Habakuk 1

הַמַּשָׂא (hammassa), ‘de last’: een woord dat de profeet moet ‘dragen’ en uitspreken, meestal een oordeelswoord.

Het komt van nasa, ‘dragen’ of ‘opheffen’.

Het staat ook boven Jes. 13 en Nah. 1.

שִׁוַּעְתִּי (shiwwa'ti), ‘heb ik om hulp geroepen’: de roep van iemand in nood.

חָמָס (chamas), ‘geweld’ en תוֹשִׁיעַ (toshia), ‘wilt U redden’: het werkwoord hoshia vertalen wij steeds met ‘redden’.

In vers 2–4 klaagt de profeet over het geweld in Juda zelf.

Het boek zegt niet uitdrukkelijk wie de daders zijn.

אָוֶן (aven), ‘onrecht’ en וְעָמָל (amal), ‘ellende’: twee woorden voor wat mensen aandoen en wat zij moeten dragen.

Dezelfde woorden staan in vers 13 en in Ps. 10:7.

תּוֹרָה (torah), ‘Torah’: hier het onderricht van Yahweh.

Het recht wordt niet meer toegepast.

Dit vers is in het Hebreeuws meervoud: ‘jullie’.

Het Nieuwe Testament haalt het aan (Hand. 13:41).

הַכַּשְׂדִּים (haKasdim), ‘de Chaldeeën’: de bewoners van Babel, de grote macht van die tijd (2 Kon. 24–25).

Hier wordt het volk door Yahweh gewekt.

Het Hebreeuws noemt geen koning.

אָיֹם (ayom), ‘schrikwekkend’ en וְנוֹרָא (venora), ‘ontzagwekkend’: het tweede woord wordt elders van Yahweh gezegd (Ps. 66:3).

מִזְּאֵבֵי עֶרֶב (ze'evei erev), ‘avondwolven’: wolven die in de avond hongerig jagen.

Zie ook Sef. 3:3.

מְגַמַּת (megammat), ‘drang’: een zeldzaam woord, dat nergens anders voorkomt.

De betekenis is onzeker.

Sommigen denken aan ‘het streven van hun gezichten’, anderen aan ‘de oostenwind’.

Wij kiezen ‘drang’.

יִתְקַלָּס (yitqallas), ‘bespot’: het werkwoord qalas betekent ‘bespotten’.

וְרֹזְנִים (rozenim), ‘heersers’: wie over anderen regeert (Spr. 8:15).

Dit vers is moeilijk.

רוּחַ (ruach) kan ‘wind’, ‘geest’ of ‘gezindheid’ betekenen.

Mogelijk gaat het om de vijand die als een wind voorbijtrekt.

Mogelijk gaat het om de gezindheid van de vijand die verandert en hem schuldig maakt.

יְהוָה אֱלֹהַי קְדֹשִׁי (Yahweh elohai qedoshi), ‘Yahweh, mijn Elohim, mijn Heilige’: de profeet spreekt Yahweh persoonlijk aan, zonder een volk te noemen.

Van hieraf is de profeet weer de spreker.

טְהוֹר עֵינַיִם (tahor einayim), ‘rein van ogen’: Yahweh kan geen kwaad aanschouwen.

רָע (ra), ‘het kwade’ en עָמָל (amal), ‘ellende’: zie vers 3.

כְּרֶמֶשׂ (remes), ‘kruipend gedierte’: de dieren die op de grond kruipen (Gen. 1:24).

De mens wordt behandeld als dier zonder heerser, dat naar believen wordt gevangen.

בְחֶרְמוֹ (becharmo), ‘met zijn net’: het woord cherem betekent elders ‘ban’ (zoals in Jer. 50:21).

Hier is het een visnet.

בְּמִכְמַרְתּוֹ (vemikhmarto), ‘in zijn vangnet’: een net om te vangen.

יְזַבֵּחַ (yezabbeach), ‘slacht hij offers’ en וִיקַטֵּר (veyqatter), ‘laat hij offerrook opgaan’: de vijand vereert zijn eigen net, het middel van zijn macht.

יָרִיק חֶרְמוֹ (yarik charmo), ‘zal hij zijn net legen’: de profeet vraagt of de vijand zonder einde doorgaat met vangen.

Het hoofdstuk eindigt met de vraag; het antwoord van Yahweh volgt in hoofdstuk 2.