Prediker 6

רַבָּה (rabbah), ‘groot’, ‘veel’: het kwaad is groot en weegt zwaar op mensen.

כָּבוֹד (kavod), ‘eer’: bij een mens vertalen wij ‘eer’; bij Elohim ‘heerlijkheid’.

Het Hebreeuws zegt alleen ‘honderd’: ‘als een man honderd verwekt’.

Wij vullen ‘kinderen’ aan, omdat het werkwoord ‘verwekken’ dat nodig maakt.

Het onderwerp van dit vers is de misgeboorte uit vers 3.

Wij schrijven ‘die’, omdat het Hebreeuws alleen ‘hij’ heeft.

‘Deze’ is de misgeboorte, ‘die’ is de man uit vers 3.

De tekst zegt het niet met zoveel woorden.

הֲלֹא (halo), ‘gaat niet…?’: een retorische vraag.

‘Eén plaats’ is de plaats van de doden, het graf.

עָנִי (ani), ‘ellendige’.

מַרְאֵה עֵינַיִם (mar’eh einayim), ‘het zien van de ogen’: wat men voor zich ziet.

De betekenis is: alles heeft zijn naam al ontvangen en de mens is bekend als mens.

Hij is sterfelijk en kan niet rechten met wie sterker is.

Wie ‘die sterker is’ is, zegt de tekst niet; het kan Elohim zijn.

De geschreven tekst (ketiv) heeft שהתקיף (shehataqif).

De voorgelezen tekst (qere) heeft שֶׁתַּקִּיף (shetaqqif).

Beide betekenen ‘wie sterker is’; wij volgen de voorgelezen tekst.

חַיֵּי הֶבְלוֹ (chayyei hevlo), ‘het leven van zijn damp’: zijn vluchtige leven.