Job 18

Zie Sjuach: De ligging van Sjuach is onzeker; vermoedelijk lag het in het oosten, bij de middenloop van de Eufraat.

Bildad richt zich tot Job in het meervoud (‘jullie’): hij spreekt Job en zijn kring van bijstanders aan.

De uitdrukking קִנְצֵי לְמִלִּין (qintse lemillin) is moeilijk.

Wij begrijpen ‘jacht op woorden’; anderen: ‘een einde aan woorden maken’.

Bildad wijst Jobs eis af dat Elohim voor hem de orde van de wereld zou veranderen: zou de aarde of een rots van zijn plaats gaan om één man?

בְּכוֹר מָוֶת (bekhor mavet), ‘de eerstgeborene van de dood’, is waarschijnlijk een dichterlijk beeld voor een dodelijke ziekte of voor de dood zelf als een machtig wezen.

Wij houden het bij de woordelijke weergave.

מֶלֶךְ בַּלָּהוֹת (melekh ballahot), ‘koning van de verschrikkingen’, is een personificatie van de dood, de heerser van het dodenrijk.

Zwavel (גָּפְרִית, gofrit) over een woonplaats strooien is een beeld van oordeel en verwoesting (Gen. 19:24; Deut. 29:23).

Het doet denken aan Sodom en Gomorra.

Vers 17–19: het ergste lot is vergeten worden zonder nakomelingen.

Voor Job, die zijn kinderen verloor (1:19), is dit extra pijnlijk.

De ‘plaats van wie El niet kent’: Bildad zegt dat zulk onheil iedereen treft die El niet kent.

Hij bedoelt Job.