’.

In het Hebreeuws staat geen woord voor ‘zoon’; dat is aangevuld.

De Septuaginta en de Samaritaanse Pentateuch hebben in dit hoofdstuk andere getallen.

אָדָם (Adam) is hier de eigennaam: het gaat om één persoon met een leeftijd en kinderen (zie 4:25).

בָּנִים וּבָנוֹת (banim uvanot), ‘zonen en dochters’: Adam had meer kinderen dan Kaïn, Abel en Seth.

Genesis noemt ze niet.

אָדָם (Adam) is hier de eigennaam (zie 4:25).

Jubileeën 4:8–10 noemen de dochter Azura, Kaïns vrouw Awan (zijn zuster) en negen andere zonen.

Jubileeën 4:11 zegt dat Seth met zijn zuster Azura trouwt.

וַיָּמֹת (vayamot), ‘en hij stierf’, is het refrein van dit hoofdstuk, behalve bij Henoch (vers 24).

Hier gebeurt wat Yahweh Elohim zei in 2:17.

אָדָם (Adam) is hier de eigennaam (zie 4:25).

Jubileeën 4:29–30 zegt dat Adam 70 jaar tekortkwam aan 1000 jaar: duizend jaar is als één dag, en zo wordt ‘op de dag dat je eet’ (2:17) gelezen.

Jasher 3:14 zegt dat Seth, Henoch en Metuselach Adam met grote eer begroeven; Genesis vertelt niets over zijn begrafenis.

יֶרֶד (Jered) komt van יָרַד (yarad), ‘afdalen’.

Genesis zegt dat niet.

Henoch 6:6 laat de wachters afdalen op de berg Hermon; Henoch 106:13 plaatst die overtreding ‘in het geslacht van Jered’.

וַיִּתְהַלֵּךְ (vayithalekh), ‘en hij wandelde’, is hetzelfde werkwoord als in 3:8, waar Yahweh Elohim door de tuin wandelt.

וְאֵינֶנּוּ (we’enennu) is ‘en hij was er niet meer’, כִּי־לָקַח אֹתוֹ אֱלֹהִים (ki laqach oto Elohim) ‘want Elohim nam hem’.

Henoch sterft niet: Heb. 11:5.

Dat staat niet in Genesis.

Jubileeën 4:17–19 noemt Henoch de eerste die schreef en 4:21–23 vertelt over zijn verblijf bij de engelen en zijn opneming naar de tuin van Eden; ook Henoch 12:1 en 70:1–2 spreken daarover.

Volgens Jasher 3–4 regeerde hij als koning en werd hij na 365 jaar naar de hemel opgenomen.

Met 969 jaar is Metuselach de oudste in de Schrift.

Reken je de jaren van dit hoofdstuk door, dan sterft hij in het jaar van de vloed; zie 7:11.

נֹחַ (Noach), ‘rust’, klinkt aan op יְנַחֲמֵנוּ (yenachamenu), ‘hij zal ons troosten’.

מִן (min) kan ‘van’ of ‘in’ betekenen: troost van het werk, of troost in het werk.

De grond die Yahweh vervloekt heeft, is die van 3:17.

Jubileeën 4:28 geeft dezelfde woorden van Lemech en noemt zijn vrouw Betenos; Jasher 4:11 noemt haar Ashmua.

Henoch 106 vertelt over Noachs geboorte.

De namen in dit hoofdstuk: אָדָם (Adam) ‘mens’, שֵׁת (Seth) ‘gezet’, אֱנוֹשׁ (Enosh) ‘sterveling’, מַהֲלַלְאֵל (Mahalalël) ‘lof van El’, יֶרֶד (Jered) ‘afdaling’, חֲנוֹךְ (Henoch) ‘ingewijd’, נֹחַ (Noach) ‘rust’, שֵׁם (Sem) ‘naam’, יֶפֶת (Jafeth) ‘ruimte’ (zie 9:27).

De betekenis van קֵינָן (Kenan), מְתוּשֶׁלַח (Metuselach), לֶמֶךְ (Lemech) en חָם (Cham) is onzeker.

Jubileeën 4:33 noemt Noachs vrouw Emzara; Jasher 5:16 noemt haar Naäma.