Micha 6

רִיב (riv), ‘rechtszaak’: Yahweh treedt op als aanklager tegen Zijn volk.

Het woord keert terug in vers 2.

הָאֵתָנִים (ha’etanim), ‘de duurzame’: wat standhoudt en niet wankelt.

De bergen zijn de vaste grondvesten van de aarde.

עֲנֵה בִי (aneh vi), ‘getuig tegen Mij’: het werkwoord ענה (anah) betekent ‘antwoorden’ en ook ‘getuigen’.

Het volk mag Yahweh beschuldigen, als het kan.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

בֵּית עֲבָדִים (beit avadim), ‘slavenhuis’: zo ook Deut. 7:8.

פָּדָה (padah), ‘vrijkopen’: de slaaf wordt losgekocht.

Zie Moab: Moab ligt ten oosten van de Dode Zee, in het huidige Jordanië.

Zie Sittim: Sittim (Abel-Sittim) lag op de vlakte ten oosten van de Jordaan, tegenover Jericho.

De precieze plaats is niet zeker.

Zie Gilgal (bij Jericho; ligging onzeker): Gilgal was het eerste kamp van Israël in het land, ten oosten van Jericho (Jozua 4:19).

De precieze plaats is niet zeker.

Balak, de koning van Moab, liet Bileam het volk vervloeken.

Yahweh keerde de vloek in een zegen (Num. 22–24).

Sittim is de plaats waar Israël toen kampeerde (Num. 25:1).

Gilgal is de plaats waar het volk na de Jordaan kampeerde (Joz. 4:19).

Het Hebreeuws zegt alleen ‘van Sittim tot Gilgal’; wij vullen ‘denk aan de tocht’ aan.

Het is de tocht over de Jordaan.

Vanaf hier spreekt iemand van het volk.

De tekst zegt niet wie.

Daarom staan er geen aanhalingstekens.

De vraag gaat steeds verder: van dieren naar olie, en dan naar de eerstgeborene.

Het offeren van kinderen is verboden (Deut. 18:10).

Het antwoord staat in vers 8.

עֲשׂוֹת מִשְׁפָּט (asot mishpat), ‘recht doen’, אַהֲבַת חֶסֶד (ahavat chesed), ‘trouw liefhebben’, en הַצְנֵעַ לֶכֶת (hatsne’a lekhet), ‘bescheiden wandelen’: het woord ‘bescheiden’ komt maar zelden voor.

Het betekent niet hoogmoedig zijn.

תּוּשִׁיָּה (tushiyyah), ‘degelijk beleid’: zoals in Spr. 2:7.

מַטֶּה (matteh), ‘stok’: het straffende middel.

Ook ‘stam’ is mogelijk.

Dit vers is moeilijk.

Wij lezen ‘Uw naam’ als een zin van de profeet tot Yahweh.

Sommige oude vertalingen lezen anders.

הָאֵשׁ (ha’esh), ‘het vuur’ of ‘is er nog’: het woord is moeilijk.

Wij lezen het als een vraag ‘is er nog’.

אַבְנֵי מִרְמָה (avne mirmah), ‘stenen van bedrog’: gewichten van steen, waarmee de verkoper het gewicht vervalst (Deut. 25:13–16).

חָמָס (chamas), ‘geweld’: onrecht tegenover anderen.

Zie ook Amos 3:10.

הֶחֱלֵיתִי (hecheleti), ‘Ik heb ziek gemaakt’: het werkwoord kan ook ‘Ik ben begonnen’ betekenen.

Wij kiezen ‘ziek maken’.

יֶשְׁחֲךָ (yeshchakha), ‘je leegte’: het woord komt alleen hier voor.

De betekenis is niet zeker; het kan ook ‘je honger’ of ‘je zwakte’ zijn.

תִּירוֹשׁ (tirosh), ‘most’: druivensap dat nog niet gegist is.

Het vloekbeeld is dat men zaait, perst en oogst, maar niet geniet.

Zie ook Deut. 28:39–40.

Omri en Achab waren koningen van Israël (1 Kon. 16:25–26; 16:30–33).

Hun ‘voorschriften’ en ‘plannen’ zijn de afgoderij en het onrecht van hun huis.

‘Mijn volk’ (ammi): sommige oude vertalingen lezen ‘volken’.

Wij volgen de Masoretische tekst.