Exodus 10

Yahweh vertelt hier waarom Hij het hart van de farao zwaar maakt: opdat de tekenen zichtbaar zijn en latere generaties ze kunnen navertellen (vers 2; zie ook 12:26–27; 13:8, 14).

הִתְעַלַּלְתִּי (hit‘allalti) is letterlijk ‘Ik heb gespeeld met’ of ‘Ik heb Mij vermaakt met’; het werkwoord betekent in 1 Sam. 6:6 ‘spotten met’.

Wij vertalen: ‘wat Ik de Egyptenaren heb aangedaan’.

De tekst gebruikt ‘je verootmoedigen’ (לֵעָנֹת, le’anot) tegenover de farao, dezelfde wortel als ‘onderdrukken’ in 1:11, 12.

De farao heeft de Hebreeën vernederd; nu wordt hij gevraagd zich te vernederen.

אַרְבֶּה (arbeh) is een soort sprinkhaan, eerder een zwerm dan één dier.

Joël 1–2 beschrijft een plaag van sprinkhanen als oordeel.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

מוֹקֵשׁ (moqesh), ‘valstrik’: de dienaren zien Mozes als een gevaar voor Egypte.

Mozes eist dat iedereen gaat, met jong en oud, zonen en dochters, vee en kudden.

De farao wil alleen de mannen laten gaan (vers 11).

‘Yahweh zij zo met jullie’ is een spottende zegenwens.

רָעָה נֶגֶד פְּנֵיכֶם (ra‘ah neged peneikhem) is ‘onheil is voor jullie gezicht’: jullie hebben kwade plannen.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

De oostenwind (רוּחַ קָדִים, ruach qadim) komt uit de woestijn en brengt volgens Ps. 78:26 ook de kwartels.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

De sprinkhanenplaag is zo erg dat zij niet te vergelijken is met enige andere.

Joël 2:2 gebruikt hetzelfde: ‘zoals nooit eerder is geweest en daarna niet meer zal zijn’.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

De Rietzee (יַם־סוּף, Yam Suf) is hier de zee waarin de sprinkhanen worden geblazen.

Wij zoeken haar in het gebied van de Bittermeren en de Golf van Suez; de ligging is onzeker.

Zie ook 13:18; 15:4, 22.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Een westenwind is een zeewind: hij komt uit de Middellandse Zee en blaast de sprinkhanen naar het oosten, naar de Rietzee.

De tekst zegt letterlijk ‘wind van de zee’ (רוּחַ־יָם, ruach-yam).

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

וְיָמֵשׁ חֹשֶׁךְ (veyamesh choshekh) is letterlijk ‘en men zal duisternis tasten’; de Griekse vertaling heeft ‘een tastbare duisternis’.

Zie Egypte: Egypte ligt rond de Nijl, van de delta aan de Middellandse Zee tot ver naar het zuiden.

Voor de zonen van Israël was er licht in hun woonplaatsen: opnieuw maakt Yahweh onderscheid (8:18; 9:4, 26; 11:7).

De duisternis kan ook worden gezien als een slag tegen de zonnegod Ra, die de Egyptenaren vereerden.

פַּרְסָה (parsah) is een ‘hoef’.

Mozes zegt dat het hele vee mee moet, omdat nog niet bekend is welke dieren Yahweh voor het offer vraagt.

Het gesprek loopt door in 11:4–8; daar verlaat Mozes de farao ‘in gloeiende toorn’ (11:8).

Mozes neemt de woorden van de farao over (‘Zo heb je gesproken’).

Toch laat de farao later zelf Mozes en Aäron roepen (12:31).