Nahum 3

עִיר דָּמִים (ir damim), ‘stad van bloed’: een stad die bloed vergiet, zoals in Ezech. 22:2.

Vers 2–3 beschrijven de aanval in beelden en geluiden: zweep, wielen, paarden, wagens, zwaarden, speren.

Het zijn losse woorden zonder werkwoorden; wij houden dat zo.

פֶּגֶר (peger), ‘lijk’, en גְּוִיָּה (geviyyah), ‘lichaam’: twee woorden voor een dode.

Wij houden het onderscheid.

Het geschreven woord (ketiv) is יכשלו (yikashelu), ‘zij struikelen’.

Het voorgelezen woord (qere) is וְכָשְׁלוּ (vekhashelu), ‘en zij struikelen’.

Wij volgen de qere.

זוֹנָה (zonah), ‘hoer’: een beeld voor Nineve dat met zijn macht en rijkdom volken aan zich bond.

Het Hebreeuws gebruikt hier hetzelfde woord als Hosea voor ontrouw aan Yahweh (Hos. 1:2).

נְאֻם יְהוָה צְבָאוֹת (ne’um Yahweh Tsevaot), ‘godsspraak van Yahweh van de legermachten’: zie 2:14.

Ook de dreigzin ‘Ik ben tegen je’ is dezelfde als in 2:14.

שִׁקֻּצִים (shiqqutsim), ‘gruwelen’: het woord voor afschuwelijke dingen, vaak voor afgoden (2 Kon. 23:13).

Hier worden zij als vuil op haar gegooid.

Zie Nineve: Nineve lag aan de Tigris, bij het huidige Mosul in Irak.

Dit vers zit nog in de toespraak van Yahweh.

Wat de mensen zeggen, staat tussen enkele aanhalingstekens.

Zie No-Amon (Thebe): No-Amon is Thebe, de oude hoofdstad van Opper-Egypte, bij het huidige Luxor, aan de Nijl.

נֹא אָמוֹן (No-Amon): de stad Thebe in het zuiden van Egypte.

De naam is ‘stad van Amon’, naar de Egyptische god.

De stad lag aan de Nijl.

Zie Kush: Kush was het gebied ten zuiden van Egypte, Nubië, het huidige Noord-Soedan.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

כּוּשׁ (Kush) lag ten zuiden van Egypte.

פּוּט (Put) wordt in Gen. 10:6 genoemd; ook in 1 Kron. 1:8.

De ligging van Put is onzeker.

De Libiërs (לוּבִים, Luvim) worden ook in 2 Kron. 12:3 genoemd.

גּוֹרָל (goral), ‘het lot’: zoals in Joël 4:3.

Het lot werd geworpen om de gevangenen te verdelen.

נֶעְלָמָה (ne’lamah), ‘verborgen’: het woord kan ook ‘buiten bewustzijn’ betekenen.

Wij houden het letterlijke ‘verborgen’ aan.

בִּכּוּרִים (bikkurim), ‘eerste vruchten’: de eerste, rijpe vijgen.

Zij vallen bij de minste schudding in de mond van wie ze wil eten.

Zo valt ook Nineve.

נָשִׁים (nashim), ‘vrouwen’: een beeld voor zwakke, weerloze soldaten.

De poorten gaan ‘wijd open’ (letterlijk ‘open, ze zijn geopend’): een Hebreeuwse versterking.

Dit is weer een spottende aansporing aan de verdedigers, zoals in 2:2.

Vergelijk Joël 1:4 en 2:25 voor de namen van de sprinkhanen.

Hier staan יֶלֶק (yeleq), ‘vreter’, en אַרְבֶּה (arbeh), ‘sprinkhaan’.

רֹכְלַיִךְ (rokhlayikh), ‘je kooplieden’: handelaren die rijkdom brachten.

De vreter ‘ontvelt zich’ (פָּשַׁט, pashat, ‘uitkleden’): hij werpt zijn omhulsel af en vliegt weg; zo verdwijnen de rijkdommen.

גּוֹבַי גּוֹבָי (gov govai), ‘een zwerm sprinkhanen’: het woord komt weinig voor; de betekenis volgt uit het verband.

Zie Assur: Assur is een stad en een gebied aan de Tigris, in het noorden van het huidige Irak.

נָמוּ (namu), ‘sluimeren’: de herders (de leiders) zijn in slaap gevallen; ‘sluimeren’ kan ook een beeld zijn voor de slaap van de dood.

Het Hebreeuws laat dat open.

נַחְלָה מַכָּתֶךָ (nachlah makkatekha), ‘je wond is pijnlijk’: het werkwoord (חָלָה, chalah) betekent ‘ziek zijn’.

De wond is dus ziek of ongeneeslijk.