2 Korintiërs 7

‘Deze beloften’ zijn de beloften uit 6:16–18, waar Elohim zegt dat Hij in hen zal wonen en hun Vader zal zijn.

De hoofdstukindeling is later toegevoegd; dit vers hoort bij het slot van hoofdstuk 6. μολυσμός (molysmos), ‘bevlekking’: onreinheid. ἁγιωσύνη (hagiosyne), ‘heiligheid’. ἐπιτελέω (epiteleo), ‘voltooien’: tot het einde brengen. ἀγαπητοί (agapetoi), ‘geliefden’.

χωρέω (choreo), ‘ruimte maken, plaats geven’: hier als oproep om Paulus en zijn medewerkers in het hart te nemen. φθείρω (phtheiro), ‘verderven, te gronde richten’. πλεονεκτέω (pleonekteo), ‘meer willen hebben ten koste van een ander, uitbuiten’.

Vergelijk de oproep in 6:11–13.

In deze brief wisselt Paulus tussen ‘wij’ en ‘ik’; wij vertalen wat het Grieks heeft. συναποθανεῖν (synapothanein), ‘samen sterven’, en συζῆν (syzen), ‘samen leven’: twee werkwoorden met ‘samen’ ervoor.

παρρησία (parresia), ‘vrijmoedigheid’: openlijk en zonder terughouding spreken. καύχησις (kauchesis), ‘roem’: trots op iets uitspreken.

Wij vertalen καυχάομαι (kauchaomai) in heel de brief met ‘roemen’ en καύχησις en καύχημα met ‘roem’. θλῖψις (thlipsis), ‘verdrukking’: benauwdheid, druk van buiten. ὑπερπερισσεύομαι (hyperperisseuomai), ‘overvloedig overstromen’.

Zie Macedonië (ongeveer): Macedonië was een Romeinse provincie in het noorden van Griekenland, met Tessalonica en Filippi als steden.

De grenzen zijn bij benadering.

Macedonië: het noorden van het huidige Griekenland, met onder meer Filippi en Tessalonica.

‘Vlees’ (σάρξ, sarx) staat hier voor de hele mens in zijn zwakheid, niet alleen het lichaam.

Paulus vertelt hier verder wat hij in 2:12–13 begon: hij had geen rust omdat hij Titus niet gevonden had. ἄνεσις (anesis), ‘rust’: verlichting.

ταπεινός (tapeinos), ‘nederig’: ook ‘gebogen, terneergedrukt’. παρακαλέω (parakaleo), ‘troosten’: het woord betekent ook ‘aansporen’ en ‘dringend vragen’; wij kiezen per geval, zoals in 1:3–7. παρουσία (parousia), ‘komst’: letterlijk ‘aanwezigheid’.

Titus was een medewerker van Paulus, ook genoemd in 2:13, 8:6, 8:16–23, 12:18 en Gal. 2:1, 2:3.

ἐπιπόθησις (epipothesis), ‘verlangen’. ὀδυρμός (odyrmos), ‘weeklacht’: klagen uit verdriet of berouw. ζῆλος (zelos), ‘ijver’: ook ‘naijver’.

‘Hij’ is Titus.

‘De brief’: een eerdere brief van Paulus aan Korinte.

De tekst zegt niet welke; vergelijk 2:3–4. μεταμέλομαι (metamelomai), ‘spijt hebben’: ander woord dan μετάνοια (metanoia), ‘berouw’, in vers 9.

De Griekse zin is kort en verwrongen; wij laten de volgorde van de gedachten staan.

λυπέω (lypeo), ‘bedroeven’. κατὰ θεόν (kata theon), letterlijk ‘naar Elohim’: volgens Elohim, zoals Hij het bedoelt; wij vertalen ‘op de wijze van Elohim’ en houden dat vast in de verzen 9–11. μετάνοια (metanoia), ‘berouw’: letterlijk een verandering van denken; het werkwoord is ‘zich bekeren’ (Matt. 3:2). ζημιόω (zemioo), ‘schade lijden’.

σωτηρία (soteria), ‘redding’. ἀμεταμέλητος (ametameletos), ‘zonder spijt’: iets waar niemand later spijt van krijgt.

‘Het verdriet van de wereld’ is verdriet dat niet naar Elohim gericht is.

De opsomming heeft zes zelfstandige naamwoorden met ἀλλά (alla), ‘maar’, ervoor; wij vertalen elk met ‘ja’. ἀπολογία (apologia), ‘verantwoording’: verdediging. ἀγανάκτησις (aganaktesis), ‘verontwaardiging’. ἐκδίκησις (ekdikesis), ‘bestraffing’: ook ‘vergelding’, de wil dat recht geschiedt. ἁγνός (hagnos), ‘zuiver’.

Wie met degene die onrecht deed en degene die onrecht leed bedoeld is, zegt de tekst niet; vergelijk 2:5–11.

Het Grieks heeft hier ‘jullie ijver voor ons, bij jullie’.

ἀναπαύω (anapauo), ‘verkwikken, laten rusten’.

‘Zijn geest’ is de geest van Titus; vergelijk vers 6.

κεκαύχημαι (kekauchemai), ‘ik heb geroemd’: Paulus had tegenover Titus over de Korintiërs gesproken.

De roem is waar gebleken.

σπλάγχνα (splanchna), ‘ingewanden’: in het Grieks de zetel van diepe gevoelens; wij vertalen ‘binnenste’, zoals in 6:12.

‘Met vrees en beven’: met diep ontzag.

θαρρέω (tharreo), ‘goede moed hebben, vertrouwen hebben’.