2 Samuël 16

Het Hebreeuws zegt ‘een eindje voorbij de top’ (הָרֹאשׁ, harosh): de top van de Olijfberg (2 Sam. 15:32).

צִיבָא (Tsiva), Ziba, was de dienaar van de familie van Saul.

Hij en zijn zonen werken het land van Mefiboset (2 Sam. 9:9–12).

מְפִי־בֹשֶׁת (Mefibosjet) noemen wij ‘Mefiboset’.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

Met ‘de zoon van je heer’ bedoelt Ziba Mefiboset, de zoon van Jonatan en kleinzoon van Saul.

‘Mijn vader’ is dan Saul, Mefibosets grootvader.

Het Hebreeuws gebruikt ‘vader’ ook voor een voorvader.

David geeft Ziba nu alles wat van Mefiboset was, zonder hem te horen.

In 2 Sam. 19:25–31 vertelt Mefiboset zijn kant van het verhaal.

Bachurim lag ten oosten van de Olijfberg, bij de weg naar Jericho (Westelijke Jordaanoever).

De ligging is onzeker; men denkt aan Ras et-Tmim.

Zie ook 2 Sam. 3:16.

Simeï is een Benjaminiet uit de familie van Saul (1 Kon. 2:8).

אִישׁ הַדָּמִים (ish haddamim), ‘man van bloed’: iemand die bloedschuld heeft.

אִישׁ הַבְּלִיָּעַל (ish habeliyya’al), ‘man van Belial’: een nietswaardige man.

Wij laten ‘Belial’ onvertaald.

Dit zijn de woorden van Simeï, niet van Yahweh.

Hij bedoelt het bloed van het huis van Saul en noemt Davids vlucht een straf van Yahweh.

David citeert Yahweh: ‘Vervloek David’.

Het zijn Davids woorden over wat Yahweh gezegd zou hebben, daarom staan ze niet rood en tussen enkele aanhalingstekens.

Ketiv: ‘want hij vervloekt, en want Yahweh …’ (כִּי … וְכִי); qere: ‘zo vervloekt hij, want Yahweh …’ (כֹּה … כִּי).

Wij volgen het qere.

בֶּן־הַיְמִינִי (ben haYemini), ‘zoon van de Benjaminiet’: een Benjaminiet.

Dit is Simeï.

Ketiv: בְּעֲוֹנִי (be’avoni), ‘in/op mijn ongerechtigheid’; qere: בְּעֵינִי (be’eini), ‘in mijn oog’.

Wij volgen het qere.

Het Hebreeuws zegt letterlijk ‘Yahweh ziet in mijn oog’: Hij ziet mijn ellende.

וְעַפַּר בֶּעָפָר (ve’ippar be’afar), ‘en hij strooide stof met stof’: hij gooide stof naar hem toe.

Het Hebreeuws zegt ‘daar’ (שָׁם, sham), maar noemt geen plaats waar zij uitrustten.

Wij laten dit zo staan.

Zie Jeruzalem: Jeruzalem ligt op het bergland van Juda.

Salem wordt gelezen als Jeruzalem, en Moria en Sion worden van oudsher bij Jeruzalem gezocht.

יְחִי הַמֶּלֶךְ (yechi hammelekh), ‘leve de koning’: de groet bij de kroning.

Husai zegt niet welke koning hij bedoelt.

חֶסֶד (chesed), ‘trouw’: Absalom vraagt waarom Husai zijn trouw aan David niet houdt.

Ketiv: לֹא (lo), ‘niet’; qere: לוֹ (lo), ‘van hem’.

Wij volgen het qere: ‘bij hem zal ik horen’.

נִבְאַשְׁתָּ (nivashta), ‘je bent een stank geworden’: je hebt een onherstelbare breuk met je vader veroorzaakt.

Het Hebreeuws zegt ‘op het dak’, het dak van de koninklijke woning.

Dit vervult wat Natan zei in 2 Sam. 12:11–12.

כִּדְבַר הָאֱלֹהִים (kidvar ha’Elohim), ‘zoals het woord van Elohim’: zoals wanneer iemand Elohim raadpleegt.

Dat laat zien hoe betrouwbaar zijn raad werd gevonden.